Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Εντάξει τα σύκα, ο τρύγος, ο μεθυστικός μούστος, η πηχτή μουσταλευριά, τα γλυκά καρπούζια, οι παχιές μύγες, οι χοντροί ασημόραχοι κολιοί, οι αυγωμένοι σκάροι, τα πανηγύρια της Παναγιάς και τα δυο φεγγάρια! Τίποτα όμως δεν ξεπερνά το πλήθος και την ευδαιμονία των τζιτζικιών τον Αύγουστο. Ζούνε κάτω από τις ρίζες των δέντρων, δεκαεφτά χρόνια και μια ζεστή νύχτα, ο εγκλεισμός κι η μοναξιά τελειώνουν. Εκατομμύρια μικροί κρατήρες ανοίγουν στο χώμα, σκαμμένοι από τα λιλιπούτεια πόδια των τζιτζικιών. Αθέατοι, την ώρα που, ευτυχώς, τα δόντια των αρότρων ξεκουράζονται στις αυλές των αγροτόσπιτων, οι άνθρωποι βλέπουν όνειρα και τα φίδια είναι ζαλισμένα απ' το μακρύ χειμωνιάτικο ύπνο. Τότε ανεβαίνουν στη γη των ζεστών τόπων, δισεκατομμύρια τζιτζίκια, cicale, cicadas, cigales, cigarras, σε καραβάνια και για πρώτη φορά στη δεκαεφτάχρονη σκοτεινή ζωή τους, συναντιούνται με τη ράτσα τους. Περπατούν σα μεθυσμένα, από την πολύχρονη μοναχική κλεισούρα κι αρχίζουν να...

Η παραπάνω λέξη, αμφιλεγόμενη εννοιολογικά, έχει και θετική και αρνητική χροιά. Και χαρακτηρίζει εκείνους που πηδούσαν πάνω στα καμιόνια των Γερμανών στην κατοχή για να πάρουν τρόφιμα και εκείνους που μπουκάρουν στα σπίτια των νοικοκυραίων για να κλέψουν. Αντίστοιχος παραλληλισμός μπορεί να γίνει και με τους δημάρχους και τις δημοτικές αρχές. Πως κινούνται μερικές φορές , παρακάμπτοντας την νομοθεσία, προκειμένου να προλάβουν, ή να αντιμετωπίσουν, ένα έκτακτο ή και επικίνδυνο γεγονός και πως άλλες φορές κινούνται χωρίς κανένα σεβασμό στο δημόσιο χρήμα εξυπηρετώντας υποστηρικτές τους και παρατρεχάμενους. Μπαίνουμε λοιπόν σε επισημάνσεις και ερωτήματα. Πως η σημερινή νομοθεσία επηρεάζει τις δημοτικές αρχές και τις «σπρώχνει» πολλές φορές να λειτουργούν στο όριο της νομιμότητας; Αυτό αν ισχύει για ποιους λόγους γίνεται ; Για αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων ; Για ψηφοθηρικούς σκοπούς ή και δημιουργία «στρατιάς» υποστηρικτών με έκδοση και αγορά βιβλίων, χρηματοδότηση εκδηλώσεων, ενοικιάσε...