Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Μετά το 2ο Παγκόσμιο των 80 εκατ. νεκρών - από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν άμαχοι και τα 25 εκατ. Σοβιετικοί πολίτες και φαντάροι - όσοι επέζησαν, από τα πεδία της Φλάνδρας, μέχρι τα κρεματόρια και τη Χιροσίμα, μετουσίωσαν την «τρεμόσβηστη ελπίδα στις υγρές τους παλάμες», σ’ έναν παγκόσμιο θεσμό, που θα διασφάλιζε την ειρήνη σε όλο τον κόσμο. Η τελευταία Σύνοδος του ΟΗΕ διέψευσε πανηγυρικά κάθε ελπίδα και ανέδειξε τη σαρωτική επέλαση της σωστής πλευράς, όχι απλά της αναθεωρημένης Ιστορίας αλλά της πολεμόχαρης υστερίας. • Το γεγονός ότι η Σύνοδος έγινε στη Νέα Υόρκη - με δεδομένο ότι η δεύτερη έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη θα μπορούσε να την φιλοξενήσει - με τον Τραμπάκουλα να έχει απαξιώσει κυνικά κάθε έννοια του διεθνούς δικαίου και να έχει περιστείλει δραματικά τη χρηματοδότηση στον ΟΗΕ, είναι δηλωτικό της εθελοδουλείας, που κατέχει την πλειοψηφία των 194 χωρών-μελών. • Το γιατί έγινε στο Μανχάτταν αφορά βέβαια στην υπόθαλψη του καταζητούμενου Γενοκτ...

Το πρωί ένας συνταξιούχος «άνοιξε μια κουβέντα» που όσο περνούσε η ώρα, έμοιαζε όλο και λιγότερο με προσωπική συζήτηση και όλο και περισσότερο με μια μικρή δημοσκόπηση της … «τρίτης ηλικίας». Ψηφοφόρος της συντηρητικής παράταξης ... «πάππου προς πάππου». Δεν είχε όμως καμία διάθεση να υπερασπιστεί την κυβέρνηση για όλα. Το πρώτο που έφερε στο «τραπέζι» ήταν η ακρίβεια, οι τιμές των τροφίμων, ο ηλεκτρισμός, τα καύσιμα, τα ενοίκια και γενικότερα η δυσκολία να βγει ο μήνας. Ύστερα οι … «μεγάλες επιχειρήσεις». «Δεν μπορεί ο καθένας να κάνει ότι θέλει» … είπε. Και μαζί με αυτό η αγανάκτηση για τις μεγάλες εργολαβίες, τα δημόσια έργα που καθυστερούν ή σταματούν, οι διαπραγματεύσεις για νέες αυξήσεις του κόστους. Μετά περάσαμε στον ΟΠΕΚΕΠΕ και στους αγρότες. Κι εκεί η συζήτηση δεν είχε καθόλου τη μορφή μιας τυφλής κομματικής αντιπαράθεσης. Υπήρχε η απαίτηση για τάξη, έλεγχο και δικαιοσύνη στις αγροτικές ενισχύσεις, αλλά και η αναγνώριση ότι ο πραγματικός αγρότης πρέπει να μπορεί να στηρίζεται...

Με αφορμή την πρόσφατη συνάντηση του Δημάρχου Πάρου με την Υπουργό Πολιτισμού, με αντικείμενο την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πάρου, η Κ.Ο. Πάρου-Αντιπάρου του Κ.Κ.Ε. απευθύνεται στις Παριανές και στους Παριανούς, στους εργαζόμενους και τους νέους του νησιού μας. Η πολιτιστική κληρονομιά της Πάρου να μην γίνει «κληρονομιά» των λίγων.  Ανήκει σε όλους μας!               Τα Αρχαία Λατομεία στο Μαράθι, το Φραγκομονάστηρο και η δημιουργία Βυζαντινού Μουσείου, η επέκταση του Αρχαιολογικού Μουσείου και η ανάδειξη του Βυζαντινού Κάστρου της Παροικίας, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μνημεία του νησιού, η ίδια η Εκατονταπυλιανή, αδιάψευστος μάρτυρας της κοινωνικής ζωής στο νησί εδώ και 1700 χρόνια, αποτελούν πολιτιστικό πλούτο, όχι «αναπτυξιακό πόρο».             Η προσπάθεια να ενταχθούν τέτοια μνημεία του ανθρώπινου πολιτισμού στο λεγόμενο «τουριστικό προϊόν» της Πάρου,...