Παριανές υποκειμενικότητες

Την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, ο Δήμος Πάρου υποδέχθηκε τον Παραολυμπιονίκη ποδηλασίας Νίκο Παπαγγελή, μέλος της Εθνικής Ομάδας Ποδηλασίας και πηγή έμπνευσης για μικρούς και μεγάλους, στο πλαίσιο της φιλανθρωπικής δράσης «Wheels Of Will», μεταφέροντας ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας, δύναμης και αλληλεγγύης. Η δράση ξεκίνησε από την Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους στην Παροικία, όπου ο Νίκος Παπαγγελής είχε την ευκαιρία να συναντήσει μικρούς και μεγάλους φίλους, να συνομιλήσει μαζί τους και να μοιραστεί το μήνυμα της δράσης, η οποία στηρίζει τον Σύλλογο Φλόγα και τα παιδιά που δίνουν τη δική τους μάχη απέναντι στον καρκίνο. Στη συνέχεια ακολούθησε η ποδηλατική διαδρομή γύρω από το νησί, με εκκίνηση στις 14:00 από την Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους και διέλευση από τη Νάουσα, τις Λεύκες, το Πίσω Λιβάδι, τον Δρυό, το Άσπρο Χωριό και την Αλυκή, μεταφέροντας το μήνυμα της προσπάθειας και αναδεικνύοντας την αξία της κοινωνικής προσφοράς και του αθλητισμού σε όλη την Πάρο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, ποδ...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Περπατάω χωρίς προορισμό και αφήνομαι στην παρατήρηση. Καμένο ξύλο και καθαρός αέρας αναμειγνύονται. Το μπακάλικο φαίνεται από χρόνια κλειστό, μέσα από τη σκόνη της τζαμαρίας βλέπω στη βιτρίνα μια βανίλια και ένα μπουκάλι μέντα. Πιο εκεί μια σκεπή γκρεμισμένη μέσα στο σαλόνι του σπιτιού. Στον τοίχο υπάρχει ένα πωλείται ξεβαμμένο, πιο πέρα μια γιαγιά σκουπίζει την ανακαινισμένη αυλή της. Στη διασταύρωση αυτό που έχει απομείνει από το φούρνο είναι ψωμὶ στην πόρτα ζωγραφισμένο. Το μαγαζί στον πεζόδρομο είναι χωρίς ρεύμα και ιδιοκτήτη, ακόμα γράφει πωλούνται ηλεκτρικά είδη. Εγκαταλειμμένα και ζωντανά σπίτια δίπλα-δίπλα ψυχρά σαν ζευγάρια χωρισμένα. Στη μικρή πλατεία το καφενείο παρατημένο και τα παιδιά του καφετζή θα είναι στο εξωτερικό ξενιτεμένα. Κατεβαίνοντας προς τη μεγάλη πλατεία ένα μαύρο suv και ένα παλιό αγροτικό Toyota σκουριασμένο είναι διπλοπαρκαρισμένα. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι περνάνε ερωτευμένα. Περνώντας την ταβέρνα, παρέες τρώνε και μυρίζει ψητό κ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Ο διαγωνισμός της Eurovision ήταν πάντα, ,με ελάχιστες εξαιρέσεις, καλλιτεχνικά παρακμιακός και πολιτικά προπαγανδιστικός. Τα τελευταία ειδικά χρόνια έχει σφραγιστεί από απερίγραπτη ασχήμια, σε όλα τα επίπεδα και από μια ωμή και απροκάλυπτη προπαγάνδα που, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, πριμοδοτεί το Γενοκτονικό μόρφωμα της Μέσης Ανατολής. Για την αθλιότητα της ελληνικής συμμετοχής και τη στάση της ΕΡΤ, ούτε σάλιο. Ίσως μόνο για φτύσιμο. Η δήλωση του Στέφαν Γιον Χάφσταϊν, προέδρου του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ισλανδίας (RÚV), περιλαμβάνεται σε μια έρευνα των New York Times, η οποία αναλύει, πώς ο Ναζινιάχου μετέτρεψε τον διαγωνισμό σε όπλο «ήπιας ισχύος». Σύμφωνα με τους New York Times, εφάρμοσε μια εκτεταμένη καμπάνια προπαγάνδας (hasbara), χρηματοδοτώντας διαφημίσεις, bots και influencers, με στόχο τη μαζική χειραγώγηση της τηλεψηφοφορίας. Παράλληλα, σύμφωνα με την έρευνα, διπλωμάτες του φονικού μορφώματος και ο ίδιος ο πρόεδ...

Η πρόσφατη πολιτική εξέλιξη στην Ουγγαρία δεν αφορά μόνο την συγκεκριμένη χώρα. Αποτελεί ένα ευρωπαϊκό μήνυμα με ευρύτερη σημασία που «λέει» ότι οι κοινωνίες, ακόμη και μετά από μακρά περίοδο θεσμικής εκτροπής και απολυταρχίας, μπορούν να αντιδράσουν και να επαναφέρουν τη δημοκρατία τους. Η εκλογική ήττα του Βίκτωρ Όρμπαν δεν ήταν ένα απλό πολιτικό γεγονός. Ήταν η κορύφωση μιας μακράς διαδικασίας συσσώρευσης δυσαρέσκειας απέναντι σε ένα μοντέλο εξουσίας που βασίστηκε στον έλεγχο των θεσμών της Δικαιοσύνης, των ανεξάρτητων αρχών, των Μέσων Ενημέρωσης κλπ. Ένα σύστημα που αξιοποίησε το κράτος όχι ως εργαλείο δημόσιας πολιτικής, αλλά ως μηχανισμό αναπαραγωγής ισχύος και πλουτισμού μιας κλειστής ελίτ. Το αποτέλεσμα ήταν η σταδιακή διάβρωση όχι μόνο του κράτους δικαίου, αλλά και της ίδιας της κοινωνικής συνοχής. Πίσω από ρητορικές φόβου και εθνικισμού, αποκαλύφθηκε μια πραγματικότητα αυταρχισμού και πελατειακών σχέσεων. Η αντίδραση των πολιτών ήταν υπέρ της δημοκρατίας, της διαφάνειας και τ...