Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει ο Γιάννης Γεωργούσης Δεν θα υποδείξω σε κανένα πώς θα κάνει σάτιρα και τι θα σατιρίσει. Πολλώ δε μάλλον όταν πρόκειται για έναν ταλαντούχο καλλιτέχνη, όπως ο Αρκάς. Ποιος δεν έχει γελάσει με τον Καστράτο, τις Χαμηλές πτήσεις, το Ξυπνάς το ζώο μέσα μου και άλλα έργα του; Πάντως, το πιο πετυχημένο κατά τη γνώμη μου και το πιο φιλοσοφικό έργο του είναι η σειρά Η ζωή μετά. Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει όμως με το περιεχόμενο της σάτιρας, να θιχτεί ή και να προβληματιστεί. Ο Αρκάς δεν θα ήταν καλλιτέχνης στον οποίο θα έκανα «unfollow». Θα ήθελα να δω πού το πάει, τη συνέχεια, την εξέλιξή του. Τέλος, κάποιος έχει κάθε δικαίωμα να κάνει ό,τι σάτιρα επιθυμεί, όπως και ο Αρκάς που έχει επιλέξει συντηρητικούς προσανατολισμούς. Ο Αριστοφάνης δεν ήταν δημοκρατικός, ήταν ολιγαρχικός… Κάποιοι λένε ότι η σάτιρα οφείλει να στέκεται απέναντι στην εκάστοτε εξουσία και θεωρούν την αποστολή της αντιεξουσιαστική. Τα θέματα προς σάτιρα είναι πολλά και, φευ, δεν βρίσκονται μόνο στην εξουσία ή σε ένα μο...

            Το νέο νομοθέτημα για την αλιεία, που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ, προσθέτει βάρη στους βιοπαλαιστές αλιείς. Στο όνομα της «εποπτείας» και της «διαφάνειας», τους φορτώνει με νέες υποχρεώσεις παρακολούθησης και την απειλή βαριών προστίμων, ενώ δίνει νέα προνόμια στους επιχειρηματικούς ομίλους των υδατοκαλλιεργειών. Πρόκειται για συνέχεια της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της ΕΕ, που πιέζει τους μικρούς ψαράδες και ευνοεί τη συγκέντρωση της παραγωγής σε λιγότερα χέρια. Στη συζήτηση στη Βουλή, ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ,  Βασίλης Μεταξάς , ανέδειξε αυτόν τον προσανατολισμό: πίσω από τις εξαγγελίες για ψηφιοποίηση και «βιωσιμότητα», ο μικρός αλιέας αντιμετωπίζεται ως ύποπτος και επιβαρύνεται με ελέγχους και πρόστιμα, ενώ ανοίγει ο δρόμος για τη συγκέντρωση του θαλάσσιου πλούτου σε λίγους ομίλους. Κατήγγειλε επίσης την κατάργηση της βιντζότρατας χωρίς αποζημίωση ή εναλλακτική για τις οικογένειες που ζουν από αυτήν. Τα νησιά χρειάζονται ζωντ...

  Συνάντηση εργασίας με την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη πραγματοποίησε στην Αθήνα, την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Δήμαρχος Πάρου Κώστας Μπιζάς, με αντικείμενο σημαντικά ζητήματα που αφορούν την προστασία, ανάδειξη και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πάρου. Στη συνάντηση παρευρέθηκαν ο Βουλευτής Κυκλάδων Φίλιππος Φόρτωμας, η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού Ολυμπία Βικάτου, ο Προϊστάμενος της ΕΦΑ Κυκλάδων Δημήτρης Αθανασούλης, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Άννα Κάγκανη, ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΜΚΕ «Πάρκο Αρχαίων Λατομείων Μαρμάρου Πάρου» Νίκος Μαλατέστας, καθώς και υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου Πολιτισμού. Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, ο Δήμαρχος παρουσίασε τις προτεραιότητες του Δήμου και έθεσε συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν σημαντικά μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε, καταρχάς, στην ανάδειξη των Αρχαίων Λατομείων Μαρμάρου στο Μαράθι. Πρόκειται για έναν μοναδικό αρχαιολογικό χώρο, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ι...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Αλμπάνηδες, κομπογιαννίτες, χαρτορίκτρες, ξεματιάστρες, «ολιστικοί και κβαντικοί» ψευτογιατροί, βολευτές, πολιτικάντηδες, κομματάρχες, αχυράνθρωποι, λατινοπουλάδες, κασιδιαρέοι. θεότυφλοι δικαστές, δημοσιοκάφροι. «προστάτες του πολίτη», ΟΠΕΚΕΠΕδες, φραπέδες-ομερτάδες που επικαλούνται το «δικαίωμα στη σιωπή, λήσταρχοι τραπεζίτες, εργολάβοι, αφορολόγητοι εφοπλιστές, funders, ενεχυροδανειστές, αντισημίτες σιωνολάγνοι, αθωωμένοι παιδοβιαστές, ινφλουένσερς και κανεπεδόβια χάπατα συνθέτουν την κβαντική δημοκρατία, σ’ αυτή, τη μεσαιωνική πια, απόληξη των Βαλκανίων στην οποία το ‘φερε η συγκυρία να ζούμε. LIVE YOUR MYTH IN GREECE. Σύμφωνα με τη θεωρία των πιθανοτήτων, θα υπάρχει και κάπου άλλου στη Γη - ή έστω στο σύμπαν - μια ανάλογη κατάσταση, για να παρηγορεί τη μοναξιά μας. Προς το παρόν πάντως, δεν υπάρχει άλλη χώρα, εκτός απ’ αυτό το χώρο, που να κυριαρχεί το «αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν» και γι αυτό - προς το παρόν τουλάχιστον, - βιώνουμε παραπά...

Γιατί ο δημόσιος διάλογος γίνεται όλο και πιο επιθετικός; Σε μια ανάρτηση «μίζερη» και «εισαγγελική» μπορεί να διαβάσει κανείς σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, σχόλια που «ξεφεύγουν». Πολύ γρήγορα μετατρέπεται η «κατάσταση» σε ανταλλαγή ύβρεων, χαρακτηρισμών και συναισθηματικών εκρήξεων. Το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο. Τα κοινωνικά δίκτυα ευνοούν την αμεσότητα, την ταχύτητα και τη δημόσια έκθεση. Όταν κάποιος αισθάνεται ότι απευθύνεται σε ένα απρόσωπο πλήθος, μειώνονται οι αναστολές του. Οι αλγόριθμοι ανταμείβουν το έντονο συναίσθημα. Ένα ψύχραιμο σχόλιο σπάνια θα συγκεντρώσει την ίδια προσοχή με μια προσβολή ή μια ακραία τοποθέτηση. Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι οι ίδιες οι λέξεις. Είναι η σταδιακή απώλεια της διάκρισης ανάμεσα στην κριτική μιας ιδέας και στην απαξίωση ενός ανθρώπου. Αντί να αντικρούσουμε ένα επιχείρημα, χαρακτηρίζουμε τον συνομιλητή μας ανόητο, προδότη, φανατικό ή ψυχικά προβληματικό. Ο διάλογος μετατρέπεται σε μάχη ταυτοτήτων. Είναι όμως ο άνθρωπος από τη φύση του τ...