Η συζήτηση του ΣΕΟΤΑΠΑ στο "Paros Voice".

Άκουσα πρόσφατα τη συζήτηση του Προεδρείου του ΔΣ του Σωματείου των εργαζομένων του Δήμου μας, η οποία αναπτύχθηκε στο "Paros Voice". Επειδή τα θέματα που αναδείχθηκαν ήταν πολύ σοβαρά και άκουγε κόσμος, θα ήθελα να προσθέσω κάποιες διευκρινίσεις τις οποίες θεωρώ σοβαρές, για να μη βγάζει λάθος συμπεράσματα αυτός ο κόσμος.

Το πρώτο που αναδείχθηκε ήταν το καθεστώς εισβολής των εργολάβων στην καθαριότητα του Δήμου. Παλαιότερα το επιχείρημα των διοικήσεων για την ανάθεση της καθαριότητας σε ιδιώτη εργολάβο ήταν ότι συμφέρει οικονομικά το Δήμο, αφού ένας μόνιμος εργάτης του στοίχιζε πολύ περισσότερο απ' ό,τι ο ιδιώτης.

Δείτε ποια είναι σήμερα η αλήθεια.

Τα έξοδα του Δήμου για έναν πρωτοδιόριστο εργάτη καθαριότητας  είναι περίπου 1.600 € μηνιαίως μαζί με τις εργοδοτικές εισφορές. Απ' αυτά ο εργαζόμενος λαμβάνει καθαρά τα 900€ με πενθήμερη υποχρέωση εργασίας και ωράριο, λόγω της φύσης της δουλειάς, περίπου 6,5 ώρες ανά ημέρα.

Οι εργάτες που απασχολούνται σε ιδιώτες εργολάβους υπάγονται στο καθεστώς του ιδιωτικού τομέα. Αυτό σημαίνει ότι ο ίδιος εργάτης στον εργολάβο εργάζεται 5 μέρες τη βδομάδα και 8 ώρες ανά ημέρα. Δείτε πως αναλύεται ο μισθός του.

• Μεικτές Αποδοχές: Με τον κατώτατο μισθό να έχει διαμορφωθεί στα 880€ μεικτά, ένας ανειδίκευτος εργάτης ξεκινά από αυτό το επίπεδο.
• Καθαρές Αποδοχές: Στην τσέπη του ο εργαζόμενος βλέπει περίπου 750€ καθαρά (για άγαμο χωρίς προϋπηρεσία).

Η ίδια λογική διέπει και την εργασία των οδηγών με μεγαλύτερα ημερομίσθια. Από τα προαναφερόμενα εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι συμφέρον του εργαζόμενου είναι να εργάζεται στο Δήμο και όχι στον ιδιώτη εργολάβο των απορριμμάτων. Άρα ένας εργάτης ή οδηγός δεν έρχεται τελικά στο Δήμο όχι γιατί επιλέγει τον εργολάβο που πληρώνει καλύτερα, αλλά γιατί το νησί μας έχει κάποιες οικονομικές ιδιαιτερότητες που δεν υπάρχουν αλλού και φυσικά γιατί όλες οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις επιθυμούν διακαώς να ιδιωτικοποιήσουν την καθαριότητα, αφού τα κέρδη είναι πολλά και οι ημέτερες τσέπες θα γεμίσουν σε βάρος βέβαια των πολιτών. Έτσι, λοιπόν, όλες αυτές οι κυβερνήσεις δημιουργούν αναχώματα που έχουν στόχο την απαξίωση του Δημόσιου τομέα γενικώς και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ειδικώς, ώστε να παραχωρηθούν όλα τα αντικείμενα των εργασιών τους με ευκολία στους ιδιώτες όπως πχ η διαχείριση των ΧΥΤΑ στους ΦοΔΣΑ. Να θυμίσω ότι τα έξοδα αποκομιδής του Δήμου Πάρου από 300.000 € εκτοξεύτηκαν εν μια νυκτί σε πάνω από 1.000.000 €, όταν μπήκε ο ΦοΔΣΑ στη μέση.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα τις ιδιαιτερότητες του νησιού μας πρέπει να προχωρήσουμε σε μια τεχνητή διάκριση των ιδιωτών εργολάβων σε σχέση με τους εργαζόμενους που απασχολούν. Ο εργολάβος των απορριμμάτων, όπως είδαμε παραπάνω, πληρώνει τους εργαζόμενους με λιγότερα χρήματα και κάτω από πολύ πιο επιβαρυντικές συνθήκες εργασίας. Ο εργαζόμενος της Πάρου, λοιπόν, δεν επιλέγει να πάει στον εργολάβο απορριμμάτων αλλά προτιμά άλλες θέσεις εργασίας οι οποίες απορρέουν από την άνθιση του τουρισμού στο νησί μας. Το χρήμα που πέφτει στο νησί είναι πλούσιο, ανοίγουν πολλές θέσεις εργασίας, οι μισθοί είναι πολύ καλύτεροι, το μαύρο χρήμα κυκλοφορεί πιο εύκολα και, βέβαια, οι εργαζόμενοι που μένουν στην Πάρο προτιμώνται διακαώς από τους ιδιώτες επιχειρηματίες όλων των αντικειμένων, αφού γλιτώνουν τα έξοδα στέγασης και σίτισης που είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν στους ξενόφερτους εργαζόμενους. Άρα οι εργαζόμενοι δεν έρχονται στο Δήμο όχι γιατί προτιμούν να πάνε στον ιδιώτη εργολάβο των απορριμμάτων, αλλά γιατί πάνε στον ιδιώτη επιχειρηματία ο οποίος υπάρχει λόγω του τουρισμού. Αυτή η ιδιαιτερότητα δεν υπάρχει στα περισσότερα μέρη της χώρας μας και ειδικότερα στις μεγάλες πόλεις όπου η ανέχεια των ανθρώπων και η ανάγκη για εργασία είναι ανυπέρβλητη. Έτσι λοιπόν, όταν βγαίνει μια προκήρυξη για εποχιακούς εργάτες, οι μεν Παριανοί πολίτες δεν έρχονται γιατί βρίσκουν δουλειές στον τομέα του τουρισμού, οι δε υπόλοιποι πολίτες γιατί το νησί μας είναι κατά 30% ακριβότερο σε σύγκριση με άλλες περιοχές και φυσικά γιατί δεν βρίσκουν σπίτι να μείνουν. Το ίδιο, πάνω κάτω, γίνεται και με τις προκηρύξεις για μόνιμο προσωπικό. Το μόνο που αλλάζει είναι το ότι ο νεοπροσλαμβανόμενος εργαζόμενος μπορεί να πάρει μετάθεση για τον τόπο του τουλάχιστον 2 χρόνια μετά την πρόσληψή του και με προϋποθέσεις.   

Σε ό,τι αφορά τα έξοδα για ένα Δήμο πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι ο Δήμος δεν έχει σκοπό το κέρδος και δεν πληρώνει ΦΠΑ 24% στον εαυτό του. Ο εργολάβος όμως είναι επιχείρηση. Ακόμα κι αν έχει ελαφρώς χαμηλότερο εργατικό κόστος (γιατί ο ιδιωτικός τομέας δεν έχει τα επιδόματα του Δημοσίου), ο ΦΠΑ και το επιχειρηματικό κέρδος κάνουν την πλάστιγγα να γέρνει πάντα προς τη μία πλευρά.

Συγκριτικός Πίνακας Μηνιαίου Κόστους: Αυτεπιστασία vs Εργολάβος

Υπηρεσία / Σενάριο	Αυτεπιστασία (Δήμος)	Ανάθεση σε Εργολάβο	Διαφορά (Επιβάρυνση)
1. Απορριμματοφόρο (Πλήρωμα 3 ατόμων)	~5.900€	~8.100€	+37%
Ανάλυση:	1 Οδηγός, 2 Εργάτες, Καύσιμα, Συντήρηση ιδιόκτητου οχήματος.	Ο εργολάβος χρεώνει εργατικά + κέρδος + ΦΠΑ + φθορές δικού του οχήματος.	Το ΦΠΑ ( ~1.500€) είναι η κύρια απώλεια.
2. 10 Οδοκαθαριστές (Χειρωνακτική)	~15.500€	~21.200€	+36%
Ανάλυση:	Μισθοί, Εισφορές, Βαρέα& Ανθυγιεινά, ΜΑΠ (ρούχα/ γάλα).	Μισθοί ιδιωτικού τομέα, 15% κέρδος εργολάβου, 24% ΦΠΑ.	Ο εργολάβος έχει λιγότερα επιδόματα, αλλά το ΦΠΑ τα ισοπεδώνει όλα.
3. 10 Καθαριστές Εσωτ. Χώρων	~13.200€	~18.500€	+40%
Ανάλυση:	Χαμηλότερο μισθολογικό κόστος (δεν υπάρχουν πάντα τα Βαρέα της αποκομιδής).	Συχνά χρησιμοποιούνται συνεργεία καθαρισμού με "πακέτο" υλικών.	Εδώ ο εργολάβος έχει μεγάλο περιθώριο κέρδους λόγω χαμηλών μισθών.

 

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Γ.Α.