Οι μέρες πέρασαν, το ΔΣ φεύγει, οι κάλπες έρχονται…
Αποφάσισα με αυτή την επιστολή να μιλήσω, για άλλη μια φορά, για το σωματείο μας και με τον τρόπο αυτό να επικοινωνήσω με όλους τους συναδέλφους μου ή τουλάχιστον με αυτούς που αντιλαμβάνονται την παράνοια της εποχής μας. Με αυτούς που επιθυμούν να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους κάτι διαφορετικό και ταυτόχρονα απειροελάχιστα μικρό σε σχέση με τη βρωμιά που υπάρχει γύρω μας αλλά πολύτιμο σε αξία, η οποία αποκτιέται απ' αυτή και μόνο την προσφορά του κληροδοτήματος προς τα νέα μέλη μιας κοινωνίας που παραπαίει.
Για άλλη μια φορά σας θέτω ένα, κατά την άποψή μου, θεμελιώδες ερώτημα. Τι Σύλλογο θέλουμε να έχουμε; Τι είδους άτομα θέλουμε να μας εκπροσωπούν στις κοινωνικές - πολιτικές επαφές που είναι υποχρεωμένος να κάνει ο Σύλλογός μας στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του; Με ποιο τρόπο θέλουμε να τοποθετείται, όντας μέσα σε μια χειμάζουσα κοινωνία από σκάνδαλα, αδικίες, διαπλεκόμενες και διεφθαρμένες πολιτικές οικογένειες; Το μοναδικό αυτό ερώτημα "Τι Σύλλογο θέλουμε να έχουμε;" περικλείει όλες τις παραπάνω παραμέτρους που οφείλουμε να έχουμε στο μυαλό μας και δεν είναι ρητορικό. Χρήζει απάντησης από όλους όσους προσέρχονται σε οποιαδήποτε κάλπη με την προσδοκία ενός καλύτερου αύριο.
Ένας Σύλλογος Εργαζομένων έχει την υποχρέωση να στέκεται πάντα απέναντι σε οποιαδήποτε αρχή. Όχι άκριτα αλλά έχοντας ως προτεραιότητα τη διασφάλιση του δικαίου του εργαζόμενου, το οποίο οφείλει να είναι ενταγμένο στο απόλυτο δικαίωμα του ανθρώπου για ισονομία που, με τη σειρά της, αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την ισορροπία μιας κοινωνίας της οποίας ο εργαζόμενος - άνθρωπος είναι κομμάτι. Επίσης, ένας Σύλλογος είναι πολιτικό όργανο, αποτελεί μέρος της δημοκρατίας και ως τέτοιο ασκεί πολιτική. Αυτό σημαίνει ότι έχει την υποχρέωση να πραγματοποιεί ελέγχους όπου και όποτε το θελήσει, να απευθύνεται σε θεσμοθετημένες αρχές, τοπικές, πανελλήνιες και ευρωπαϊκές, να διεκδικεί την υλοποίηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που εκπροσωπεί και να είναι αλληλέγγυος σε κοινωνικές διεκδικήσεις.
Αυτό που αντιπαλεύουμε ως εργαζόμενοι δεν είναι εύκολο να ηττηθεί. Είναι άριστα αρματωμένο και υπηρετεί τον πλούτο που αντλεί δύναμη από την αδικία που υφιστάμεθα, η οποία θεμελιώνεται από την αποχή και την αδιαφορία όλων για όλα.
Ας μην το αφήνουμε αυτό να συμβαίνει.-
Γ.Α.
