Παριανές υποκειμενικότητες

Ενόψει του πρώτου κουδουνιού, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων Δήμου Πάρου εύχεται από καρδιάς σε όλους τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς του νησιού μας καλή σχολική χρονιά, με υγεία, δύναμη και πρόοδο. Δυστυχώς όμως, για άλλη μια φορά, η νέα σχολική χρονιά δεν ξεκινά όπως θα έπρεπε και όπως αξίζει στα παιδιά μας. Στο ΓΕΛ Νάουσας, μετά από κοινή συνάντηση της Ένωσής μας με τον Διευθυντή και τους γονείς του σχολείου, διαπιστώθηκε για άλλη μια φορά το οξύ στεγαστικό πρόβλημα: οι υπάρχουσες αίθουσες δεν επαρκούν για τον αυξημένο αριθμό μαθητών, ένα ζήτημα που έχει τεθεί επίσημα από τη Διεύθυνση του σχολείου ήδη από τον Μάρτιο του 2026. Αντί όμως για μια ουσιαστική κτηριακή λύση, οδηγηθήκαμε σε ένα απαράδεκτο δίλημμα: είτε να «κοπεί» η αίθουσα εκδηλώσεων στα δύο με γυψοσανίδα, είτε να μεταγραφούν μαθητές και να αναγκαστούν να πηγαινοέρχονται καθημερινά στην Παροικιά. Για εμάς, η παραμονή όλων των παιδιών στο σχολείο του τόπου τους ήταν αδια...

  Η Λαϊκή Συσπείρωση Πάρου εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους και σε ολόκληρη την κοινωνία της Αντιπάρου για τον απροσδόκητο θάνατο του Δημάρχου Αναστάσιου Φαρούπου. Ο Αναστάσιος Φαρούπος αγαπήθηκε από τον λαό που τον εξέλεξε για τρεις συνεχόμενες θητείες. Με τη μακρόχρονη παρουσία του στα δημοτικά πράγματα συνέβαλε στην πορεία και την ανάπτυξη του νησιού, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία. Θα μείνει, μεταξύ άλλων, στη μνήμη μας για την έντονη και δημόσια αγανάκτησή του απέναντι στις πολιτικές που οδηγούν στη συνεχή υποβάθμιση βασικών υπηρεσιών στα νησιά και ιδιαίτερα για τη στάση του στο ζήτημα των ΕΛΤΑ Αντιπάρου. Η υπεράσπιση της νησιωτικότητας, της αυτοτέλειας του Δήμου και του δικαιώματος των κατοίκων σε ισότιμη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες ήταν ζητήματα για τα οποία δεν δίστασε να εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του στις ανάλγητες πολιτικές. Η Λαϊκή Συσπείρωση Πάρου αποχαιρετά έναν άνθρωπο που επί σειρά ετών συμμετείχε ενεργ...

  Βεβαίως! Έτοιμες οι τσάντες. Έτοιμα τα τετράδια. Έτοιμοι οι γονείς να πληρώσουν. Έτοιμοι οι εκπαιδευτικοί να καλύψουν τρία κενά ο καθένας.   Και για να μην αγχώνεστε: έτοιμοι και οι κουβάδες για τα νερά που στάζουν από τα ταβάνια! Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστούν… Και πάνω απ’ όλα, έτοιμα τα κονδύλια για το ΝΑΤΟ, τα μπόνους στους μεγάλους ομίλους και τα deals με τις πολυεθνικές. Όλα έτοιμα, λοιπόν. Ή σχεδόν όλα. Γιατί εμείς οι γονείς έχουμε κάποιες πιο δύσκολες ερωτήσεις. 11 Σεπτέμβρη κι ο μισθός στερεύει. Θα φτάσει μέχρι το τέλος του μήνα; Τι θα κόψουμε φέτος για να τα βγάλουμε πέρα; Και πέρα από αυτά, έχουμε την πιο μεγάλη αγωνία: Τι σχολείο θα βρει το παιδί μας; Και κυρίως, τι άνθρωπος θα γίνει μέσα από αυτό;   Βλέπουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν σε έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που μεγαλώσαμε εμείς. Τα βλέπουμε να περνούν όλο και περισσότερο χρόνο μπροστά σε μια οθόνη. Να δέχονται έναν καταιγισμό πληροφοριών, εικόνων και μηνυμάτων, χω...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis -Γιατί κλαις Λάμπρο; -Κλαίω για αυτά που δε μπορούν να κλάψουν απαντούσε, για τη θάλασσα που τη δέρνουν οι άνθρωποι, για τα βουνά και τα χωράφια τα άτυχα, τα δέντρα που κάηκαν και για τους βράχους που ξεριζώθηκαν. -Και μόνο για τα άψυχα; Για τους ανθρώπους κλαίς; Ρωτούσαν, άλλοι από περιέργεια και άλλοι λίγο περιπαικτικά. Αυτός απαντούσε με οδύνη και κατανόηση. - Κλαίω και τους πεθαμένους αλλά στο σπίτι μου. Και μετά έλεγε κοφτά, για τους ζωντανούς παλεύω. Τα λιγοστά ρούχα του, παλιάς μόδας, φαίνονταν καινούργια λες και τα αγνοούσε ο χρόνος. Τα μάτια του μισόκλειστα κοίταζαν ένα φως, που γιαυτό, ο νους δεν είχε σχέδιο. Καμιά φορά έκλαιγε μόνος του. Δεν ήταν βολεψάκιας, ούτε αισθάνθηκε ποτέ άρχοντας. Τις εκκλησίες τις απέφευγε, πέρναγε τακτικά από το μουσείο και κοιτούσε από τα κάγκελα αν όλα ήταν στη θέση τους. Στα ερημοκλήσια άναβε κάνα κερί πριν τα κλειδώσουν κι αυτά. Καθόταν μονάχος του στην αυλή τους και κοίταζε μακριά ώρα πολλή. Η φλόγα του ήταν να βοηθάε...

  ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥ–ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ Στη χθεσινή μονοθεματική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου για τη διαχείριση των απορριμμάτων συμμετείχε και ο βουλευτής Κυκλάδων της ΝΔ Μάρκος Καφούρος. Ο κ. Καφούρος εμφανίστηκε ιδιαίτερα «επαναστατικός», στα λόγια τουλάχιστον, μιλώντας για την ανάγκη κεντρικού κρατικού σχεδιασμού, χρηματοδότησης και στελέχωσης των υπηρεσιών, ώστε να καλύπτονται οι ιδιαίτερες ανάγκες των νησιών. Όταν, όμως, ο δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Αναστάσης Γκίκας ανέδειξε την αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και στην πολιτική που ο ίδιος στηρίζει, ο βουλευτής δήλωσε ότι «δεν είναι εκπρόσωπος της κυβέρνησης». Τι εκπροσωπεί, όμως, ένας βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας όταν ψηφίζει και υπερασπίζεται την κυβερνητική πολιτική; Παρακολουθήσαμε δήμαρχο και βουλευτή να καταδικάζουν τον ΦΟΔΣΑ, ενώ και οι δύο, από θέσεις ευθύνης στην Τοπική Διοίκηση, έχουν στηρίξει την ανταποδοτικότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την παράδοση δημόσιων και δημ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Οι Κούληδες, η κυβερνώσα δηλαδή μαφία, δεν έκανε κολληγιά με το φονικό μόρφωμα, για τους λόγους που επικαλείται, την «υπεράσπιση», τάχα του καθ΄ημάς πουλημένου προτεκτοράτου από την επεκτατική «γαλάζια πατρίδα» Δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για τη χώρα ούτε για το λαό. Η κολληγιά – που δεν είναι συμμαχία, καθώς δεν υπάρχει κανένα υπογεγραμμένο συνυποσχετικό – έγινε: • Γιατί υπάρχει ιδεολογική ταύτιση με το σιωναζισμό, όπως και με τον Αζοφοναζισμό. • Γιατί το επιβάλλει η ΝΑΤΟϊκή δράκα και οι πέραν του Ατλαντικού μαφιόζοι, όπως έκαναν και με τους σαλτιμπάγκους της Ουκρανίας. • Γιατί κοιτάνε να πουλήσουν στην καλύτερη, για τις τσέπες τους, τιμή ό τι απέμεινε από το οικόπεδο-χώρα. • Γιατί είναι εκβιάσιμοι και εκβιασμένοι από τις ισραhellινές μυστικές υπηρεσίες. Η «συμμαχία» της Ελλάδας με το Γενοκτονικό, αποικιακό μόρφωμα, έχει επενδυθεί, κατά καιρούς, με διάφορα αφηγήματα. Το αρχικό επιχείρημα του Αδ-όνειδος, πως πρόκειται για το «μόνο πολιτισμένο κράτο...

ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΡΕ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Η τελευταία ατάκα, από την ταινία του Μαραγκού, Μάθε, παιδί μου, γράμματα, είναι η κραυγή που διαρρέει την ιστορία του χώρου - που ήταν κάποτε χώρα - από το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, μέχρι σήμερα. Την ούρλιαξε ο Νίκος Καλογερόπουλος, δίχως πια να τραυλίζει, και μ αυτήν σφράγισε και τη ζωή του. ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΡΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ - Για τους δοσίλογους, τους μαυραγορίτες και τους επίγονούς τους, που λυμαίνονται, από τότε μέχρι σήμερα τον τόπο. - Για τα Σκοπευτήρια, τα ξερονήσια και τα κρατητήρια, που ρήμαξαν όσους είχαν ψυχή βαθιά. - Για τη στημένη χρεοκοπία και τους 6000 αυτοκτονημένους που θάφτηκαν αμνημόνευτοι. - Για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, τα πυρπολημένα δάση, τα ζωντανά, θαμμένα ζωντανά, τα ερειπωμένα εργοστάσια, τα σχολεία που κλείνουν, μπάζουν και βουλιάζουν. - Για τους χιλιάδες πρόσφυγες που περιδινίζονται στον πάτο του Αρχιπελαγους κι αυτούς που σαπίζουν στα σημερινα στρατόπεδα συγκεντρώσης. - Για την πανδημική τ...

Η Πάρος έχει ήδη «εισέλθει» στον γαλαξία του υπερτουρισμού με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων από την μια μεριά και την οικονομική ευμάρεια από την άλλη. Που άραγε γέρνει η ζυγαριά για την πλειοψηφία των Παριανών; Ένα δημοψήφισμα τι θα έδειχνε; Σίγουρα όχι το ίδιο με δέκα χρόνια πριν, όταν η συντριπτική πλειοψηφία έβλεπε με αισιοδοξία την τουριστική «επέκταση». Σήμερα ο πληθυσμός του νησιού τον χειμώνα έχει αυξηθεί κατά χιλιάδες, κυρίως λόγω της ανοικοδόμησης και των εργατών σε αυτό τον τομέα. Έτσι ακόμη και την ονομαζόμενη «νεκρή» περίοδο προηγουμένων δεκαετιών, υπάρχει «ζωή». Θετικό! Ναι μεν … αλλά. Ο καρχαρίας μυρίστηκε «χρήμα» και μαζί του ο κυβερνήτης «ανάπτυξη». Λίγοι … προχωρούν. Οι πολλοί μένουν … πίσω. Πιο πίσω όμως, τελευταία και καταϊδρωμένη, η … «ομορφιά». Η ομορφιά της ηρεμίας και της γαλήνης. Μερικοί θα πουν σκωπτικά ότι από αυτά θα έχουμε για αιώνες στο μέλλον. Τώρα τι γίνεται. Αυτό το «τώρα» για τον άνθρωπο δεν θα αλλάξει ποτέ. Αυτό «μετρά», ...

Ο ΦΙΛΙΠΠΑΣ ΤΣΑΝΤΑΝΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ … ΠΩΣ ΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝΕ «Μ΄άσπρα πουλιά και σύννεφα, τον ουρανό θα ντύσω και τ΄ όνομα σου αθάνατο, στην πέτρα θα κεντήσω». Είσαι η πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα κι έζησα! Το λέω και καυχιέμαι, γιατί «φουσκώνω» από περηφάνια κι ευχαρίστηση όταν λέω ότι είμαι Παριανός!!! Έτσι , έχω νομίζω το δικαίωμα να γράψω δύο λόγια για την ομορφιά σου, αλλά και την … κατάντια σου. Ήσουνα η νύφη του Αιγαίου, με τα άσπρα ασβεστωμένα σπιτάκια σου, τα όμορφα εκκλησάκια, την αρχαία περίφημη Εκατονταπυλιανή, τις κατοικιές μες΄τα χωράφια, τα καταπράσινα αμπέλια το καλοκαίρι, τις καθαρές αμμουδιές και παραλίες, τους ανεμόμυλους, τα δασάκια με τα πεύκα, τα θαλασσόδεντρα, τα ξύλινα παραδοσιακά καΐκια στο λιμάνι, ψαράδικα, εμπορικά και σφουγγαράδικα, δρόμοι κι αυλές ασβεστωμένες, μικρές πλατείες «ελεύθερες» , «πλούσιο» μουσείο και πολλές άλλες ομορφιές που κάθε επισκέπτης θαύμαζε. Σ΄έβγαλαν καρτ-ποστάλ και σε διαφήμιζαν σε όλο τον κόσμο! Ξακουστή από την αρ...