Παριανές υποκειμενικότητες

Του Γιώργου Κυριαζή Τι συμβαίνει άραγε; Με δάγκωσαν τα σόσιαλ και άρχισα τους αφορισμούς.  Διαβάζω μια άποψη στο fb που μου φαίνεται λάθος κλείνω και απομακρύνομαι, μοιάζει ενδιαφέρουσα; αρχίζω να αναλύω με δεύτερη ανάγνωση τις λέξεις και τα νοήματα. Φαίνονται σχεδόν όλα σωστά, σκέφτομαι αν υπάρχουν κενά, αν λέει μισές αλήθειες, αν υπάρχουν υπερβολές, ικασίες, μεταφυσικές μπούρδες, στρατευμένες απόψεις, επαναλήψεις, ψυχολογικά διαταραγμένες διαπιστώσεις, λεφτά, ψυχολόγοι-επικοινωνιολόγοι, αφελείς, αδαείς, εικονολάτρες, απολιτίκ, πατερναλιστές, οπορτουνιστές, ειδωλολάτρες, μεινστριμίστες, καμένοι-συγκαμένοι, θρησκόληπτοι, ΧΑτες, δικηγορίσκοι, πολιτικάντιδες, εξαποδώ, εξωγήινοι, πωλητές, φιλελέδες και κονομημένοι ακόλουθοι εραστές τους, ανόητοι σανό δέκτες; και κάπου εδώ πρέπει να σταματήσω το παραλήρημα, για να βγάλω κάποιο συμπέρασμα! Για να μην τρώω χρόνο με αυτές τις σκέψεις αποφασίζω προσεκτικά τι θα διαβάζω και από ποιους. Και μετά τα σχόλια… τα σχόλια! Ανοίγω από περιέργεια τα...

Θυμάμαι παλιά όταν παίζαμε μπάλα στις γειτονιές και τις αλάνες γινόντουσαν κάποια περιστατικά τα οποία, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, είχαν μια ιδιαίτερη αξία. Ως πιτσιρικάς, λοιπόν, έπαιζα κι εγώ στην ομάδα της γειτονιάς μου. Είμαστε γύρω στα 10 άτομα και, όταν ήταν να παίξουμε αγώνα με τον πάνω ή τον κάτω μαχαλά, γινόταν ένας χαμός για το ποιος θα παίξει, γιατί οι ομάδες έπρεπε να αποτελούνται από 7 παίχτες. Τότε δεν υπήρχε το μπάσκετ οπότε όλη η πιτσιρικαρία της εποχής έπαιζε ποδόσφαιρο. Έτσι, λοιπόν, η ομάδα μας είχε 7 παίχτες του σωρού, 2 καλούς και έναν μπαλαδόρο, ο οποίος ήταν και ο μόνος από μας που έφτασε να παίξει για αρκετά χρόνια σε ερασιτεχνικούς ποδοσφαιρικούς Συλλόγους. Αυτοί οι τρεις έπαιζαν πάντα. Όταν ήταν η ώρα της επιλογής των 7 βασικών της ομάδας, γινόταν ένας χαμός ανάμεσα στους 4 από τους 7 του σωρού. Απ' αυτούς ένας επέλεγε τη θέση του τερματοφύλακα από μόνος του και πάντα έπαιζε όσο καλύτερα μπορούσε, δύο καθόταν στην άκρη και περίμεναν να ολοκληρωθούν οι τ...