Παριανές υποκειμενικότητες

Αναρτήσεις

Ερώτηση προς εκπαιδευτικούς, γονείς και συμβούλους

- Φεβρουαρίου 12, 2026

Τι θα έλεγαν σήμερα οι αρχαίοι για τις κάμερες στα σχολεία; Ο Πλάτωνας, ιδίως στην Πολιτεία , τονίζει ότι η παιδεία σκοπό έχει τη διαμόρφωση ελεύθερων και ενάρετων πολιτών , όχι υπάκουων και φοβισμένων ανθρώπων. Η συνεχής επιτήρηση μέσω καμερών μετατρέπει το σχολείο σε χώρο ελέγχου και όχι παιδείας. Η αίσθηση ότι κάποιος παρακολουθείται διαρκώς καλλιεργεί φόβο και αυτολογοκρισία, στοιχεία ασύμβατα με το πλατωνικό ιδεώδες της ελεύθερης αναζήτησης της αλήθειας. Όπως ο Πλάτωνας θεωρεί ότι η γνώση προκύπτει από τον διάλογο και την εσωτερική καλλιέργεια της ψυχής, έτσι και η επιτήρηση υπονομεύει αυτή τη διαδικασία. Ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια υποστηρίζει ότι η αρετή δεν επιβάλλεται εξωτερικά αλλά καλλιεργείται μέσω της έξης , δηλαδή της συνήθειας να πράττει κανείς το καλό εκούσια. Όταν η σωστή συμπεριφορά επιβάλλεται λόγω φόβου τιμωρίας ή παρακολούθησης, δεν πρόκειται για αρετή αλλά για καταναγκασμό. Ακόμα και η αίσθηση που δημιουργούν οι κάμερες στους μαθητές τους οδηγεί ...

Παραλαβή και παράδοση αθλητικού υλικού

- Φεβρουαρίου 12, 2026

Σήμερα, Τετάρτη 11/2, έγινε παραλαβή αθλητικού υλικού συνολικής αξίας 13.221€, το οποίο καλύπτει τις ανάγκες των αθλητικών συλλόγων της Πάρου, σύμφωνα με τις αιτήσεις που είχαν καταθέσει στο Γραφείο Αθλητισμού. Πραγματοποιήθηκε η καταμέτρηση και η παράδοση του υλικού, ολοκληρώνοντας με επιτυχία μια διαδικασία που στόχο έχει την ουσιαστική ενίσχυση των σωματείων και τη στήριξη του αθλητισμού στο νησί μας. Η Αντιδήμαρχος Αθλητισμού Φλώρα Λουκή σε σχετική δήλωσή της, αναφέρει: «Παρά τις τεχνικές δυσκολίες και τα χρονοδιαγράμματα που δεν είναι πάντοτε σύμφωνα με τη θέλησή μας, συνεχίζουμε με συνέπεια, επιμονή και συνεργασία, δίνοντας προτεραιότητα στις πραγματικές ανάγκες των συλλόγων, όπως ακριβώς προσπαθούμε να πράττουμε από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων μας. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους υπαλλήλους του Γραφείου Αθλητισμού για την άρτια ολοκλήρωση της διαδικασίας, τον Στέλιο Μπόνη για τη στήριξή του, καθώς και τον Αντιδήμαρχο Χριστόδουλο Μαούνη για τη συνεργασία και τη συ...

Διαμάντια του παρελθόντος

- Φεβρουαρίου 12, 2026

Του Κώστα Αργουζή Μελετώντας το αρχείο του Δήμου μας , όσο έχει διασωθεί χάρη στις προσπάθειες μεμονωμένων υπαλλήλων και δημοτικών συμβούλων με ευαισθησία σε θέματα που αφορούν την ιστορία του νησιού μας, “έπεσα” σε ένα πρακτικό που αναγράφεται ο προϋπολογισμός της Εκατονταπυλιανής κατά το έτος 1900. Ήταν η ιστορική περίοδος που οι δήμοι αποτελούσαν πραγματική αυτοδιοίκηση με έσοδα δικά τους από φόρους άμεσους και έμμεσους και με σοβαρές αρμοδιότητες που είχαν σχέση με την υγεία, την εκπαίδευση και την εκκλησία. Ειδικά για την Εκατονταπυλιανή πρόεδρος της Εκκλησιαστικής Επιτροπής ήταν ο δήμαρχος. Δημοσιεύω σε φωτοτυπία το πειστήριο.

Σχολεία «υπό επιτήρηση» ή ελεύθερα κύτταρα παιδείας;

- Ιανουαρίου 26, 2026

Η πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τοποθέτηση καμερών στα σχολεία φέρνει και πάλι στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: Θέλουμε τα σχολεία μας να είναι χώροι ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας ή πεδία διαρκούς αστυνόμευσης που θυμίζουν «Μεγάλο Αδελφό»; Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της νομικής συμβούλου της Δ.Ο.Ε., η τοποθέτηση και χρήση συστημάτων βιντεοεπιτήρησης στις σχολικές μονάδες κατά την ώρα λειτουργίας τους είναι απολύτως απαγορευμένη. Ακόμη και για τις ώρες που το σχολείο είναι κλειστό, ο νόμος θέτει αυστηρότατες προϋποθέσεις: Απαιτείται άδεια από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Πρέπει να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα του μέτρου. Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται μετά από διαβούλευση με εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Και βέβαια δεν είναι μόνο το γράμμα του νόμου, αλλά και η ουσία της εκπαίδευσης. Η ύπαρξη καμερών, ακόμα και «άδειων κουτιών» που προσομοιάζουν με κάμερες, πλήττει βάναυσα την ψυχική υγεία των μαθητών. Όπως τονίζει η Αρχή, ο κίνδυνο...

Λαός των λόγων

- Ιανουαρίου 26, 2026

Του Χρίστου Γεωργούση Κανείς αλώβητος απ’ την αμετροέπεια. Είτε ακούς, είτε μιλάς, μάθε να αποστάζεις τα στέμφυλα της ουσίας και μην χρονοτριβείς, όσα σπαταλάς στις φλυαρίες αφαιρούν ικμάδα κρίσης και πράξης. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, τόσο περισσότερο που μειώνουν συχνά την όρεξη για συγκεκριμένο έργο εμβάλλοντάς μας στην οκνηρία της ονειροπόλησης και στη μαλθακότητα, οπότε προσθέτουν κι άλλη φτώχεια. Μην καταδέχεσαι να γερνάς και να μεταβάλεις τους φίλους σου σε αυτιά να σ’ ακούν, μην γίνεσαι και συ αυτί να ενθαρρύνεις ρητορικές ακατάσχετες. Τα λίγα λόγια ζάχαρη, τα καθόλου όμως δεν είναι μέλι κατά την παροιμία, αφού η σιωπή έχει πολλές ερμηνείες κι ο καθένας διαλέγει αυτήν που τον συμφέρει. Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, ούτε οι δάσκαλοί μας το πρόσεξαν, ούτε εμείς ως δάσκαλοι κι αν θέλουμε μνημεία γεροντοκορίστικης λογοδιάρροιας, σαν παραδείγματα προς αποφυγήν, βρίσκονται άπειρα στα σχολικά βιβλία, στα δελτία «ειδήσεων» της τηλεόρασης και σε κάποιους φίλους μας που δεν βάζουν φρ...

Όταν η Παιδεία αποκτά ΟΥΣΙΑ

- Ιανουαρίου 26, 2026

Στο μάθημα της γεωγραφίας-γεωλογίας, στο πλαίσιο του προγράμματος "Τοπική Γεωγραφία" οι μαθητές όλων των τμημάτων της β' γυμνασίου ανταποκρίθηκαν άμεσα, συνεργάστηκαν και ολοκλήρωσαν εργασίες σχετικά με φαινόμενα φυσικών καταστροφών που έχουν πλήξει το νησί της Πάρου τα προηγούμενα χρόνια, συμπεριλαμβάνοντας και οδηγίες πρόληψης και προστασίας για τους πολίτες με τη δημιουργία αφισών. Κάθε τμήμα επέλεξε κατόπιν συζήτησης το θέμα με το οποίο ήθελε να ασχοληθεί (σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες, καταιγίδες), στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε διαχωρισμός ομάδων, κάθε μία από τις οποίες ανέλαβε τη συγγραφή μιας θεματικής ενότητας, ενώ παράλληλα εντός των δέκα διδακτικών ωρών που αφιερώθηκαν, πραγματοποιήθηκαν παρουσιάσεις για την Κλιματική Αλλαγή, την Αειφόρο Ανάπτυξη και τους 17 στόχους που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, προβολή βίντεο με Φυσικές Καταστροφές, ενημέρωση οδηγιών από το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, συμπλήρωση από τους μαθητές σχετικών φύλλ...

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ … ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

- Ιανουαρίου 26, 2026

Υπάρχει ένα παράδοξο συναίσθημα που συνοδεύει σήμερα κάθε συζήτηση για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τη μία, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να την υπερασπιστείς χωρίς αστερίσκους. Από την άλλη, διαισθάνεσαι βαθιά ότι δεν πρέπει και δεν μπορείς να την εγκαταλείψεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει συχνά με έναν δυσκίνητο γίγαντα, μακρινό από τις αγωνίες των πολιτών, εγκλωβισμένο στη γλώσσα της γραφειοκρατίας και των αριθμών. Κι όμως, παραμένει ίσως το τελευταίο συλλογικό ανάχωμα απέναντι σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο ωμός, πιο αυταρχικός και πιο άνισος. Η Ευρωπαϊκή ιδέα γεννήθηκε ως εγχείρημα ειρήνης, συνεργασίας και κοινής ευημερίας, φυσικά και οικονομικής. Σήμερα, όμως, βιώνει μια βαθιά κρίση ταυτότητας. Δεν είναι μόνο το έλλειμμα δημοκρατίας ή η αδυναμία χάραξης κοινής κοινωνικής πολιτικής. Είναι η αίσθηση ότι το αρχικό όραμα έχει υποχωρήσει μπροστά στη λογική της αγοράς. Η Ευρώπη των αξιών , της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους, φαίνεται συχνά να υποσκελίζεται από τη...

Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ … ΔΗΜΑΡΧΟΣ

- Ιανουαρίου 21, 2026

Μέχρι και την τελευταία του στιγμή έδινε οδηγίες και έστελνε μηνύματα στους συνεργάτες του για τα θέματα του νησιού. Έτσι … «αναχώρησε» κι έτσι έπρεπε να φύγει. ΟΡΘΙΟΣ … Ο Κώστας Ροκονίδας υπήρξε η «έννοια» του Αριστοτελικού πολιτικού όντος για την Πάρο, ένας άνθρωπος που η ίδια του η φύση τον «έσπρωχνε» στην κοινωνική ζωή και στον αγώνα για το «δίκιο». Μία μοναδική περίπτωση αυτοδιοικητικού, που μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει Δήμαρχος κι όμως δεν έγινε για δύο πολύ απλούς λόγους, που αρκετοί ακόμη και σήμερα αδυνατούν να καταλάβουν. Πρώτον διότι δεν αρνήθηκε ούτε μία στιγμή τις πολιτικές του προτιμήσεις, επειδή ήταν βαθύτατη η πεποίθηση του ότι μόνο η συγκεκριμένη ιδεολογία υπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων. Και δεύτερον και παρεμφερές, διότι δεν δέχθηκε ούτε καν σαν σκέψη, να «λειάνει» ή να αποσιωπήσει, έστω και για λίγο στην προεκλογική περίοδο, το πολιτικό του «πιστεύω». Θα ήταν φυσικά σαν να κοροϊδεύει, όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτά τα κάνουν...

Εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου με άλλοθι την ερμηνεία του "δύναται".

- Ιανουαρίου 10, 2026

Αυτές τις γιορτινές μέρες που έφυγα από το νησί επισκέφτηκα αγαπημένους φίλους στην κεντρική παραθαλάσσια και ορεινή Ελλάδα. Σε μια ταβέρνα που με πήγαν στο βουνό ψηλά εκεί, μεταξύ γουρουνοπούλας, προβατίνας και καλού κόκκινου ξηρού κρασιού άκουσα την παρακάτω ιστορία. Σε έναν μικρό δήμο, από το 2019 έως σήμερα, ένας εργαζόμενος και συνδικαλιστής των εργαζομένων του Δήμου έδωσε έναν αγώνα σιωπηλό, επίπονο και, πολλές φορές, μοναχικό. Η διεκδίκηση ήταν καθαρή: να εφαρμοστεί ο νόμος που προέβλεπε οικονομικά κίνητρα για όσους υπηρετούν σε δυσπρόσιτες περιοχές. Ήταν από τους πρώτους που διέκριναν τη σημασία του θέματος όχι γιατί πίστεψε πως τα κίνητρα αυτά θα μπορούσαν να συγκρατήσουν εργαζόμενους στο Δήμο τους ή να σταματήσουν τις μαζικές μετακινήσεις προσωπικού αλλά γιατί θεώρησε ότι στο πλαίσιο των συνδικαλιστικών υποχρεώσεών του θα μπορούσαν να στηρίξουν κατά ένα μικρό μέρος το δικαίωμα όλων σε αξιοπρεπή διαβίωση. Γι’ αυτό και από την αρχή αφιερώθηκε σε έναν καθημερινό αγώνα ενημέρωσης...