Η «διχόνοια»
 |
| Γυρνώντας από το πυροφάνι, πιάσαμε χταπόδια και τα τρίβουμε. Από αριστερά Α. Καραμανώλης, Φ. Τσαντάνης, Δ. Αιγινήτης, Α. Μπερτζεβάνης (φωτογραφία 1965) |
Στον οργανισμό μας υπάρχουν πολλά μικρόβια, που μας ενοχλούν, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε.
Όλα αυτά δημιουργούν την ασθένεια «διχόνοια».
Αποτέλεσμα, λογομαχίες, εμφύλιοι, τσακωμοί, σκοτωμοί και άλλα κακά.
Αδελφός εναντίον αδελφού και φίλος εναντίον φίλου.
Με τον αδελφό σου για τα περιουσιακά τσακώνεσαι, με τον φίλο για τα ποδοσφαιρικά, για την πολιτική, κλπ.
Υπάρχει φανατισμός, μας έχουν χωρίσει σε δεξιούς, κεντρώους και αριστερούς.
Ο ένας να βγάλει το μάτι του αλλουνού.
Θέλουμε να ξεσπάσουμε, τα μικρόβια τα έχουμε στο αίμα μας.
Να μην μονοιάσουμε ποτέ.
Στον Β’ Παγκόσμιο ο πρωθυπουργός της Αγγλίας, Τσόρτσιλ, είπε: «οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες».
Εάν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι αλλοίμονό μας.
Αυτή η διχόνοια μας τρώει τα σωθικά μας από παλιά.
Προ Χριστού (π.Χ.) υπήρχε διαμάχη μεταξύ Αθηναίων, Σπαρτιατών, Μακεδόνων και άλλων.
Ήταν οι δημοκρατικοί ενάντια στους ολιγάρχες.
Έσφαξε ο ένας τον άλλον.
Παράδειγμα ο Μιλτιάδης έκανε εκστρατεία εναντίον της Πάρου και έφαγε τα μούτρα του.
Στο Βυζάντιο οι εικονομάχοι εναντίον στους εικονολάτρες.
Στην επανάσταση του 1821 οι οπλαρχηγοί τσακωνόντουσαν μεταξύ τους, άλλοι Ρωσσόφιλοι και άλλοι Γαλλόφιλοι.
Άλλοι θέλανε τον Βασιλιά και άλλοι όχι.
Στην κατοχή του 1940 άλλοι πολέμαγαν στα βουνά και άλλοι ήταν συνεργάτες των Γερμανών (δωσίλογοι, προδότες, ταγματασφαλίτες, κλπ).
Διχόνοια και σήμερα στη πολιτική, στη Βουλή.
Τα κόμματα μεταξύ τους τσακώνονται, ο ένας βρίζει τον άλλο.
Το ένα κόμμα υποστηρίζει τα φτωχά λαϊκά στρώματα και το άλλο τους πλούσιους.
Διχόνοια και στο ποδόσφαιρο, με βία, ξυλοδαρμούς, μέχρι μαχαιρώματα.
Ως πότε αυτή η κατάσταση;
Η ιστορία λέει ότι όποτε είμαστε ενωμένοι μεγαλουργήσαμε.
Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος.
Παράδειγμα, οι πόλεμοι εναντίον των Περσών, η νικηφόρα μάχη του Μαραθώνα και ο πόλεμος εναντίον του φασισμού με τους Ιταλούς.
Ήμασταν ενωμένοι και κερδίσαμε.
Ελπίζω κάποια μέρα να βρεθούν τα «φάρμακα» να μας γιατρέψουν από τη μεγάλη αρρώστια, τη διχόνοια.
Ίσως η αγάπη, η αλληλεγγύη, η ομόνοια, η δικαιοσύνη, η φιλία να είναι τα «φάρμακα» για να μη μαλώνουμε μεταξύ μας.
Εγώ, εσύ και ο άλλος, όλοι μαζί μονοιασμένοι να ταιριάξουμε να δούμε λίγη προκοπή να μην υπάρχει αυτή η ανισότητα, να πλουτίζουν οι πλούσιοι και οι φτωχοί να φτωχαίνουν.
ΥΓ: Μη ξεχνάμε τη διχόνοια του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους. Σκοτώθηκαν 37000 άμαχοι, γυναίκες, παιδιά, μωρά για να πιάσουν τη ΧΑΜΑΣ. Πού είναι η ΧΑΜΑΣ; Σκοτώνουν ακόμη και ο κόσμος είναι απαθής και ψυχρός, βλέπει τους νεκρούς στη τηλεόραση.
Φίλιππος Τσαντάνης
