Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Φωτό. Ιάσονας Κ. Το εσωτερικό της ρολόι, στις 5, σέρνει το χρόνο και τη συνήθεια προς την κουζίνα. Η ρουτίνα μυρίζει παρελθόν και τη συνοδεύει όσο ετοιμάζει τα υλικά για τον καφέ της. Το μπρίκι, το φιλτραρισμένο νερό, το σφραγισμένο βάζο με τον καφέ. Α ναι. Λίγη ζάχαρη με τη φαντασία της. Όλα πάνω στον πάγκο, μαζί με το τελευταίο φλιτζάνι από το σετ. Πρέπει να έχεις εξασκημένο αυτί για να ακούσεις τη μελωδία της συνήθειας. Το μετρημένο νερό, η φλόγα, το κουταλάκι που γδέρνεται γκρινιάρικα με το μπρίκι είναι τα όργανα της ορχήστρας. Όταν φουσκώσει ο καφές, η ζωή της παίρνει το σχήμα του φλιτζανιού. Όλα τα άλλα αυτή τη ώρα έχουν μικρή σημασία.  Ρουφάει την πρώτη γουλιά. Τα στοιχειά πνίγονται στο μαυροζούμι και της καίνε τα χείλη. Ακουμπάει το φλιτζάνι στο πιατάκι. Ο ήχος της πορσελάνης ακούγεται πάντα νέος. Τίνγκ. Ο καφές είναι σε αρμονία με τη μοναξιά της. Το κατακάθι δεν το πετάει, το ανακατεύει με το χώμα της αυλής. Πλένει το φλιτζάνι, το σκουπίζει και το...

Η διαφωνία είναι αναπόσπαστο στοιχείο κάθε δημοκρατικής κοινωνίας. Από τη «σύγκρουση» των απόψεων γεννιούνται καλύτερες ιδέες και νέες θεωρήσεις των ζητημάτων, αρκεί οι συμμετέχοντες να έχουν ως κοινό στόχο την αναζήτηση της αλήθειας και όχι την επιβεβαίωση του εγώ τους ή διάφορες άλλες σκοπιμότητες. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η διαφωνία δεν οφείλεται στην ύπαρξη δύο εξίσου τεκμηριωμένων προσεγγίσεων. Συμβαίνει κάποιος να έχει αφιερώσει πολύ χρόνο στη μελέτη ενός ζητήματος, να έχει εξετάσει το σύνολο σχεδόν των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων και να γνωρίζει πώς προέκυψαν τα σχετικά συμπεράσματα. Από την άλλη πλευρά, κάποιος άλλος μπορεί να διαθέτει αποσπασματική ή επιφανειακή γνώση, αλλά να εκφράζει την άποψή του με την ίδια βεβαιότητα. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται τόσο στην λανθασμένη εκτίμηση. Όλοι κάνουμε λάθη. Το ουσιαστικό πρόβλημα αρχίζει όταν παρουσιάζονται τεκμηριωμένα στοιχεία και, παρ' όλα αυτά, η θέση δεν αναθεωρείται. Η ψυχολογία έχει περιγράψει αρκετούς μηχανισμ...