Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Μου έκανε την τιμή, στα βράχια των μέσα Λιναριών, να τον απαθανατίσω την ώρα της απογείωσης. Δεν έμαθα ποτέ το όνομά του. Μπορεί να ήταν ο Ιωνάθαν Λίβινγκσον, ή ο Γλάρος του Τσέχωφ. Σίγουρα πάντως όχι η μαμά Κέαρ του Σεπουλβέδα, καθώς δεν φαινόταν καθόλου ετοιμοθάνατος και γύρω δεν υπήρχε καμιά γάτα, που να την λένε Ζορμπά. Μπορεί πάλι και να τον έλεγαν απλά, Μήτσο ή Αλάνι, όπως τους βαφτίζουν συχνά οι ναυτικοί. Όπως και να ‘χει, ήταν ένας μαγκιόρος γλάρος, όπως είναι όλοι οι Αιγαιόγλαροι, που ζουν στις ανοιχτές θάλασσες και φωλιάζουν στις απάτητες – ακόμα - βραχονησίδες. Ένας καθορόαιμος ψαράς, που τσιμπολογά σαρδέλες και γαύρους, δεν πάει ποτέ σε σκουπιδότοπους και δεν καταδέχεται τα ανθρώπινα αποφάγια. Οι ναυτικοί κάτι ξέρουν που τον βάφτισαν Άλάνι, γιατί ο Αιγαιόγλαρος βγαίνει για ψάρεμα συνήθως τις νύχτες, τότε που τα αφρόψαρα ξεθαρρεύουν και κολυμπάνε, κοπαδιαστά, στην «τσίπα» του νερού. Ο Αιγαιόγλαρος είναι ο αριστοκράτης των ανοιχτών θαλασσών κ...

Η διαδικασία των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων ξεκίνησε το 2020 με τη διακήρυξη ότι οι Δήμοι, οι τοπικές κοινωνίες και οι φορείς τους θα συμμετείχαν ενεργά στη διαμόρφωση του σχεδιασμού του τόπου τους. Έξι χρόνια αργότερα, το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Πάρου οδηγείται προς έγκριση από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Δυστυχώς όμως, η εμπειρία που αποκομίσαμε απέχει σημαντικά από το «πνεύμα» με το οποίο ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια. Το Δημοτικό Συμβούλιο, ύστερα από εκτεταμένη διαβούλευση με τους πολίτες, τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς και έπειτα από πολύμηνη εργασία ειδικής επιτροπής, διαμόρφωσε συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες προτάσεις για το μέλλον της Πάρου. Ωστόσο, μεγάλο μέρος αυτών φαίνεται ότι δεν ενσωματώθηκε στον τελικό σχεδιασμό. Το ζήτημα δεν είναι αν όλες οι προτάσεις ενός Δήμου πρέπει υποχρεωτικά να γίνονται αποδεκτές. Είναι αυτονόητο ότι η Πολιτεία έχει τον τελικό λόγο και «αυτός» οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Όμως, όταν η γνώμη της τοπικής κοινωνίας ...

Ο σκύλος μπορεί να κολυμπάει στη θάλασσα, ενώ δημιουργεί αδικαιολόγητες ανησυχίες σε ορισμένους λουόμενους σχετικά τη μετάδοση ασθενειών και την καθαριότητα του νερού. Οι υποχρεώσεις των «κηδεμόνων» Κάθε καλοκαίρι η παρουσία των τετράποδων φίλων μας στις παραλίες γίνεται αντικείμενο έντονων συζητήσεων. Ανάμεσα στους λουόμενους, βρίσκονται και εκείνοι που, συχνά, έχουν τους εξής δύο προβληματισμούς: «Μήπως ο σκύλος κάνει την ανάγκη του μέσα στο νερό;» και «Υπάρχει κίνδυνος να κολλήσω κάποια ασθένεια αν κολυμπάει δίπλα μου;» Ως κτηνίατροι, επισημαίνει, ο κτηνίατρος, Κωνσταντίνος Αστήθας, οφείλουμε να διαχωρίσουμε τους αστικούς μύθους από τη φυσιολογία του ζώου και την επιδημιολογία. Οργανισμοί, όπως τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ και η Αμερικανική Κτηνιατρική Ομοσπονδία επιβεβαιώνουν ότι οι λοιμώξεις των λουόμενων στη θάλασσα σχετίζονται με την ποιότητα των αστικών λυμάτων και όχι με την παρουσία κατοικίδιων ζώων Από πλευράς φυσιολογίας και συμπεριφοράς, ο σκύλος δεν α...