Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Εκεί φτάσαμε! - Ένας γραφειοκράτης ή ένας διορισμένος κομματικός εγκάθετος να αποφασίζει για τη χρήση των παραλιών της Πάρου και των άλλων νησιών. Αυτά τα πιο πάνω τα έγραψε ο Κώστας Αργουζής πρώην δήμαρχος Πάρου. Πρέπει να αμφισβητήσουμε από την Κτηματική Εταιρεία να νοικιάζει κατά την κρίση της τις παραλίες της Πάρου. Να συβουλεύονται οι γραφειοκράτες το Δήμο κάθε περιοχής για τα γεωγραφικά στοιχεία της παραλίας. Αν έχει έκταση μέσα στα όρια του νόμου, αν είναι μικρή και δεν χωράει πολυθρόνες, αν είναι βιότοπος, αν υπάρχουν άλλα δεδομένα που δεν είναι συμβατά με την ενοικίαση. Επομένως πρέπει να πάει το θέμα μετά τις διαμαρτυρίες στο Δήμο, και ο Δήμος σε συνεννόηση με τους Δήμους των Κυκλάδων να δώσει τη μάχη για τα δικαιώματα της αυτοδιοίκησης. Στο γράμμα που έγραψα στον πρωθυπουργό το διάβασαν 43.000 άνθρωποι και το κοινοποίησαν πάνω από 10.000. Σε λίγες μέρες θα γράψω άλλο γράμμα με θέμα πάλι τις παραλίες και όχι το φαραωνικό κτήριο απέναντι. Το γράμμα ...

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Με το πρόσχημα πως σαν φυτό και συ είχες δικαίωμα στο φως, στον ήλιο και στο νερό, άνοιξες τα παράθυρά σου και ζήτησες το μερδικό σου. Απλώθηκες στον κόσμο κι ο κόσμος σε φύσηξε σαν φύλλο αδύναμο, σε κύκλωσε μ' ανέμους και σ' έχασε. Όσα ζήτησες τα βρήκες περίσσια! Όμως το φως το πολύ τυφλώνει, ο περισσότερος ήλιος εξαντλεί τις ημέρες σου και το περίσσιο νερό σαπίζει τις ρίζες σου. Αυθαδίασες ζητώντας τη στοργή που ανήκε και σ' άλλους και τον πόνο της στέρησής τους τον έκανες κόσμημα στη ζωή σου. Το πολύ σε οδήγησε στο ελάχιστο.

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Πολλοί αναφέρονται στο Κίνημα της Πετσέτας και άλλα σχετικά. Ο αγώνας από μας που τον ξεκινήσαμε ήταν για να περιοριστεί η αυθαιρεσία στις παραλίες και στις πλατείες και παντού. Να μην κάνει ο καθένα του κεφαλιού του. Το πρώτο σοκ προήλθε από την παραλία στον άι Γιάννη το Δέτη που είχε κατάληψη 100%. Η αντίδραση των κατοίκων οικολόγων και μη και Παριανών της Αθήνας, αλλά και ξένων ήταν άμεση. Ενόψει της συγκέντρωσης που θα γίνει στο Πολυγωνικό την Κυριακή θέλω να θέσω ξανά το θέμα της ευθύνης. Γιατί η Πάρος είναι τόπος συνεχιζόμενων αυθαιρεσιών, καταλήψεων και μεγάλων οικοδομικών παραβάσεων. Αν γίνει κάποιος 'έλεγχος θα τρίβουμε τα μάτια μας από τις εξυπνάδες των μη νομίμως ενεργούντων, αλλά ΟΠΕΚΕΠΕ και τα θαύματα που έχουν επιτελέσει μπροστά στα μάτια όλων. α) Την πρώτη ευθύνη την έχουν οι κεντρικοί της εξουσίας στην Αθήνα. Πού ξανακούστηκε να ασχολείται το Υπουργείο Οικονομικών με τις παραλίες της χώρας ολόκληρης και των Κυκλάδων. Αυτοί είναι που λαμβά...

Του Χρίστου Γεωργούση Κανείς αλώβητος απ’ την αμετροέπεια. Είτε ακούς, είτε μιλάς, μάθε να αποστάζεις τα στέμφυλα της ουσίας και μην χρονοτριβείς, όσα σπαταλάς στις φλυαρίες αφαιρούν ικμάδα κρίσης και πράξης. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, τόσο περισσότερο που μειώνουν συχνά την όρεξη για συγκεκριμένο έργο εμβάλλοντάς μας στην οκνηρία της ονειροπόλησης και στη μαλθακότητα, οπότε προσθέτουν κι άλλη φτώχεια. Μην καταδέχεσαι να γερνάς και να μεταβάλεις τους φίλους σου σε αυτιά να σ’ ακούν, μην γίνεσαι και συ αυτί να ενθαρρύνεις ρητορικές ακατάσχετες. Τα λίγα λόγια ζάχαρη, τα καθόλου όμως δεν είναι μέλι κατά την παροιμία, αφού η σιωπή έχει πολλές ερμηνείες κι ο καθένας διαλέγει αυτήν που τον συμφέρει. Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, ούτε οι δάσκαλοί μας το πρόσεξαν, ούτε εμείς ως δάσκαλοι κι αν θέλουμε μνημεία γεροντοκορίστικης λογοδιάρροιας, σαν παραδείγματα προς αποφυγήν, βρίσκονται άπειρα στα σχολικά βιβλία, στα δελτία «ειδήσεων» της τηλεόρασης και σε κάποιους φίλους μας που δεν βάζουν φρ...

Του Χρίστου Γεωργούση   Συνεχίζουμε! Στα γεγονότα του Πολυτεχνείου αργά το βράδυ Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 1973, πριν ξημερώσει το Σάββατο 17 Νοεμβρίου, πριν κινηθούν τα τανκς, σε γενική συνέλευση μαθητών μέσα στο πολιορκημένο κτήριο, ένας 17χρονος μαθητής φώναξε. " Έχουμε έναν νεκρό. Τι κάνουμε; Συνεχίζουμε;". Η απάντηση ήταν : "Συνεχίζουμε"! Με σεβασμό στο πένθος όλων, στη μνήμη όλων των νεκρών και των αγωνιστών γενικά κι εκείνων που δεν το έβαλαν κάτω και δεν προσκύνησαν επαναλαμβάνουμε σήμερα εκείνο το "Ζητείται Ελπίς" του Αντώνη Σαμαράκη. Δάσκαλος στην Αθήνα ήμουν τότε και γνώρισα τους μαθητές και τις μαθήτριες της εποχής και τη φλόγα που είχαν. Αυτή η φλόγα κράτησε την χώρα μας ζωντανή. Αυτή τη φλόγα μέσα τους είχαν οι μαθήτριες των Γυμνασίων Κυψέλης που πήραν τη σημαία του σχολείου και κατέβηκαν στην Πατησίων, όπου τις πυροβόλησαν στα πόδια οι φρουροί της χούντας. Αυτή τη φλόγα να κρατήσουμε του Αλέξανδρου Σπαρτίδη και του Διομήδη Κομνηνού, των 17χρο...

    Του Χρίστου Γεωργούση   Προτάσεις για την στέγαση του Πολιτιστικού Κινήματος (κινήματος γράφω εγώ, κινηματογράφου επιμένει ο υπολογιστής!) α) Προς το Δήμο β) Προς τα σχολεία όλα γ) Προς τους Πολιτιστικούς Συλλόγους δ) Προς τους ενδιαφερόμενους όλους Θα πρέπει πρώτα πρώτα να ευχαριστήσουμε το Δήμο και τα σχολεία που παραχωρούν συχνά τη στέγη τους σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ο λυκειάρχης Ανδρέας Πετράκης το 1979 παρεχώρησε την αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου στη Κινηματογραφική Λέσχη. Τότε τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα. Η λυκειάρχης κ. Ιφιγένεια Χατζηγεωργίου παρεχώρησε πρόσφατα την αίθουσα του Πολυγωνικού για σειρά εκδηλώσεων, ενώ ο λυκειάρχης του ΕΠΑΛ κ. Ν. Φλέσσας με τη σύμφωνη γνώμη συνεργατών και ανθρώπων του Δήμου παραχωρεί την αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου. Συγχαρητήρια κι ευχαριστούμε. Είναι η Πάρος του πολιτισμού. Του κινηματογράφου, των θεάτρων, των μουσικών εκδηλώσεων, των συζητήσεων. Οι δύο αίθουσες των σχολείων και η αίθουσα στο κτήριο Δημητρακόπουλου δεν φτ...

Του Χρίστου Γεωργούση Όσο κι αν μεγεθύνεις τα μικρά δε βρίσκεις εκεί αυτό που επίμονα κρύβεται, την ψυχή των πραγμάτων, τους αριθμούς μιας ωραίας εξίσωσης-λύσης, την οριστική απάντηση. Πλησιάζεις όλο και πιο πολύ και χέρια αόρατα σε σπρώχνουν πίσω, δεν γίνεται περισσότερο, κάτι σημαντικό θα ξεφεύγει πάντα. Αν θες ακρίβεια χρόνου, σε ξεγελά η θέση κι όσο περισσότερο στενεύεις το χώρο, τόσο δεν μπορείς να κρατήσεις δεμένο το χρόνο. Αυτό το βαθύ που γυρεύεις, ακόμα κι αν το ξέρεις, πάντα γλιστρά και δεν το πιάνουμε, αν γεμίζεις το εδώ, αδειάζει το εκεί, πάρ’ το απόφαση και μην κυνηγάς το απόλυτο. Λευτερώσου, πέτα το μικροσκόπιο, φύγε απ' τους φακούς και τις οθόνες, μη σπαταλιέσαι διαρκώς με αριθμούς, συγκρίσεις και ζυγαριές. Κλείσε τα μάτια για να δεις, άνοιξε φεγγίτη στο μυαλό σου, άσε ανοιχτό στην ψυχή σου παράθυρο. Το φως που φωτίζει έρχεται συχνά από εκεί που ακόμα δεν κοίταξες.

Του Χρίστου Γεωργούση Μάθαμε από φίλους ότι απεβίωσε ο Αχιλλέας Καρατζάς, γνωστός στην Πάρο φωτογράφος και μαχητής της αυτοδιοίκησης. Είχε εκλεγεί στα χρόνια του Στέλιου Φραγκούλη και μετά τη σκυτάλη ανέλαβε ο γιος του Γιώργος Καρατζάς , μαθητής μου αγαπημένος.   Τον Αχιλλέα τον γνώρισα στην Πάρο, αφού γύρισε από τη Γερμανία και συζητήσαμε πολύ τις πολιτικές εξελίξεις. Το φωτογραφείο ήταν μακριά, κάτω από την Πάνδροσο, αλλά τότε μπορούσα να περπατώ και να πηγαίνω μέχρι εκεί.   Καλό ταξίδι Αχιλλέα φίλε μου, τηλεφωνούσες κάθε φορά που υπήρχε κάποιο Παριανό πρόβλημα, αλλά μετά η ηλικία και τα σχετιζόμενα μαζί της μάς απομάκρυνε.    Επειδή πολλά συμβαίνουν και δεν τα μαθαίνουμε, κάνω ξανά την πρόταση προς το ληξιαρχείο ή άλλη υπηρεσία του Δήμου να ανακοινώνονται σε ειδικό δελτίο οι αναχωρήσεις, να ξέρουμε πάντα ποιοι και πόσοι μείναμε. Γιατί έτυχε συχνά να δω στην τοπική εφημερίδα αναχώρηση φίλων μου ενώ ετοιμαζόμουν να τους επισκεφτώ!

Του Χρίστου Γεωργούση Έχω γράψει ήδη πολλά και δεν θέλω να υπερβαίνω το μέτρο, αν και όποιος θέλει διαβάζει και δεν είναι υποχρεωτικό να ασχοληθεί κανείς μαζί μου.  Ο τελευταίος νόμος για τις παραλίες αφαίρεσε από την αυτοδιοίκηση αρμοδιότητες που είχε για την ενοικίαση και ίσως για τον έλεγχο. Ανεξάρτητα απ' αυτό υπάρχει μια εφαρμογή του διαδικτύου για τον κάθε πολίτη που καταλαβαίνει απ' αυτά τα μηχανήματα. Όμως ακόμα δεν νομίζω να αναρτήθηκε καμιά πινακίδα σε καμιά παραλία που να αναγράφει ποιος είναι ο χώρος για τους πολίτες και ποιος ο νοικιασμένος. Τώρα τελειώνει ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος είναι πιο ήρεμος, αλλά μια ομάδα ελέγχου πρέπει να υπάρξει από το Δήμο και τους ενδιαφερόμενους όλους.  Το όνομα της Κίνησης Πολιτών πολυχρησιμοποιήθηκε και ορισμένοι μπερδεύτηκαν. Πρέπει να βρούμε χώρο και να ξανακάνουμε μια συζήτηση για όλα τα εκκρεμή θέματα. Δημόσιοι χώροι και παραλίες και άλλα που θα προκύψουν γιατί νομίζουμε ότι σε ορισμένα μέρη η ηχορύπανση τσακί...

Του Χρίστου Γεωργούση   Τι έχετε πάθει κι έχετε όλοι τρομοκρατηθεί με το τέρας που θα γίνει στις Κολυμπήθρες; Τι τις θέλουμε τις Κολυμπήθρες, όλο τρύπες είναι και βράχια, καλύτερα να τα ξεριζώσουμε όλα και να κάνουμε ένα ωραίο χώρο, ένα τεράστιο οικόπεδο και μετά βλέπουμε. Θα χωράει πολυθρόνες πολυτελείας, ομπρέλες, κρεβάτια αριστοκρατικά, μπορεί κι εμείς επιτέλους να ξαπλάρουμε εκεί με καλή συντροφιά να μας πάει στα σύννεφα.    Ζηλιάρηδες όλοι δεν αφήνετε τίποτα να προοδεύσει, και μόλις πιάσουμε την καλή , αμέσως ο φθόνος σας κυριεύει. Θα δώσουμε ένα οικόπεδο 400 στρεμμάτων και θα πάρουμε λεφτά, θα πάμε μπροστά θα προοδεύσουμε, θα φτιάξουμε μια άλλη Νάουσα με καλό μπετόν και πισίνες , αριστοκρατική, όχι με αυτούς τους στενούς δρόμους και τα σοκάκια. Θα έχουμε και πισίνες εκατοντάδες, θα βάλουμε τα γυαλιά στους Ευρωπαίους όλους που μάς κάνουν τον βαρύ και τον έξυπνο. Τον καιρό που εμείς κάναμε Παρθενώνες αυτοί έτρωγαν βελανίδια, έχουν πει, αλλά αν δεν ήταν η Ναυμαχία του ...

Γράφει ο Χρίστος Γεωργούσης προς τον Δήμο και την Αστυνομία Πάρου. Τα κείμενα αυτά είναι του 2023 και μερικά είναι από μένα, ενώ άλλα από φίλους ως σχόλια.  Το θέμα μας είναι η ηχορύπανση που κάνει πολλούς να υποφέρουν. Κάτι δεν μπορούμε να καταφέρουμε ως κράτος, ως κυβέρνηση, ως αστυνομία και ως Δήμος. Δεν βρήκα στα ψαξίματά μου σχόλιο νομικού που υποστηρίζει ότι η μουσική στα καταστήματα είναι για τους πελάτες και όχι για έξω από το κατάστημα. Έχουμε μπερδευτεί με τα ντεσιμπέλ και τις μετρήσεις, ενώ η παρανομία η ίδια κραυγάζει, καθώς η μουσική ακούγεται έξω από το κατάστημα και πολύ μακρύτερα. Να συμβουλευτούμε ξανά την νομοθεσία και να δούμε την ουσία της και όχι μόνο το γράμμα του νόμου και να βγάζουμε τους ηχορυπαντές λάδι. Πολλοί επιχειρηματίες συμμορφώθηκαν, είδαν πού πάει το πράγμα και αποφάσισαν να γίνουν πιο διακριτικοί με το νησί και τους ανθρώπους. Τα τερατώδη ηχεία έχουν γίνει όργανα βασανισμού. Αγαπητοί φίλοι του Δήμου και της Αστυνομίας. Ξέρουμε πως βρίσκεστε σε δύσ...

Του Χρίστου Γεωργούση   Να προσέχεις εκεί που πας να ζήσεις και βρίσκονται άνθρωποι και πιο πολύ όταν έχεις κάποιο θαύμα να κάνεις. Σου την έχουν στημένη οι Φαρισαίοι απέναντι και κοίτα να μην είναι Σάββατο! Μπορεί να αναβλέπουν οι τυφλοί ή να παίρνουν στην πλάτη οι ετοιμοθάνατοι το κρεβάτι τους, αλλά δεν μετρούν αυτά, αν δεν είσαι δικός τους, καθώς τρέφουν φόβους για το βασίλειό τους και τρέμουν που τολμάς κι εσύ να πετάξεις.    Το συνηθισμένο και ελάχιστο των κολλητών διαστέλλεται στο μέγιστο και το μοναδικό και σπάνιο ψαλιδίζεται και φιμώνεται, αν είναι από χέρια άλλων. Ζει ο Προκρούστης, παραμύθι είναι πως τον σκότωσε ο Θησέας, έμεινε το πνεύμα του άθιχτο, ανάμεσά μας διαρκώς παρασιτεί, κραταιό και αθάνατο.   Έχε τα μάτια σου λοιπόν ανοιχτά μη σου κόψουν και σένα τα πόδια, αλλά προπάντων πρόσεχε να μη γίνεσαι εσύ ο φονιάς με προσχήματα, βρίσκοντας στενά ή φαρδιά τα έργα των άλλων, βγάζοντας λάθος κάθε φορά στο μέτρημα την πάσα προσπάθεια. Και να θυμάσαι πως όσους...

Του Χρίστου Γεωργούση Δεν ξέρεις πού τριγυρνούν οι άγγελοι να πας κι εσύ εκεί να μάθεις τι λένε, με τι ασχολούνται και πώς περνούνε την ώρα τους. Να κλέψεις καμιά σκέψη τους, ν’ αποστηθίσεις κανένα τραγούδι, να δεις με ποιον τρόπο γίνεται ν’ ανθίζουν οι καρδιές των ανθρώπων, με ποια χάδια καταφέρνουν να παρηγορήσουν όσους πενθούν, όσους η μοίρα τούς γυρίζει το πρόσωπο και τους πληγώνει. Μπορεί να βρίσκονται δίπλα μας και να μην τους βλέπουν τα μάτια μας, να μην ανοίγει τόσο η καρδιά μας ώστε να νιώθουμε την ανάσα τους. Ίσως χρειάζεται κι άλλο να ελαφρύνουμε κι άλλο βάρος να πετάξουμε και άλλες έννοιες να ξεφορτώσουμε κι αυτό που είναι να χαθεί σε σώμα να κερδηθεί σε φλόγα ψυχής. Να παραμερίσουμε λίγο, να χαθούμε απ’ τα τρέχοντα που ζαλίζουν με τη σκέψη μας σ’ αυτό που μένει ακόμα, σε όσα δεν δώσαμε απ’ το ξεχείλισμα της ψυχής μας από φόβο ή ακαταδεξιά. Ίσως ήταν άλλα τα μέτρα και δεν το ξέραμε και τα γυρίσματα του καιρού μας στρίμωξαν και μας ξάφνιασαν. Ας κοιτάξουμε λίγο μπροστά προς ...

Του Χρίστου Γεωργούση Ποιος ο αποστολέας και ποιος ο αποδέκτης; Ποιος ο ποιητής και ποιος ο αναγνώστης; Τα όσα ήταν να πω φύτρωναν ήδη μέσα σου, αν περίμενα λίγο θα ήσουν εσύ που θα μίλαγες. Άνεμος και σύννεφα πάνε μαζί, το βαπόρι σφυρίζει και η άγκυρα ανασύρεται ή κατρακυλά τρίζοντας. Άφιξη καινούρια ή αναχώρηση δεν ξεχωρίζουμε, άμπωτη και παλίρροια είναι για όλους, η θάλασσα μας φέρνει και μας παίρνει, βρες ένα τραγούδι να ταιριάζει στα κύματα. Πιάσε το χρόνο αν μπορείς, ξεγέλασέ τον, κάνε κάτι, τόση σκοτεινιά δεν αντέχεται. Ετοιμάζονται κι άλλα να φύγουν κι άλλα να έρθουν, πώς έβγαλε φτερά ο καιρός και βιάζεται κανείς μας δεν το κατάλαβε. Όσα στολίδια και να βάλεις στη γιορτή, ό τι και να σκαρφιστείς να πεις, θ’ ακολουθείς σαν τους γλάρους το πλοίο, σαν να φεύγεις κι εσύ ή να έρχεσαι, σαν δικός ή σαν ξένος. Δεν θα σταθείς πουθενά να το νιώσεις βαθύτερα πως ζεις, πως έχεις τύχη καλή, πώς έχεις αξιωθεί και μάτια κι αυτιά και αυτό φτάνει να είναι ο πλούτος σου. Η απουσία γίνεται ολοέν...

Του ΧρίστουΓεωργούση   Αν κατεβαίνεις τακτικά στο βάθος του εαυτού σου για έναν απολογισμό, για μια νέα αρχή που θα τολμήσεις, για να κάνεις ξανά τους λογαριασμούς σου με τους ανθρώπους ή ακόμα για να κλάψεις και να μη σε γονατίζει τόσο πρόσθετο βάρος, κοίτα να μη γίνεται εξορία ο τόπος αυτός μέσα σου. Κάνε έτσι ώστε να βρίσκεις φιλοξενία εκεί, να ‘χει λιακάδα καλοκαιρινή, ν’ ανοίγεται σε μια θάλασσα σαν αυτές τις πραγματικές που αγάπησες, κυματίζοντας μέσα σου καινούριες προκλήσεις κι άλλων τολμηρών ταξιδιών. Αν έτσι συντονίζεσαι με τον κόσμο έξω και την ψυχή σου, αν τα βρίσκεις με τον εαυτό σου και τους άλλους, κατακτάς ένα τέχνασμα να ζεις χωρίς φόβο με το πρώτο απότομο κύμα να γείρεις. Στα ίδια βαπόρια μπαρκάραμε για τα ίδια μακρινά λιμάνια της καλής ελπίδας κι ο πρώτος «άλλος» είσαι εσύ. Κοίτα καλά στον καθρέφτη, κοίτα το πρόσωπό σου στα νερά, ο πρώτος ξένος είσαι εσύ, να το ξέρεις.

Του Χρίστου Γεωργούση  Οι προβλήτες μέσα στη θάλασσα θα λύσουν τα προβλήματά μας Συγχαρητήρια στους επινοητές και κατασκευαστές και ιθύνοντες όλους. Μην έχετε πάντα το κακό στο νου σας. Διότι η προβλήτα αυτή μπορεί να επεκταθεί και να πηγαίνουμε στην Αντίπαρο με τα πόδια. Μπορεί να πηγαίνουμε στον Μέρμηγκα με τα πόδια και στον Πειραιά με το αυτοκίνητο! Και οι τουρίστες να σταματήσουν αυτήν την κακή συνήθεια να θέλουν να κολυμπούν σαν ψάρια. Ας περπατήσουν στο κύμα να λάβουν ανάσες οξυγόνου. Μπορεί να οργανώσουμε πάρτι, γιορτές χαράς ακριβώς πάνω στη θάλασσα, μπορούμε να κάνουμε όσα δεν έγιναν τόσα χρόνια και μετά θα δοθεί διαταγή για το στεγαστικό να υπάρξουν λιμναίες θαλάσσιες κατασκευές με υλικό που αντέχει. Οι αστυνομικοί, οι λιμενικοί, οι δάσκαλοι, οι υπάλληλοι όλοι θα μένουν τώρα στη θάλασσα, σε τέτοιες θαυμάσιες κατασκευές και θα επιλυθεί το στεγαστικό μια για πάντα. Και τα σχολεία είναι καιρός να στεγαστούν εκεί κοντά στη φύση, πλάι στο κύμα, ώστε να λαμβάνουν απευθείας γνώσ...

Να μην γονατίζουμε Γράφει ο  ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Αν υπάρχει ένας λόγος να γελούμε και να χαιρόμαστε, εμφανίζονται δέκα να λυπούμαστε. Και αυτό είναι το θαύμα, ο ένας να τα βάζει με τους δέκα και να τους τρομάζει. Να συνεχίζουμε τις παλικαριές παρά την υπεροχή του εχθρού, και τη θρασύτητα του κακού. Το θαύμα είναι να κρατούμε σφεντόνα και να βγάζουμε γλώσσα στον μοχθηρό Γολιάθ απέναντι με το πολυβόλο. Ν’ αντιστεκόμαστε στην αδικία και τη θλίψη, να μην γονατίζουμε, να μην το βάζουμε κάτω.

Γράφει ο  ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ -Ζευγάρι ηλικιωμένων από το Διδυμότειχο συγκινεί και δίνει σε όλους μας ένα μάθημα ζωής, καθώς δώρισαν ένα ποσό που ξεπερνά τις 100.000 ευρώ για να στηρίξουν το νοσοκομείο της περιοχής. Ο κ. Παναγιώτης και η κ. Σωτηρία Αραμπατζή, οι ευεργέτες του νοσοκομείου, ζουν στη Μάνη στο Διδυμότειχο, τον αγαπημένο τους τόπο, από τον οποίο χρειάστηκε να ξενιτευτούν το 1966 για μια καλύτερη ζωή. -Με τίτλο "Οι καθοριστικές κάλπες του 20ου αιώνα" ο Αντώνης Κλάψης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων αναφέρεται στις χρονολογίες εκλογικών αναμετρήσεων του 20ου αιώνα που έχουν αποδειχθεί βαρυσήμαντες για τη χώρα μας. Αναφέρομαι στις χρονολογίες και θα επανέλθω. *1920: Χάνει ο Βενιζέλος. *1958: Κερδίζει η ΕΡΕ του Κ Καραμανλή, αλλά η ΕΔΑ (Αριστερά) γίνεται αξιωματική Αντιπολίτευση και τρίτο έρχεται το Κέντρο. *1963: Κερδίζει ο Γεώργιος <Παπανδρέου της Ένωσης Κέντρου και ξανακάνει εκλογές το 1964, οπότε λαμβάνει το 52,7%. *1967: Δεν γίνονται οι προγρα...

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Την Κυριακή στον "Αρχίλοχο" θα γίνει η απολογιστική συνάντηση της Κίνησης Πολιτών της οποίας η δράση ξεπέρασε τα όρια της Πάρου κι έγινε θέμα ραδιοφωνικών σταθμών, τηλεοράσεων και ημερήσιων εφημερίδων. Χαρακτηριστικά της ήταν ο ακούραστος ενθουσιασμός (αντέξαμε όλο το καλοκαίρι από τον Ιούνιο!), η συμμετοχή όλων των ηλικιών, οι αμεσοδημοκρατικές αποφάσεις και η ενότητα που επικράτησε, χωρίς παραταξιακούς ανταγωνισμούς.  Το τι πετύχαμε, τι άλλο πρέπει να γίνει, πώς θα συνεχίσουμε, θα το συζητήσουμε την Κυριακή. Θα κληθούν και οι υποψήφιοι δήμαρχοι να απαντήσουν πάνω σε θέματα που σχετίζονται με τις κινητοποιήσεις μας. Αυτά όλα και άλλα αποφασίστηκαν στην χτεσινή συνάντηση της Τετάρτης. Η Πάρος γνώρισε ένα καλοκαίρι ξεσηκωμού και αγωνιστικότητας το οποίο περνά στην Ιστορία του νησιού και προσπαθούμε τώρα να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Το πώς θα προχωρήσουμε, το αν η πολιτεία και η αυτοδιοίκηση θέλουν την νομιμότητα και μπορούν να την επιβάλουν είνα...

Γράφει ο  ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Θα συναντηθούμε σήμερα στον "Αρχίλοχο" ώρα 7.30 μετά από πρόσκληση της Οικολογικής Ομάδας για έναν πρώτο απολογισμό των πεπραγμένων μας.  Με την ευκαιρία ας συναντηθούν με όποιον τρόπο βρίσκουν κατάλληλο και οι άλλοι απέναντι και ψύχραιμα ας αναζητήσουν κοινά σημεία με τη βασική επιδίωξη της Κίνησης Πολιτών. Να σταματήσει η καταπάτηση μεγάλου μέρους των παραλιών που πρέπει να αποδοθούν στους πολίτες.  Εδώ είναι το θέμα. Να μην ενθαρρύνουμε τη μικρή ή τη μεγάλη παρανομία, γιατί στο τέλος θα μάς πνίξουν. Έχουν ακόμα χρόνο να δουν τα λάθη τους όσοι στάθηκαν απέναντι υβρίζοντας και λοιδορώντας. Είναι μειοψηφία και δεν έχουν το δίκιο με το μέρος τους. Στις δύσκολες καταστάσεις ξεχωρίζει η ήρα από το σιτάρι. Τα ερίφια από τα πρόβατα. Να μην θέλουν να είναι η ήρα και τα ερίφια, αλλά να δουν τις δικές τους υπερβολές, τις δικές τους εμμονές σε μια επιχειρηματικότητα της ανομίας. Δεν θα συμμετείχαν εκατοντάδες άνθρωποι στις κινητοποιήσεις αν δεν υπήρχε ...