Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει ο Γιάννης Γεωργούσης Ο Π. Κροπότκιν στο έργο του «Η αναρχική ηθική» καταλήγει «Κάνε στους άλλους αυτά που θα ήθελες να κάνουν αυτοί σε εσένα σε ανάλογες περιπτώσεις». Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε: Ο χρυσός κανών «Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, κάνετε και σεις τα ίδια σ’ αυτούς. Αυτός είναι ο νόμος και οι προφήται». Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, στο κεφάλαιο «Η αγάπη προς τους εχθρούς» διαβάζουμε «Να φέρεστε προς τους άλλους όπως θα ηθέλατε να φερθούν σ’ εσάς». Ο Ευαγγελιστές και ο αναρχοκομουνιστής Κροπότκιν, λένε το ίδιο πράγμα! Μόνο που οι Ευαγγελιστές το διατυπώνουν θετικά, ενώ ο Κροπότκιν αρνητικά. Η αναρχική ηθική είναι βαθιά μια χριστιανική ηθική! Φίλος στο facebook έγραψε (και τον ευχαριστώ!): «Προσπάθησε να φέρεσαι όπως θα ήθελες να σου φέρονται και ακόμα καλύτερα...» Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Η αναρχική ηθική» του Κροπότκιν γράφει: Αυτή η μελέτη περί της καταγωγής και του σκοπού της ηθικής, ήταν προϊόν μιας ευτράπελης κατάστασης. Κάποιοι Άγγλοι αναρχικ...

Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα εισέρχεται σε μια περίοδο αυξημένης πολυπλοκότητας, όπου η ανάγκη για συναινέσεις και συνεργασίες δεν αποτελεί απλώς επιλογή, αλλά προϋπόθεση διακυβέρνησης. Το εκλογικό σύστημα αν και δίνει «μπόνους» εδρών στο πρώτο κόμμα, δεν δίνει μονοκομματική κυβέρνηση αν δεν «πάρεις» περίπου τριανταοκτώ τα εκατό, το οποίο είναι απλησίαστο. Η κατακερματισμένη λαϊκή εντολή διαμορφώνει ένα περιβάλλον στο οποίο κανένα κόμμα δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνο του. Ωστόσο, εδώ αναδύεται ένα παράδοξο… Ενώ οι αριθμητικές συνθήκες ωθούν προς τη συνεργασία, η πολιτική κουλτούρα αντιστέκεται. Και κάπως έτσι, η συγκρότηση βιώσιμων κυβερνήσεων μοιάζει με έναν σύγχρονο «τετραγωνισμό του κύκλου». Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι συνεργασίες αποτελούν δομικό στοιχείο του πολιτικού τους συστήματος. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις συνασπισμού δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά έκφραση πολιτικής ωριμότητας και θεσμικής συνέχειας. Τα κόμματα έχουν μάθει να διαπραγματεύονται, να υπο...

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Πολλοί αναφέρονται στο Κίνημα της Πετσέτας και άλλα σχετικά. Ο αγώνας από μας που τον ξεκινήσαμε ήταν για να περιοριστεί η αυθαιρεσία στις παραλίες και στις πλατείες και παντού. Να μην κάνει ο καθένα του κεφαλιού του. Το πρώτο σοκ προήλθε από την παραλία στον άι Γιάννη το Δέτη που είχε κατάληψη 100%. Η αντίδραση των κατοίκων οικολόγων και μη και Παριανών της Αθήνας, αλλά και ξένων ήταν άμεση. Ενόψει της συγκέντρωσης που θα γίνει στο Πολυγωνικό την Κυριακή θέλω να θέσω ξανά το θέμα της ευθύνης. Γιατί η Πάρος είναι τόπος συνεχιζόμενων αυθαιρεσιών, καταλήψεων και μεγάλων οικοδομικών παραβάσεων. Αν γίνει κάποιος 'έλεγχος θα τρίβουμε τα μάτια μας από τις εξυπνάδες των μη νομίμως ενεργούντων, αλλά ΟΠΕΚΕΠΕ και τα θαύματα που έχουν επιτελέσει μπροστά στα μάτια όλων. α) Την πρώτη ευθύνη την έχουν οι κεντρικοί της εξουσίας στην Αθήνα. Πού ξανακούστηκε να ασχολείται το Υπουργείο Οικονομικών με τις παραλίες της χώρας ολόκληρης και των Κυκλάδων. Αυτοί είναι που λαμβά...