Παριανές υποκειμενικότητες

Η κατάσταση του οδικού δικτύου στην Πάρο έχει ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής. Δημοτικοί και επαρχιακοί δρόμοι παραμένουν σε εγκατάλειψη, με σοβαρές καθιζήσεις, αμέτρητες λακκούβες, πλημμυρισμένα σημεία και υποδομές που θυμίζουν δεκαετίες πίσω. Παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις πολιτών από όλες τις περιοχές του νησιού, η Δημοτική Αρχή και το Επαρχείο εξακολουθούν να περιορίζονται σε αποσπασματικά «μπαλώματα», χωρίς συνολικό σχέδιο αποκατάστασης και χωρίς χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Την ώρα που το Πάσχα «πλησιάζει» και η τουριστική περίοδος «προσεγγίζει», οι μόνιμοι κάτοικοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν επικίνδυνες συνθήκες μετακίνησης, ενώ περιοχές με καθημερινή κυκλοφορία ανθρώπων και οχημάτων παραμένουν απροσπέλαστες μετά από κάθε έντονη βροχόπτωση. Επίσης η οδοσήμανση σε κάποια σημεία έχει καταστραφεί ή «εξαφανιστεί» και για όσους δεν ξέρουν το δρόμο είναι επικίνδυνο. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ζητούμε άμεσα: ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης δημοτικών και επαρχια...

Του Κώστα Αργουζή Διαβάζοντας τα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου του 1903, μαθαίνω άγνωστα σε μένα και εκτιμώ και σε πολλούς άλλους συμβάντα της ιδιαίτερης πατρίδα μας, μιας μικρής τοπικής κοινωνίας που είχε όμως ηγήτορες θαρραλέους και ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν ήταν εύκολη η διαχείριση και η επίλυση των προβλημάτων της εποχής εκείνης, όπου η φτώχια και η αγραμματοσύνη επικρατούσαν στον πληθυσμό και ελάχιστες οικογένειες είχαν τον τοπικό πλούτο και τη μόρφωση. Την εποχή εκείνη του μακρινού 1903 στο Δήμο της Πάρου, που περιελάμβανε και την Αντίπαρο, κυριαρχούσε η προσωπικότητα του επί πολλά χρόνια δημάρχου Πέτρου Μπάου και των δημοτικών συμβούλων Κων/νου Κονδύλη, Σταματέλου Καμπάνη , Ανδρέα Βαρούχα, Ανδρ. Ψαράκη, Δημ. Μαύρου, Ιωάννου Βιάζη, αλλά και άλλων που σταδιακά ανακαλύπτω την δραστηριότητα, τις απόψεις και τις θέσεις τους καταγεγραμμένες στα πρακτικά. Πέρα όμως από τους αναφερθέντας, υπήρξαν και εξέχουσες προσωπικότητες, όπως του δικηγόρου Αθηνών Τζαννή Καμπάνη, ο οποίος ...

 

Πριν από λίγες μέρες, οι ψαράδες της Πάρου έκοψαν την καθιερωμένη πρωτοχρονιάτικη πίτα τους. Μια απλή, ανθρώπινη συνάντηση, αλλά και μια σιωπηλή υπενθύμιση πως, παρά τις δυσκολίες, οι άνθρωποι της θάλασσας εξακολουθούν να αγωνίζονται να επιβιώσουν. Για πολλούς, το γεγονός μπορεί να μοιάζει τυπικό. Για τους ίδιους, όμως, είναι απόδειξη ότι κρατούν ακόμη ζωντανή μια παραδοσιακή δραστηριότητα που κινδυνεύει κάθε χρόνο και περισσότερο. Και εδώ βρίσκεται η ουσία, στο γεγονός δηλαδή ότι η μικρή επαγγελματική παράκτια αλιεία περνά μία από τις πιο δύσκολες φάσεις της ιστορίας της. Με τα κριτήρια του Άνταμ Σμιθ, οι ψαράδες ανήκουν στις παραγωγικές τάξεις, σε αυτούς που δημιουργούν πραγματικό πλούτο για μια κοινωνία. Παράγουν υλικό αγαθό, εργάζονται μέσα στη φύση, αποτελούν πυλώνα του πρωτογενή τομέα. Κι όμως, αυτοί που παράγουν συχνά μένουν τελευταίοι στις προτεραιότητες των κυβερνητικών πολιτικών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των τοπικών αρχών. Ο κλάδος της παράκτιας αλιείας βρίσκεται εδώ κα...

Του Γιώργου Κυριαζή Ο δρομέας έτρεχε και μέτραγε, 1-2-3, με την επανάληψη τα βήματα και οι αναπνοές συντονίζονταν με τη θέληση και την αντοχή. Το μυαλό και το σώμα αποχωρίζονταν, ο κερδισμένος χρόνος σωματικής και ψυχικής δραστηριότητας διαστελλόταν, η κούραση καθυστερούσε, το μυαλό άδειαζε, τα πόδια έβγαζαν φτερά, σφυγμοί και αναπνοές, αριθμημένα, υποτάσσονταν στη θέληση. Ο ιδρώτας έσταζε επανάληψη. Άψυχα και έμβια ακολουθούν την κοσμογονία, τη μέρα, τη νύχτα, τις εποχές, τους κύκλους και τους νόμους της φύσης. Η επανάληψη δεν είναι μόνο άσκηση μνήμης, είναι ανάγκη ρουτίνας, αναγνώριση της σχέσης ύπαρξης και χρόνου. Η δημιουργία βασίζεται σε μια εμπνευσμένη ακολουθία εξέλιξης με οπισθοδρομήσεις, στάσεις της ιστορίας αλλά και νίκες της επανάληψης. Η ρουτίνα είναι συμφωνική επανάληψη των αισθήσεων. «Σ αγαπώ, λυπάμαι, σκέφτομαι, πονάω, χαίρομαι, φοβάμαι.» Ένα παιδί κυλάει το τσέρκι του, μετά διψάει, πεινάει και κουρασμένο αποκοιμιέται με τα ρούχα. Όταν μεγαλώσει μετράει 1-2-3 και τρέχει....

Ο Δήμος Πάρου με απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου ενέγραψε στον προϋπολογισμό του πίστωση για την πληρωμή δημοτικού ιατρού και δημοτικής μαίας. Προσοχή!! Δεν αναφερόμαστε σε χθεσινή απόφαση του δημοτικού συμβουλίου αλλά σε απόφαση του 1901. Η σημαντική αυτή απόφαση, που θα ανακούφιζε την τότε πάμπτωχη τοπική κοινωνία, δεν εγκρίθηκε από τον Νομάρχη Κυκλάδων και ο Δήμος άσκησε έφεση ζητώντας από το υπουργείο Εσωτερικών να ακυρώσει τη νομαρχιακή απόφαση.

Σας αποστέλλουμε την δραστηριότητα της Κ.Ο.Β Πάρου-Αντιπάρου του ΚΚΕ για αύριο  19 Φεβρουαρίου 19.00**μ.μ στην αίθουσα Δημητρακόπουλου «Η μνήμη απέναντι στη λήθη. ΘΥΜΙΟΣ ΜΑΥΡΗΣ: μια ζωή μέσα στον αγώνα» θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση προς τιμήν του παριανού κομμουνιστή αγωνιστή Θύμιου Μαύρη με κεντρικό ομιλητή τον Ανάσταση Γκίκα ιστορικό και στέλεχος του ΚΚΕ Με αφορμή την δημοσιοποίηση των φωτογραφικών ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής θα προβληθεί την ίδια μέρα, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου στην αίθουσα του Δημητρακόπουλου στις 20.30 μ.μ η ταινία του  Παντελή Βούλγαρη «Το Τελευταίο Σημείωμα»* που είναι βασισμένη στο συγκεκριμένο ναζιστικό έγκλημα. Η είσοδος είναι δωρεάν. 18/2/2026 ** λόγω της προβολής μεταφέρεται μισή ώρα νωρίτερα η εκδήλωση από την ανακοινωμένη *Ευχαριστούμε το σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη για την συγκατάθεση του

Στην αρχή πιστέψαμε ότι πρόκειται για ένα σημαντικό «εργαλείο» που θα βοηθήσει την τοπική αυτοδιοίκηση να «ξεμπλοκάρει» κάποιες καταστάσεις. Γρήγορα όμως διαπιστώσαμε την «νοσηρότητα» που κρύβει ήδη από τις πρώτες μέρες λειτουργίας του ο θεσμός των αναπτυξιακών οργανισμών. Σήμερα έχουμε πλέον αποδείξεις και όχι μόνον εικασίες ότι η δημιουργία τους εξυπηρετεί «προσλήψεις από το παράθυρο» παρακάμπτοντας τις αξιοκρατικές διαδικασίες του ΑΣΕΠ και ανάθεση μελετών και έργων σε ομάδες «κολλητών και κομματικών φίλων». Αυτά έχουν πια επιβεβαιωθεί και επιτείνουν ένα κλίμα δυσφορίας ανάμεσα σε δημοτικές αρχές που χρησιμοποιούν τους οργανισμούς αυτούς για πρακτικές «νόμιμες μεν, ηθικά αμφισβητούμενες δε» και των εργαζομένων των δήμων που παρατηρούν «παιδιά και συγγενείς ή και γνωστούς» δημοτικών αρχών να προσλαμβάνονται και να παίρνουν πολλές φορές και ανώτερους μισθούς, από άλλους που έχουν δέκα και είκοσι χρόνια προϋπηρεσίας. Είπαμε το ζήτημα είναι να «τρουπώσεις», άμα μπεις άντε να βγεις. Που ν...

Τι θα έλεγαν σήμερα οι αρχαίοι για τις κάμερες στα σχολεία; Ο Πλάτωνας, ιδίως στην Πολιτεία , τονίζει ότι η παιδεία σκοπό έχει τη διαμόρφωση ελεύθερων και ενάρετων πολιτών , όχι υπάκουων και φοβισμένων ανθρώπων. Η συνεχής επιτήρηση μέσω καμερών μετατρέπει το σχολείο σε χώρο ελέγχου και όχι παιδείας. Η αίσθηση ότι κάποιος παρακολουθείται διαρκώς καλλιεργεί φόβο και αυτολογοκρισία, στοιχεία ασύμβατα με το πλατωνικό ιδεώδες της ελεύθερης αναζήτησης της αλήθειας. Όπως ο Πλάτωνας θεωρεί ότι η γνώση προκύπτει από τον διάλογο και την εσωτερική καλλιέργεια της ψυχής, έτσι και η επιτήρηση υπονομεύει αυτή τη διαδικασία. Ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια υποστηρίζει ότι η αρετή δεν επιβάλλεται εξωτερικά αλλά καλλιεργείται μέσω της έξης , δηλαδή της συνήθειας να πράττει κανείς το καλό εκούσια. Όταν η σωστή συμπεριφορά επιβάλλεται λόγω φόβου τιμωρίας ή παρακολούθησης, δεν πρόκειται για αρετή αλλά για καταναγκασμό. Ακόμα και η αίσθηση που δημιουργούν οι κάμερες στους μαθητές τους οδηγεί ...