Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Της Νίνας Γεωργιάδου
Η δολοφονία του Αλί Λαριτζανί σημαδοτεί τη δολοφονία της σκέψης και την επιχείρηση για ολική αναθεώρηση της Ιστορίας.
Τη μετάβαση από τον «Ιδανικό Ηγεμόνα» του Ξενοφώντα, στην ωμή προσγείωση στον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι.
Την αντικατάσταση της παιδείας και του αλληλοσεβασμού κατά Ξενοφώντα - από το δόλο, το φόβο και την επιβολή κατά Μακιαβέλι.
Την έκπτωση από τον πολιτικό με φιλοσοφικό στοχασμό, στον πολιτικό φονικό τζογαδόρο.
Η ιστορία του Ιράν - με ένα λαό που χαρακτηρίζεται ως «ακατανίκητος» γιατί έχει επίγνωση της ιστορικής του συνέχειας και, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του διαφοροποιήσεις, ισχυρό πατριωτικό φρόνημα – επιχειρείται να αναθεωρηθεί, από μια ελίτ πλούσιων φυγάδων, που περιφέρεται στα βοθροκάναλα και, συνεπικουρούμενο από τα εγχώρια αθύρματα της τηλεοπτικής σαβούρας και τους εγχώριους πολιτικούς νάνους επιχαίρει για το αναίτιο αιματοκύλισμα του τόπου του.
Ο Αλί Λαριτζανί, είναι ένα μέγεθος, όχι μόνο γιατί λάτρεψε την ελληνική φιλοσοφία, βάθυνε στο στοχασμό όλων διαχρονικά των φιλοσόφων, σπούδασε μαθηματικά και πληροφορική, πήρε διδακτορικό στη Δυτική φιλοσοφία και δίδασκε στη Σχολή Λογοτεχνίας και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, παράλληλα με τα υπουργικά του καθήκοντα, αλλά γιατί ήταν ένας άνθρωπος, με ψυχή βαθιά.
Ο θάνατος του Αλί Λαριτζανί είναι απώλεια, μέσα στον κόσμο που σκοτεινιάζει, μεγαλώνοντας τον κύκλο των χαμένων ποιητών.
