Παριανές υποκειμενικότητες

Η συζήτηση που άνοιξε με αφορμή τις εξελίξεις στην Πάρο αγγίζει ένα από τα πιο ουσιαστικά ζητήματα της δημόσιας ζωής στη χώρα που είναι ποιος πραγματικά αποφασίζει για τον τόπο μας και ποιος τελικά λογοδοτεί στους πολίτες. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα στις δύο ακραίες προσεγγίσεις. Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει απολέσει σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων της. Κρίσιμες αποφάσεις για τη χωροταξία, τις οικοδομικές άδειες, τις παραχωρήσεις αιγιαλού, τη διαχείριση φυσικών πόρων, ακόμη και για βασικές περιβαλλοντικές πολιτικές, λαμβάνονται από υπουργεία, αποκεντρωμένες διοικήσεις, ανεξάρτητες αρχές και κρατικούς οργανισμούς. Οι δήμοι καλούνται πολλές φορές να διαχειριστούν τις συνέπειες αποφάσεων που δεν έλαβαν ποτέ οι ίδιοι. Αυτό δημιουργεί ένα πραγματικό δημοκρατικό έλλειμμα. Οι πολίτες εκλέγουν δημοτικές αρχές, αλλά διαπιστώνουν ότι σε πολλά από τα σοβαρότερα ζητήματα αυτές δεν έχουν ούτε την αρμοδιότητα ούτε τα μέσα να παρέμβουν αποφασιστικά. Η ...

ΚΟΒ ΠΑΡΟΥ – ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ Η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε το μεσημέρι της 28ης Ιουλίου στην Πάρο και απείλησε κατοικημένες περιοχές, περιουσίες και το φυσικό περιβάλλον, ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο τις μεγάλες ελλείψεις στην πρόληψη, την πολιτική προστασία και τη διαχείριση κρίσιμων υποδομών. Όλες οι μέχρι στιγμής ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε στην περιοχή του ΧΥΤΑ. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί και από την επίσημη έρευνα, επιβεβαιώνονται οι προειδοποιήσεις που υπήρχαν εδώ και χρόνια. Ήδη από το 2020, μετά την εκδήλωση αντίστοιχης πυρκαγιάς, είχε αναδειχθεί ο κορεσμός του κυττάρου και η ανάγκη άμεσου εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεων, λήψης ουσιαστικών μέτρων πυρασφάλειας και συνολικής αναβάθμισης της διαχείρισης των απορριμμάτων. Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος έχουν, αναλογικά με τις αρμοδιότητές τους, σοβαρές ευθύνες γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν προχώρησαν οι αναγκαίες παρεμβάσεις. Το σημερινό περιστατικό αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τις αντιφάσεις ενό...

Η φαρσοκωμωδία που εκτυλίσσεται τις τελευταίες ώρες γύρω από τον «χαμένο θησαυρό» των ανακυκλώσιμων υλικών της Πάρου αποκαλύπτει, για ακόμη μία φορά, τα αδιέξοδα της πολιτικής που παραδίδει κρίσιμες λειτουργίες στους ιδιώτες και αφήνει τον κρατικό μηχανισμό χωρίς σχέδιο και χωρίς υποδομές. Είναι γνωστό ότι το τελευταίο διάστημα η ιδιωτική μονάδα συγκέντρωσης και διαχείρισης ανακυκλώσιμων υλικών στην Πάρο δεν λειτουργούσε. Ως αποτέλεσμα   τα ανακυκλώσιμα υλικά μεταφέρονταν και εναποτίθεντο περιμετρικά του ΧΥΤΑ. Σήμερα, αντί να αναζητηθούν οι πραγματικές πολιτικές και διοικητικές ευθύνες για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, επιχειρείται να μετατρέψουν   σε αποδιοπομπαίους τράγους τους   εργαζόμενους Η απόπειρα να αποδοθούν ποινικές ευθύνες σε εργαζόμενους, τη στιγμή που τα ακριβή αίτια της πυρκαγιάς εξακολουθούν να διερευνώνται, δεν είναι μόνο άδικη. Είναι επικίνδυνη, γιατί επιχειρεί να συγκαλύψει τις πραγματικές ευθύνες μιας πολιτικής που ιδιωτικοποιεί τη διαχείριση των ...