ΒΙΩΣΙΜΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ Ή …ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
Ο Ζαν Πωλ Σαρτρ μπροστά στο «φοβερό» δίλημμα ενός νέου, είχε πει την καταπληκτική φράση που έγινε και ο ύμνος της ελεύθερης βούλησης του ατόμου: «Φίλε μου, είσαι καταδικασμένος να είσαι ελεύθερος». Έτσι κι εμείς (λέμε τώρα, για να περνά κι η ώρα), είμαστε καταδικασμένοι να επιχειρηματολογούμε αν θα ισορροπήσουμε ανάμεσα στην «καλπάζουσα» ανάπτυξη και στο «φρένο», αν θα την ακολουθήσουμε σε μία λογική laissez-faire ή αν θα προσπαθήσουμε (αν μπορούσαμε, που δεν) να την «παγώσουμε» εντελώς. Ποιο είναι λοιπόν το «σωστό» και ποιο το «λάθος»; Πού βρίσκεται, αν υπάρχει, η ισορροπία; Πρώτη επισήμανση είναι ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να σταματήσει. Η κοινωνία, οι ανάγκες των κατοίκων, η επιθυμία των νέων για δουλειές και καλύτερη ζωή, αλλά και η ίδια η εξελικτική πορεία του ανθρώπου δεν επιτρέπουν «πάγωμα» της ανάπτυξης. Η οικονομική ζωή του νησιού στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, στις υπηρεσίες και στην … «οικοδομή». Αν σταματήσει, θα δημιουργηθεί κοινωνικό ...