Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Το ήξερε ότι είχε γίνει πια θρύλος όμως το αντιμετώπιζε με τη γνωστή σεμνότητα, που έχουν οι άντρες με εμπεδωμένη αυτοπεποίθηση. Ξάπλωσε στην πειρατική αιώρα του καταστρώματος, χάιδεψε την πίπα με τη σκαλιστή νεκροκεφαλή κι έσκασε ένα λοξό χαμόγελο, καθώς σκέφτηκε τον τρόμο που προκαλούσε και μόνο το άκουσμα του ονόματός του! Red Fart! Το εμπνευσμένο όνομα, του είχε αποδοθεί, σε αντιστοιχία με τον Black Bart και τον αντιπροσώπευε απόλυτα! Εμπεριείχε τη γοητεία που έχουν οι κοκκινοτρίχηδες - και με την οποία είχε σαγηνεύσει τη Μελάνια - και τη δυσοσμία που, ανεπιτήδευτα, προκαλούσε στο πέρασμα του. Έκανε νόημα στον Hegseth, τον πρωτομούτσο του, να του ανάψει την πίπα και αναλογίστηκε, σεμνά, τα κατορθώματά του! Κατάφερε, χωρίς πολλή προσπάθεια: - Να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ, που πρώτα ήταν ανοιχτά. - Να μπουν διόδια στα Στενά του Ορμούζ, που πρώτα ήταν δωρεάν. - Να συσπειρώσει εναντίον του τις Ευρωπαίες Εταίρες, που είχαν αδιαμαρτύρητα δεχτεί να πλη...

Γράφει, εκτός απ' τον τίτλο, ο Κώστας Αργουζής Και πάλι για του νεφροπαθείς της Πάρου και της Αντιπάρου που χρήζουν αιμοκάθαρσης. Τα ευκαιριακά δημοσιεύματα, τα προφορικά παράπονα, τα ατομικά αιτήματα προς το Υπουργείο Υγείας, αποτελούν μεμονωμένες και ασυντόνιστες ενέργειες που τις χαρακτηρίζει και η ασυνέχεια, άρα η αναποτελεσματικότητα. Για να γίνει κάτι το ουσιαστικό απαιτείται οργάνωση και συντονισμός ενεργειών. Το τι χρειάζεται για να λειτουργήσει μια μονάδα αιμοκάθαρσης στο νησί λίγο πολύ μας είναι γνωστό. - Χώρος κατάλληλος πλησίον του Κέντρου Υγείας, - Ιατρικός εξοπλισμός, και πάνω απ΄όλα - ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Η εξεύρεση του κατάλληλου χώρου βαραίνει όλους μας ως τοπική κοινωνία και πρέπει να στηρίξουμε τις προσπάθειες του Δημάρχου, Ο ιατρικός εξοπλισμός μπορεί να δοθεί από το κράτος, αλλά και από χορηγούς, όπως συνέβη στη Νάξο και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό μπορεί να βρεθεί με γενναία οικονομικά κίνητρα από το Δήμο και το Βελέντζειο Ίδρυμα. Μια συ...

Γράφει ο Κώστας Αργουζής Η Στέγη αγάπης ξεκίνησε και πάλι τη λειτουργία της προσφέροντας καθημερινά φαγητό σε 13 ενδεείς συνανθρώπους μας, που χρήζουν γενικότερης φροντίδας οι περισσότεροι. Το προσπάθησαν ο πατήρ Στυλιανός Μπιζάς και η Ιωάννα Χανιώτη, αντιδήμαρχος Κοινωνικής Μέριμνας, από τα πλέον δραστήρια στελέχη της τοπικής μας αυτοδιοίκησης. Αξίζει να αναφερθεί το προσωπικό ενδιαφέρον του Πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας Αρχ. Δωρόθεου Βενετσανόπουλου, που, μόλις πληροφορήθηκε την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε στη Στέγη αγάπης, έδωσε αμέσως σχετικές εντολές για την αποκατάσταση της κανονικότητας. Όπως με ενημέρωσε σιτιζόμενος, το σημερινό μενού ήταν κοτόπουλο με πατάτες και ήταν πολύ καλό.

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Δεσμεύομαι στον εαυτό μου, ξεκινώντας μια δραστηριότητα, ότι θα το πάω χαλαρά και ξεκούραστα. Σχεδόν πάντα διαψεύδομαι από ένα ανόητο νεανικό πάθος. Και η συμμετοχή, η βόλτα, η άσκηση μετατρέπονται σε υπερπροσπάθεια χωρίς αντίπαλο. Θέλω να σταματήσω το χρόνο; να αυτοτιμωρηθώ, να σταματήσω να σκέφτομαι; Είναι ένα χαρακτηριστικό που με θυμώνει. Σήμερα μια χαλαρή προπόνηση 30 χιλιομέτρων με το παλιό σιδερένιο κουρσάκι εξελίχθηκε σε σκληρή προπόνηση interval. Ξεκίνησα με τη ρουτίνα μου- θα το πάω αργά να απολαύσω μια άνοιξη που μπορεί να με περιμένει. Ποδηλατώ εγκεφαλικά, έτσι καλά πας. Μπαίνω μέσα στις ελιές σε ασφαλτόδρομο με ελάχιστη κυκλοφορία. Κοιτάζω τα πόδια μου. Το τιμόνι έχει σκουριά. Στη διαδρομή βογκάει το αλυσοπρίονο να ρημάξει τον «ελαιώνα , τον πλάγιο ήλιο και τη θάλασσα στο βάθος». Μια καρακάξα πετάει και χώνεται στις ελιές. Σκέφτομαι ενστικτωδώς την «Πρέβεζα». Συναντώ έναν άνδρα και μια γυναίκα που περπατάνε αντίθετα, ανταλλάσσουν μια ματιά. Πιάνω ...

Η είδηση ότι η κυβέρνηση του Τραμπ εξετάζει «επιβράβευση» και «τιμωρία» συμμάχων εντός του ΝΑΤΟ, ανάλογα με τη στάση τους στο πόλεμο με το Ιράν, δεν είναι απλώς μια ακόμη ένδειξη έντασης στις διατλαντικές σχέσεις. Είναι κάτι άκρως ανησυχητικό που δείχνει τη μετατροπή μιας αμυντικής συμμαχίας σε μηχανισμό επιβολής πειθαρχίας, με όρους σχεδόν «αυτοκρατορικούς». Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα παρουσιάζεται ως «ωφελημένη». Αυτό ακριβώς είναι που θα έπρεπε να μας προβληματίζει περισσότερο. Όταν μια χώρα «επιβραβεύεται» επειδή ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις επιλογές μιας υπερδύναμης, το ερώτημα δεν είναι τι κερδίζει, αλλά τι έχει ήδη χάσει. Η μεταφορά στρατευμάτων ή η ενίσχυση στρατιωτικής παρουσίας μπορεί να παρουσιάζεται ως γεωπολιτικό όφελος. Στην πραγματικότητα όμως αυξάνει την εξάρτηση της χώρας από εξωτερικές στρατηγικές, τη μετατρέπει σε πιθανό στόχο σε περιόδους έντασης και περιορίζει την αυτονομία της εξωτερικής πολιτικής της. Και κυρίως, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο ...

Σήμερα δεν θα ήθελα να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη, ούτε για τον ΠΑΟΚ όλων αυτών των προέδρων που πέρασαν από την ομάδα - όπως και από όλες τις άλλες ομάδες - οι οποίοι ασχολούνται με αυτές κυρίως για προσωπικό όφελος. Δεν αντιλέγω, μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που συμπαθούν τις ομάδες τους, αλλά ο κύριος λόγος της ενασχόλησής τους είναι η εκμετάλλευση για να γεμίσουν τις τσέπες τους. Σήμερα θέλω να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ της καρδιάς και των συναισθημάτων . Για την ομάδα των παιδικών μας χρόνων, όπου η αγάπη είναι ανιδιοτελής και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είναι οι μνήμες που έχουμε όλοι μας· μνήμες που δημιουργήθηκαν μέσα από τίτλους, μέσα από συζητήσεις και αδικίες, μέσα από τους πατεράδες μας, τις παρέες μας, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές μας. Σχετικά με το πρόσφατο αφιέρωμα της gazzetta.gr για την ιστορία του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι ήταν πάρα πολύ «λίγο». Δεν ανέδειξε την ουσία της τεράστιας ιστορίας του: πώς ακριβώς οι πρόσφυγες έφτιαξαν αυτή την ομάδα, πώς από το κίτρινο χρώμα έφ...

Ο Δήμος Πάρου, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των υπηρεσιών υγείας στο νησί και σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, καλεί τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες ακινήτων στην περιοχή της Παροικίας, να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για την εκμίσθωση ακινήτου τους προς το Υπουργείο Υγείας, με σκοπό τη δημιουργία και λειτουργία Μονάδας Αιμοκάθαρσης. Προϋποθέσεις ακινήτου: -Να βρίσκεται στην Παροικία και σε κοντινή απόσταση από το Κέντρο Υγείας. -Να είναι ισόγειο και να διαθέτει πρόσβαση σε δρόμο. -Να έχει συνολική ωφέλιμη επιφάνεια εκατόν πενήντα (150) τετραγωνικών μέτρων και άνω. -Να πληροί τις βασικές προδιαγραφές καταλληλότητας για υγειονομική χρήση ή να δύναται να διαμορφωθεί αναλόγως. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος αυτοπροσώπως είτε μέσω εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου, στο Γραφείο Πρωτοκόλλου του Δήμου Πάρου, συνοδευόμενη από φάκελο ακινήτου (τίτλο ιδιοκτησίας,τοπογραφικόκ.λ.π.) Επίσης η αίτηση μπορεί να σταλεί ηλεκτρονικά στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυ...

Του Γιώργου Κυριαζή Έφτιαξα λάσπη σε τρεις δόσεις. Από λάσπη δεν γνωρίζω καλά, έβαλα πολύ νερό. Για να σφίξει, προσέθετα έτοιμο σοβά, έτσι ώστε να πετύχω την πυκτότητα που ήθελα. Η μάντρα θέλει τέχνη, αποφασιστικότητα και μπράτσα. Βάζω τις πέτρες σε τάξη. Χωρίς αλφάδι, με το μάτι, το χέρι και το ένστικτο. Παρατηρούσα τις μικρές ατέλειες. Ήμουν ικανοποιημένος από την πορεία και το ύφος του έργου. Μου ήρθαν εικόνες από τα παιδικά μου χρόνια, να παρακολουθώ το καλούπωμα για τις κολώνες, πως έπεφτε η πλάκα με το γκαζοτενεκέ και το καροτσάκι να ισορροπεί πάνω στο μαδέρι. Μαντίλι στο κεφάλι για τον ιδρώτα και τον ήλιο. Τσιγάρο στο στόμα απ’ τη μία, πρόκα απ’ την άλλη. Τικ, τοκ, τοκ, γκαπ-γκαμπ - έτσι καρφωνόταν ή πρόκα με το σκεπάρνι από το ξημέρωμα. Ήπια λίγο νερό. Κοίταξα προς τα πόδια μου. Τα παπούτσια είχαν λερωθεί με τσιμέντα. Μικρός ήθελα να γίνω οικοδόμος, η ζωή τα έφερε αλλιώς και ευτυχώς γιατί δε θα άντεχα το γιαπί. Έβαλα το μάτι στην άκρη και σημάδεψα πάνω στην ακμή του έργου. Η αλ...

Της Νίνας Γεωργιάδου ...και ο Παναγόπουλος ξανά – και με μια έδρα επιπλέον – στο θώκο της ΓΣΕΕ. Ψάχνεις, με απελπισία, να δεις αν είναι fake ή αν σε γελούν τα μάτια σου και γρήγορα διαπιστώνεις πως είναι αλήθεια. Κομμάτια και θρύψαλα. Σα να το φύλαγε η χτεσινή μέρα στη σημερινή. Της χούντας το πουλί κουρνιάζει στα έδρανα του Βολευτηρίου και οι εργατοπατέρες, με τα μαλακά χέρια, στα δικά τους βολευτήρια. Εμείς στα υπνωτήρια. Βουλιάξαμε στον καναπέ. Κάποτε τον εργάτη τον λέγαμε προλετάριο και κολασμένο της Γης. Τώρα αυτά θεωρούνται παλιομοδίτικα. Ο προλετάριος βαφτίστηκε «κοινωνικός εταίρος» και οι εκπρόσωποί του από άχυρο, συνομιλούν με τους εργοδότες για το πώς θα τον σφάξουν καλύτερα. Σ’ αυτή την έρημο, δεν υπάρχουν ούτε οφθαλμαπάτες, ούτε αντικατοπτρισμοί. Είμαστε η πρώτη χώρα, που ψήφισε το 13ωρο και επανεκλέγει κάποιον που ελέγχεται, για εκατομμύρια στον προσωπικό του λογαριασμό. Η μισή ντροπή δική μας και η υπόλοιπη, πάλι δική μας. Καληνύχτα και καλή τύχη. Στο σύνδεσμο που ακολουθ...

Γράφει ο Κώστας Αργουζής Συνέβη και αυτό στην οικονομικά ανθηρή Πάρο. Και είναι γεγονός, όχι προϊόν φαντασίωσης. Πρόκειται για συμπατριώτη μας με σοβαρό ψυχικό νόσημα, που παρακολουθείται, του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή και διάγει ήρεμο βίο σε συνθήκες όμως που προσβάλλουν όλους μας. Με συνάντησε τυχαία, καθίσαμε σε μια καφετέρια, ήπιαμε μαζί καφέ και πάνω στη κουβέντα με ρώτησε πως τα πέρασα το Πάσχα. «Ήσυχα» του απάντησα , «χωρίς κάτι το ιδιαίτερο». «Εσύ πώς τα πέρασες;» τον ρώτησα. «Εγώ δεν είχα φαγητό και την έβγαλα με γαριδάκια». Όταν το άκουσα, αισθάνθηκα σαν να έφαγα ένα δυνατό χαστούκι. Αφήσαμε ως οργανωμένη κοινωνία, ανθρώπους ανήμπορους και χωρίς καμιά στήριξη ούτε τη μέρα του Πάσχα, που στο γιορτινό τραπέζι «ο μόσχος πολύς καί μηδείς ἐξέλθη πεινῶν», σύμφωνα με τον κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Θυμήθηκα τον μακαριστό ιεράρχη μας, τον Αμβρόσιο, που κάτι παραπάνω γνώριζε από εμάς, όταν ανήμερα του Πάσχα μετέτρεπε την αίθουσα τελετών της Εκατονταπυλιανής ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Οι χερσαίες επεμβάσεις, που επεξεργάζεται ο πορτοκαλής διαταραγμένος φασίστας και το επιτελείο του, αφορά σε 17.000 πεζοναύτες. Όσοι δεν επιστρέψουν σε φέρετρα, με την αιματοβαμμένη αστερόεσσα, συμπεριλαμβάνονται στους βετεράνους, για τους οποίους η επιβίωση, είναι τις περισσότερες φορές, πιο οδυνηρή κι απ’ το θάνατο. • Οι περισσότεροι νέοι κατατάσσονται στον αμερικάνικο στρατό, με το πιστόλι της φτώχειας στον κρόταφο και προέρχονται κυρίως από τις νότιες Πολιτείες και αγροτικές περιοχές. Η πιθανότητα να σπουδάσουν και να βρουν δουλειά, είναι σχεδόν μηδενική, καθώς είναι αδύνατο να ανταπεξέλθουν τα υψηλά δίδακτρα. Το δέλεαρ της παροχής σπουδών, μετά την αποστράτευση είναι σημαντικό αλλά παραμένει μόνο δέλεαρ καθώς οι περισσότεροι βετεράνοι πάσχουν από βαρύ μετατραυματικό στρες. • Οι βετεράνοι υποφέρουν από βαριά κατάθλιψη σε ποσοστό πενταπλάσιο από τους απλούς πολίτες. Ανάμεσά τους, σαρώνει επίσης μια σχετικά νέα κλινική κατηγορία που ονομάζεται Ηθική ...

Στον σύγχρονο δυτικό κόσμο η κυρίαρχη μορφή πολιτικής οργάνωσης είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία. Η πολιτική ελευθερία, τα ατομικά δικαιώματα και ο πλουραλισμός θεωρούνται θεμελιώδεις αξίες. Ωστόσο, σχεδόν παντού συνυπάρχουν με μια οικονομική δομή που βασίζεται στον καπιταλισμό και τις τελευταίες δεκαετίες, στον νεοφιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό … αλλά βαθύ. Θα μπορούσε να υπάρξει δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό; Δηλαδή ένα σύστημα όπου τα μέσα παραγωγής ανήκουν στο κράτος ή στην κοινωνία, αλλά το πολιτικό καθεστώς παραμένει δημοκρατικό, πλουραλιστικό και ελεύθερο; Η ιδέα αυτή δεν ταυτίζεται με τα ιστορικά καθεστώτα κρατικού κομμουνισμού. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια διαφορετική αρχή που είναι η κοινωνική ιδιοκτησία των βασικών παραγωγικών πόρων, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο πολιτικής δημοκρατίας, ελεύθερων εκλογών και προστασίας δικαιωμάτων. Στοχαστές όπως ο John Rawls και άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι μια κοινωνία μπορεί να συνδυάσει δημοκρατία και κοιν...

Του Γιώργου Κυριαζή Δίπλα μου στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ ένας κύριος, με την επιβίβαση, ανέκτησε το χαμένο πορτοφόλι του. Του το παρέδωσε μια γυναίκα, που είδα φευγαλέα, με λαϊκή και δουλεμένη όψη γύρω στα σαράντα. Η χαρά του μεγάλη, «είχα μέσα πέντε χιλιάδες», αναφώνησε. Μια κυρία δίπλα μου συγκινημένη είπε: «γίνονται και θαύματα». Ξεκινήσαμε το ταξίδι για την επαρχία. Σχεδόν όλοι οι επιβάτες φορούσαν μαύρα και ένιωσα περίεργα που φορούσα καταπράσινη ζακέτα. Από μικρός αγαπούσα τις απλές και συμπυκνωμένες αφηγήσεις, τη λαϊκή σοφία, τον επαρχιώτη Δον Κιχώτη, τους μαστόρους και τους τεχνίτες. Ήμουν ρευστός και τρύπωνα ανάμεσά τους. Είχα μια ενστικτώδη τάση να ανακαλύπτω την αντίφαση, την αντίθεση, την ειρωνία, το ανεπαίσθητο του λόγου. Δεν έψαχνα το σύννεφο στο γαλάζιο, ούτε το ελάχιστο σημάδι στα καθαρά πρόσωπα αν και η  ανεπιτήδευτη σκιά με γοήτευε. Ο κύριος με το πορτοφόλι ήταν στη διπλανή θέση, μας χώριζε ο διάδρομος. Τον παρατηρούσα και προσπαθούσα να καταλάβω πού χάθηκε η χαρά, πο...

 

  Του Κώστα Αργουζή Ξέφυγε χθες το Δημοτικό Συμβούλιο από τα συνήθη γραφειοκρατικού και διαχειριστικού χαρακτήρα θέματα και πήρε σημαντικές αποφάσεις όπως: - Να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση του επικίνδυνου ερειπίου που βρίσκεται στο κέντρο του παραδοσιακού οικισμού της Παροικιάς και στον πλέον πολυσύχναστο δρόμο της αγοράς, μετά την αδιαφορία του ιδιοκτήτη να το επισκευάσει. - Να προχωρήσει στην αγορά πλησίον του περιφερειακού της Παροικιάς έκτασης 8 - 13 στρεμμάτων για τη δημιουργία παρκιγκ και - Να λειτουργήσει τη Μαρίνα της Νάουσας, αφού έχουν προχωρήσει και βρίσκονται στο τέλος τους οι διαδικασίες αδειοδότησης από το Υπουργείο Τουρισμού. Ως γνωστόν φορέας διαχείρισης της Μαρίνας είναι το Πάρκο Πάρου, το οποίο έχει και την όλη ευθύνη για την καλή λειτουργία της.

  Καμία αποκατάσταση δωσίλογων με διατάγματα της Χούντας Το αίτημα που εισηγείται το 16ο θέμα του Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου της 19 Μαρτίου 2026 εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς και εύλογες αντιδράσεις. Το συγκεκριμένο αίτημα βασίζεται σε υπουργική απόφαση της δικτατορίας (ΦΕΚ 881/1973), με την οποία επιχειρήθηκε να χαρακτηριστούν ως «αγωνιστές της εθνικής αντίστασης» ακόμη και μέλη οργανώσεων όπως η ΠΑΟ, που –σύμφωνα με τα ίδια τα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού– έδρασαν «με γερμανικά όπλα και γερμανική στήριξη», πραγματοποιώντας στη Μακεδονία και τον Έβρο τις ίδιες εγκληματικές ενέργειες με τα Τάγματα Ασφαλείας. Πρόκειται για οργανώσεις δοσιλογικές και όχι αντιστασιακές. Γι’ αυτό και δεν έχουν αναγνωριστεί ως τέτοιες από το ελληνικό κράτος. Άλλωστε, μετά τη μεταπολίτευση, τα νομοθετήματα της Χούντας κατέστησαν άκυρα, ενώ με τον νόμο του 1982 καθορίστηκαν με σαφήνεια ποιες οργανώσεις της περιόδου της Κατοχής αναγνωρίζονται επίσημα ως αντιστασιακές — χωρίς να περιλαμβά...

Της Νίνας Γεωργιάδου Η δολοφονία του Αλί Λαριτζανί σημαδοτεί τη δολοφονία της σκέψης και την επιχείρηση για ολική αναθεώρηση της Ιστορίας. Τη μετάβαση από τον «Ιδανικό Ηγεμόνα» του Ξενοφώντα, στην ωμή προσγείωση στον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι. Την αντικατάσταση της παιδείας και του αλληλοσεβασμού κατά Ξενοφώντα - από το δόλο, το φόβο και την επιβολή κατά Μακιαβέλι. Την έκπτωση από τον πολιτικό με φιλοσοφικό στοχασμό, στον πολιτικό φονικό τζογαδόρο. Η ιστορία του Ιράν - με ένα λαό που χαρακτηρίζεται ως «ακατανίκητος» γιατί έχει επίγνωση της ιστορικής του συνέχειας και, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του διαφοροποιήσεις, ισχυρό πατριωτικό φρόνημα – επιχειρείται να αναθεωρηθεί, από μια ελίτ πλούσιων φυγάδων, που περιφέρεται στα βοθροκάναλα και, συνεπικουρούμενο από τα εγχώρια αθύρματα της τηλεοπτικής σαβούρας και τους εγχώριους πολιτικούς νάνους επιχαίρει για το αναίτιο αιματοκύλισμα του τόπου του. Ο Αλί Λαριτζανί, είναι ένα μέγεθος, όχι μόνο γιατί λάτρεψε την ελληνική φιλοσοφία, βάθυνε στο σ...

Όταν κοιτάζει κανείς τη ζωή του από απόσταση, πολλά πράγματα αποκτούν διαφορετικό βάρος και νόημα. Κάποιες αναμνήσεις ξεθωριάζουν, άλλες πάλι μένουν ζωντανές σαν να συνέβησαν χθες. Ανάμεσα σε αυτές, για μένα που μεγάλωσα μόνος, ξεχωρίζουν οι φιλικές σχέσεις που δημιουργήθηκαν στο διάστημα της ζωής που έχω διανύσει. Στο σπίτι της παιδικής ηλικίας υπήρχε αγάπη, αλλά υπήρχε και μια σιωπή που συχνά συνοδεύει τη μοναξιά. Δεν υπήρχε το αδελφικό γέλιο στο ίδιο ή στο διπλανό δωμάτιο, ούτε οι μικρές καθημερινές διαφωνίες που κάνουν το σπίτι να μοιάζει ζωντανό και σε μαθαίνουν πιο γρήγορα και πιο βαθιά πολλά. Έτσι, πολύ νωρίς κατάλαβα πως οι φίλοι δεν είναι απλώς παρέα για παιχνίδι, μπορούν να γίνουν οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεσαι κομμάτια της ζωής σου, σαν να ήταν αδέλφια που δεν σου χάρισε η τύχη, αλλά σου χάρισε η ζωή. Με τα χρόνια κατάλαβα πως η αληθινή φιλία δεν χτίζεται με μεγάλες στιγμές, αλλά με μικρές, σχεδόν ασήμαντες. Σε μια κουβέντα που κρατά περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζε...

Του Γιάννη Γεωργούση (για τη μέρα της 25ης Μαρτίου) Η Ελληνική Νομαρχία είναι έργο ανώνυμου Έλληνα, φλογερού πατριώτη. Δεν έχει εξακριβωθεί η ταυτότητά του. Φαίνεται ότι ήταν κάτοικος Ιωαννίνων και το έγραψε τον 19ο αιώνα, πριν την επανάσταση. Τον διακρίνει το πολύ υψηλό μορφωτικό του επίπεδο και η περί δικαίου αίσθηση. Πάνω από όλα ο έρωτας για την υπόθεση της ελευθερίας, της πατρίδας και της δικαιοσύνης. Είναι ένα κλασικό έργο του νεοελληνικού διαφωτισμού. Το έργο είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα και είναι λαμπρό δείγμα της ελληνικής γλώσσας. Έχει ενδιαφέρον φιλοσοφικό, πολιτικό (ο Ανώνυμος μιλάει στην αρχή σαν πολιτειολόγος), ιστορικό, αξία μαρτυρίας και έχει κοινωνιολογική διαύγεια, μιας και περιγράφει την καθημερινότητα των υποδούλων στην οθωμανοκρατούμενη Ελλάδα και τις αδικίες, διώξεις και ταπεινώσεις που υφίστατο οι Έλληνες κάτω από τον οθωμανικό ζυγό. Πάνω από όλα, αυτό που επιδιώκει ο Ανώνυμος είναι να συγκινήσει τους Έλληνες, να τους ενώσει στην υπόθεση της ελευθερίας, να του...

  Ο μπάρμπα Βαγγέλης ο Καμπούρης, λιάζεται, ξεκουράζεται και χαμογελά «Εις τον αφρό της θάλασσας η αγάπη μουκοιμάται,  παρακαλώ σας κύματα μη μου την ε ξυπνάτε».  «θάλασσα κι αλμυρό νερό, να σε ξεχάσω δεν μπορώ». Και πώς να την ξεχάσεις; Πηγή πλούτου με τ΄ αγαθά της … την δροσερή αύρα. Όλα μαζί, νερό, ήλιος, αέρας, ιώδιο … «υγεία»! Κριός, Λιβάδια, Σουβλιά, Μπουνταράκι και … και … και. Χρώματα μαγευτικά στα ηλιοβασιλέματα ανάμεσα στις δύο πόρτες, στον άγιο Σπυρίδωνα! «Δειλινά αξέχαστα» και τι δεν μου θυμίζουν… Θάλασσα … μάνα της Αφροδίτης, θεάς του έρωτα, κληρονομιά του Ποσειδώνα με την τρίαινα. Πότε γαλήνια, πότε φουρτουνιασμένη σαν τη ζωή του ανθρώπου με τις χαρές και τις λύπες. Είναι η δεύτερη μάνα μας, που μας έσωσε την περίοδο της κατοχής, μας τάισε και γλυτώσαμε από την πείνα, τότε που στις μεγάλες πόλεις οι συμπατριώτες μας πέθαιναν μέσα στους δρόμους. Είμαστε λοιπόν προνομιούχοι και τυχεροί που ζούμε στο νησί, στην θάλασσα, στην ομορφιά και την … γαλήνη! Προσοχή να...

Αυτή την Τετάρτη 11 Μαρτίου, η Κινηματογραφική Λέσχη του Αρχίλοχου βάζει μια άνω τελεία στις φετινές της προβολές. Η τελευταία προβολή πριν ξαναπιάσουμε το νήμα το φθινόπωρο θα είναι η ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το Τελευταίο Σημείωμα», στις 20:30, στο ΕΠΑΛ. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη, κατόπιν παραχώρησης της άδειας προβολής από τον δημιουργό της. Η ταινία πραγματεύεται το ιστορικό γεγονός της εκτέλεσης 200 κομμουνιστών κρατουμένων από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944. Η προβολή της αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα, καθώς πριν από λίγες εβδομάδες δημοσιοποιήθηκαν φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200, τα οποία συγκλόνισαν και συγκίνησαν την ελληνική κοινωνία. Μαζί με αυτά τα ντοκουμέντα, η ταινία λειτουργεί ως μια υπόμνηση ιδανικών και αξιών με τις οποίες ο άνθρωπος μπορεί να κάνει το αδύνατο δυνατό. Μια ταινία χρήσιμη για παλιότερους και νεότερους, που χωρίς διδακτισμό καταφέρνει να συγκινήσει, να φέρει τη γνώση της ιστορίας πιο κο...