Ο ΑΛΛΟΣ … ΦΤΑΙΕΙ
Αν θελήσουμε να μελετήσουμε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα της καθημερινότητας του πολίτη, όπως είναι τα απορρίμματα και ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημα αποκομιδής και διαχείρισής τους, πολύ γρήγορα θα βρεθούμε μπροστά σε ένα γνώριμο σχήμα με τρεις βασικούς πυλώνες που είναι το κεντρικό κράτος, η τοπική διοίκηση και οι πολίτες. Και σχεδόν πάντα, κάθε πυλώνας τείνει να επιρρίπτει την ευθύνη στους άλλους δύο. Οι δημοτικές αρχές συχνά κατηγορούν το κεντρικό κράτος για το θεσμικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, για τις χρονοβόρες διαδικασίες και για την οικονομική ασφυξία που οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση δημοτικών τελών και σε εργολαβίες. Και όταν «ζορίζονται» μεταφέρουν το βάρος στη «θεωρία της ατομικής ευθύνης», υπονοώντας ότι αν ο πολίτης ήταν πιο συνειδητοποιημένος, το πρόβλημα θα λυνόταν σχεδόν από μόνο του. Οι πολίτες, από την άλλη, κατηγορούν τους δήμους για κακή οργάνωση, «ψηφοθηρική» χωροθέτηση κάδων και αδιαφορία. Και βέβαια οι «άνωθεν» σφυρίζουν αδιάφορα κ...