Ο ΠΑΟΚ της Ψυχής και η Δίψα των 100 Χρόνων
Σήμερα δεν θα ήθελα να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη, ούτε για τον ΠΑΟΚ όλων αυτών των προέδρων που πέρασαν από την ομάδα - όπως και από όλες τις άλλες ομάδες - οι οποίοι ασχολούνται με αυτές κυρίως για προσωπικό όφελος. Δεν αντιλέγω, μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που συμπαθούν τις ομάδες τους, αλλά ο κύριος λόγος της ενασχόλησής τους είναι η εκμετάλλευση για να γεμίσουν τις τσέπες τους.
Σήμερα θέλω να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ της καρδιάς και των συναισθημάτων. Για την ομάδα των παιδικών μας χρόνων, όπου η αγάπη είναι ανιδιοτελής και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είναι οι μνήμες που έχουμε όλοι μας· μνήμες που δημιουργήθηκαν μέσα από τίτλους, μέσα από συζητήσεις και αδικίες, μέσα από τους πατεράδες μας, τις παρέες μας, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές μας.
Σχετικά με το πρόσφατο αφιέρωμα της gazzetta.gr για την ιστορία του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι ήταν πάρα πολύ «λίγο». Δεν ανέδειξε την ουσία της τεράστιας ιστορίας του: πώς ακριβώς οι πρόσφυγες έφτιαξαν αυτή την ομάδα, πώς από το κίτρινο χρώμα έφτασε στο ασπρόμαυρο, πως από το τετράφυλλο τριφύλλι έφτασε στο δικέφαλο αετό, πώς τα ανοιχτά φτερά του αετού έκλεισαν, ποιους τίτλους πήρε και ποιους παίκτες είχε στην πορεία από το 1926 ως το 2026. Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ ήταν ρηχό και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίθηκε στο μεγαλείο του συλλόγου.
Όσον αφορά την τρέχουσα αγωνιστική κατάσταση και τον χθεσινό τελικό, πιστεύω ότι ο ΠΑΟΚ πλήρωσε τη μεγάλη του δίψα να γιορτάσει με πολυτέλεια τα 100 χρόνια ζωής του. Πάλεψε σε όλες τις διοργανώσεις, επένδυσε σε παίκτες, έχει έναν προπονητή που ξέρει να φτιάχνει ομάδες και έναν πρόεδρο που δείχνει ότι στηρίζει την ομάδα. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η υπόσχεση για επιτυχίες στην επέτειο των 100 χρόνων λειτούργησε επιβαρυντικά.
Μια ελληνική ομάδα, όσο καλή κι αν είναι, δεν διαθέτει 20 ισάξιους παίκτες. Το γεγονός ότι την περίοδο που η ομάδα έπρεπε να «φορτσάρει», τους τελευταίους δύο-τρεις μήνες που κρίνονται οι τίτλοι, παρουσίασε συνεχείς τραυματισμούς και απουσίες. Αυτό ήταν καθοριστικό. Ο ΠΑΟΚ αναγκαζόταν να παίζει με τη μισή ομάδα ή με παίκτες ανέτοιμους, ακόμα και απέναντι σε υποδεέστερες ομάδες, όπως ο Βόλος ή ο ΟΦΗ. Θυμηθείτε πως όταν η ομάδα ήταν πλήρης, κέρδιζε τον ΟΦΗ με 4-0 χαλαρά στην Τούμπα, κάνοντας μάλιστα οικονομία δυνάμεων.
Αυτή η αποτυχία, να είναι η ομάδα ετοιμοπόλεμη στην τελική ευθεία, οφείλεται σίγουρα σε κάποια αστοχία των ανθρώπων που διαχειρίστηκαν τη φυσική κατάσταση του συνόλου της ομάδας. Οι παίκτες «παρέδωσαν πνεύμα» πριν από τις διακοπές του καλοκαιριού και αυτό ο ΠΑΟΚ το πλήρωσε πανάκριβα και στο Πρωτάθλημα και στο Κύπελλο. Αν θυμηθούμε την μπάλα που έπαιξε ο ΠΑΟΚ μέσα στο Καραϊσκάκη στο 0-2, όταν πήραμε την πρόκριση για τα ημιτελικά, καταλαβαίνουμε τη διαφορά. Θεωρώ, λοιπόν, πως αν θέλουμε να βλέπουμε με αντικειμενικότητα την πορεία του ΠΑΟΚ, πρέπει να είμαστε επιεικείς και, βέβαια, να περιμένουμε με υπομονή τον επόμενο χρόνο. Εμείς, οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ, είμαστε οπλισμένοι με υπομονή. Δεν κυνηγάμε απλώς πολλούς τίτλους· θέλουμε τους τίτλους που πραγματικά αξίζουμε.
Πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι όλη αυτή η σκέψη δεν απευθύνεται σε οπαδούς, αλλά σε φιλάθλους. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι η κατάντια των ομάδων και το «στήσιμο» των πρωταθλημάτων οφείλονται, κατά κύριο λόγο, στους ανέντιμους και βρώμικους προέδρους που ανέλαβαν τις τύχες όλων των μεγάλων συλλόγων. Αυτό όμως δε φτάνει από μόνο του για να καταστρέψει ένα άθλημα αλλά λειτουργεί σε συνάρτηση με την «καφρίλα» που ζέχνουν οι οπαδοί της κάθε ομάδας. Αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να το αντιληφθούμε όλοι.
Επειδή ο όχλος δεν έχει πολλά περιθώρια να απαλλαγεί από την κουτοπονηριά του, λέω στους αγνούς φιλάθλους όλων των ομάδων να χαρούμε το ποδόσφαιρο πέρα και πάνω από την αηδία του συμφέροντος των προέδρων και της καφρίλας των οπαδών.
Εύχομαι στον ΟΦΗ να χαρεί τον τίτλο του και του χρόνου να μπει σφήνα στους μεγάλους. Όσο για τον ΠΑΟΚ της καρδιάς μας θυμίζω ότι έχουμε μπροστά μας τέσσερις ακόμα αγωνιστικές για το τέλος του πρωταθλήματος.
Και προσέξτε, καλό θα είναι να έχουμε πάντα στο νου μας ότι γύρω μας γίνεται ο κακός χαμός.
Γ.Α.
