Παριανές υποκειμενικότητες

Άκουσα πρόσφατα τη συζήτηση του Προεδρείου του ΔΣ του Σωματείου των εργαζομένων του Δήμου μας, η οποία αναπτύχθηκε στο " Paros Voice ". Επειδή τα θέματα που αναδείχθηκαν ήταν πολύ σοβαρά και άκουγε κόσμος, θα ήθελα να προσθέσω κάποιες διευκρινίσεις τις οποίες θεωρώ σοβαρές, για να μη βγάζει λάθος συμπεράσματα αυτός ο κόσμος. Το πρώτο που αναδείχθηκε ήταν το καθεστώς εισβολής των εργολάβων στην καθαριότητα του Δήμου. Παλαιότερα το επιχείρημα των διοικήσεων για την ανάθεση της καθαριότητας σε ιδιώτη εργολάβο ήταν ότι συμφέρει οικονομικά το Δήμο, αφού ένας μόνιμος εργάτης του στοίχιζε πολύ περισσότερο απ' ό,τι ο ιδιώτης. Δείτε ποια είναι σήμερα η αλήθεια. Τα έξοδα του Δήμου για έναν πρωτοδιόριστο εργάτη καθαριότητας   είναι περίπου 1.600 € μηνιαίως μαζί με τις εργοδοτικές εισφορές. Απ' αυτά ο εργαζόμενος λαμβάνει καθαρά τα 900€ με πενθήμερη υποχρέωση εργασίας και ωράριο, λόγω της φύσης της δουλειάς, περίπου 6,5 ώρες ανά ημέρα. Οι εργάτες που απασχολούνται σε ι...

Στη δημόσια συζήτηση, η έννοια του όρου «προοδευτικός» έχει σχεδόν μαγικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά στα μέσα ενημέρωσης, στις πολιτικές συζητήσεις, ακόμη και στα καφενεία σαν «παράσημο» ηθικής υπεροχής. Όμως, όπως είπε ο Σωκράτης, το πρώτο βήμα προς τη σοφία είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Κι όταν κοιτάζουμε με ειλικρίνεια μέσα μας, το ερώτημα παραμένει και είναι αμείλικτο (τουλάχιστον στους νοήμονες). Ποιοι από εμάς είμαστε πραγματικά αυτό που διακηρύσσουμε; Η προοδευτικότητα δεν είναι αφηρημένη έννοια. Μετριέται στην πράξη, στις στάσεις και στις επιλογές μας. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι η αρετή δεν είναι υπόθεση ονομάτων αλλά πράξεων. Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να μιλά για πρόοδο όταν υποστηρίζει την επαναφορά της θανατικής ποινής ή την απαγόρευση των αμβλώσεων. Δεν μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικός όταν επιθυμεί την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες ή θεωρεί αυτονόητη την κατήχηση στα σχολεία. Ούτε όταν επιδοκιμάζει την τοποθέτηση καμερών παντο...