Παριανές υποκειμενικότητες

Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα εισέρχεται σε μια περίοδο αυξημένης πολυπλοκότητας, όπου η ανάγκη για συναινέσεις και συνεργασίες δεν αποτελεί απλώς επιλογή, αλλά προϋπόθεση διακυβέρνησης. Το εκλογικό σύστημα αν και δίνει «μπόνους» εδρών στο πρώτο κόμμα, δεν δίνει μονοκομματική κυβέρνηση αν δεν «πάρεις» περίπου τριανταοκτώ τα εκατό, το οποίο είναι απλησίαστο. Η κατακερματισμένη λαϊκή εντολή διαμορφώνει ένα περιβάλλον στο οποίο κανένα κόμμα δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνο του. Ωστόσο, εδώ αναδύεται ένα παράδοξο… Ενώ οι αριθμητικές συνθήκες ωθούν προς τη συνεργασία, η πολιτική κουλτούρα αντιστέκεται. Και κάπως έτσι, η συγκρότηση βιώσιμων κυβερνήσεων μοιάζει με έναν σύγχρονο «τετραγωνισμό του κύκλου». Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι συνεργασίες αποτελούν δομικό στοιχείο του πολιτικού τους συστήματος. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις συνασπισμού δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά έκφραση πολιτικής ωριμότητας και θεσμικής συνέχειας. Τα κόμματα έχουν μάθει να διαπραγματεύονται, να υπο...

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Πολλοί αναφέρονται στο Κίνημα της Πετσέτας και άλλα σχετικά. Ο αγώνας από μας που τον ξεκινήσαμε ήταν για να περιοριστεί η αυθαιρεσία στις παραλίες και στις πλατείες και παντού. Να μην κάνει ο καθένα του κεφαλιού του. Το πρώτο σοκ προήλθε από την παραλία στον άι Γιάννη το Δέτη που είχε κατάληψη 100%. Η αντίδραση των κατοίκων οικολόγων και μη και Παριανών της Αθήνας, αλλά και ξένων ήταν άμεση. Ενόψει της συγκέντρωσης που θα γίνει στο Πολυγωνικό την Κυριακή θέλω να θέσω ξανά το θέμα της ευθύνης. Γιατί η Πάρος είναι τόπος συνεχιζόμενων αυθαιρεσιών, καταλήψεων και μεγάλων οικοδομικών παραβάσεων. Αν γίνει κάποιος 'έλεγχος θα τρίβουμε τα μάτια μας από τις εξυπνάδες των μη νομίμως ενεργούντων, αλλά ΟΠΕΚΕΠΕ και τα θαύματα που έχουν επιτελέσει μπροστά στα μάτια όλων. α) Την πρώτη ευθύνη την έχουν οι κεντρικοί της εξουσίας στην Αθήνα. Πού ξανακούστηκε να ασχολείται το Υπουργείο Οικονομικών με τις παραλίες της χώρας ολόκληρης και των Κυκλάδων. Αυτοί είναι που λαμβά...

Την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, ο Δήμος Πάρου υποδέχθηκε τον Παραολυμπιονίκη ποδηλασίας Νίκο Παπαγγελή, μέλος της Εθνικής Ομάδας Ποδηλασίας και πηγή έμπνευσης για μικρούς και μεγάλους, στο πλαίσιο της φιλανθρωπικής δράσης «Wheels Of Will», μεταφέροντας ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας, δύναμης και αλληλεγγύης. Η δράση ξεκίνησε από την Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους στην Παροικία, όπου ο Νίκος Παπαγγελής είχε την ευκαιρία να συναντήσει μικρούς και μεγάλους φίλους, να συνομιλήσει μαζί τους και να μοιραστεί το μήνυμα της δράσης, η οποία στηρίζει τον Σύλλογο Φλόγα και τα παιδιά που δίνουν τη δική τους μάχη απέναντι στον καρκίνο. Στη συνέχεια ακολούθησε η ποδηλατική διαδρομή γύρω από το νησί, με εκκίνηση στις 14:00 από την Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους και διέλευση από τη Νάουσα, τις Λεύκες, το Πίσω Λιβάδι, τον Δρυό, το Άσπρο Χωριό και την Αλυκή, μεταφέροντας το μήνυμα της προσπάθειας και αναδεικνύοντας την αξία της κοινωνικής προσφοράς και του αθλητισμού σε όλη την Πάρο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, ποδ...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Περπατάω χωρίς προορισμό και αφήνομαι στην παρατήρηση. Καμένο ξύλο και καθαρός αέρας αναμειγνύονται. Το μπακάλικο φαίνεται από χρόνια κλειστό, μέσα από τη σκόνη της τζαμαρίας βλέπω στη βιτρίνα μια βανίλια και ένα μπουκάλι μέντα. Πιο εκεί μια σκεπή γκρεμισμένη μέσα στο σαλόνι του σπιτιού. Στον τοίχο υπάρχει ένα πωλείται ξεβαμμένο, πιο πέρα μια γιαγιά σκουπίζει την ανακαινισμένη αυλή της. Στη διασταύρωση αυτό που έχει απομείνει από το φούρνο είναι ψωμὶ στην πόρτα ζωγραφισμένο. Το μαγαζί στον πεζόδρομο είναι χωρίς ρεύμα και ιδιοκτήτη, ακόμα γράφει πωλούνται ηλεκτρικά είδη. Εγκαταλειμμένα και ζωντανά σπίτια δίπλα-δίπλα ψυχρά σαν ζευγάρια χωρισμένα. Στη μικρή πλατεία το καφενείο παρατημένο και τα παιδιά του καφετζή θα είναι στο εξωτερικό ξενιτεμένα. Κατεβαίνοντας προς τη μεγάλη πλατεία ένα μαύρο suv και ένα παλιό αγροτικό Toyota σκουριασμένο είναι διπλοπαρκαρισμένα. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι περνάνε ερωτευμένα. Περνώντας την ταβέρνα, παρέες τρώνε και μυρίζει ψητό κ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Ο διαγωνισμός της Eurovision ήταν πάντα, ,με ελάχιστες εξαιρέσεις, καλλιτεχνικά παρακμιακός και πολιτικά προπαγανδιστικός. Τα τελευταία ειδικά χρόνια έχει σφραγιστεί από απερίγραπτη ασχήμια, σε όλα τα επίπεδα και από μια ωμή και απροκάλυπτη προπαγάνδα που, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, πριμοδοτεί το Γενοκτονικό μόρφωμα της Μέσης Ανατολής. Για την αθλιότητα της ελληνικής συμμετοχής και τη στάση της ΕΡΤ, ούτε σάλιο. Ίσως μόνο για φτύσιμο. Η δήλωση του Στέφαν Γιον Χάφσταϊν, προέδρου του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ισλανδίας (RÚV), περιλαμβάνεται σε μια έρευνα των New York Times, η οποία αναλύει, πώς ο Ναζινιάχου μετέτρεψε τον διαγωνισμό σε όπλο «ήπιας ισχύος». Σύμφωνα με τους New York Times, εφάρμοσε μια εκτεταμένη καμπάνια προπαγάνδας (hasbara), χρηματοδοτώντας διαφημίσεις, bots και influencers, με στόχο τη μαζική χειραγώγηση της τηλεψηφοφορίας. Παράλληλα, σύμφωνα με την έρευνα, διπλωμάτες του φονικού μορφώματος και ο ίδιος ο πρόεδ...

Η πρόσφατη πολιτική εξέλιξη στην Ουγγαρία δεν αφορά μόνο την συγκεκριμένη χώρα. Αποτελεί ένα ευρωπαϊκό μήνυμα με ευρύτερη σημασία που «λέει» ότι οι κοινωνίες, ακόμη και μετά από μακρά περίοδο θεσμικής εκτροπής και απολυταρχίας, μπορούν να αντιδράσουν και να επαναφέρουν τη δημοκρατία τους. Η εκλογική ήττα του Βίκτωρ Όρμπαν δεν ήταν ένα απλό πολιτικό γεγονός. Ήταν η κορύφωση μιας μακράς διαδικασίας συσσώρευσης δυσαρέσκειας απέναντι σε ένα μοντέλο εξουσίας που βασίστηκε στον έλεγχο των θεσμών της Δικαιοσύνης, των ανεξάρτητων αρχών, των Μέσων Ενημέρωσης κλπ. Ένα σύστημα που αξιοποίησε το κράτος όχι ως εργαλείο δημόσιας πολιτικής, αλλά ως μηχανισμό αναπαραγωγής ισχύος και πλουτισμού μιας κλειστής ελίτ. Το αποτέλεσμα ήταν η σταδιακή διάβρωση όχι μόνο του κράτους δικαίου, αλλά και της ίδιας της κοινωνικής συνοχής. Πίσω από ρητορικές φόβου και εθνικισμού, αποκαλύφθηκε μια πραγματικότητα αυταρχισμού και πελατειακών σχέσεων. Η αντίδραση των πολιτών ήταν υπέρ της δημοκρατίας, της διαφάνειας και τ...

Ο Δήμος Πάρου έχει τη χαρά να υποδεχθεί τον Παραολυμπιονίκη ποδηλασίας, Νίκο Παπαγγελή, έναν αθλητή-σύμβολο δύναμης, θέλησης και προσφοράς.  Ο Νίκος, μέλος της Εθνικής Ομάδας Ποδηλασίας, έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για μικρούς και μεγάλους. Μέσα από τη δική του προσωπική διαδρομή, ο Νίκος απέδειξε πως καμία δυσκολία δεν είναι αρκετή για να σταθεί εμπόδιο στα όνειρα και τους στόχους μας. Με πίστη, επιμονή και αστείρευτη δύναμη ψυχής, συνεχίζει να εμπνέει καθημερινά με το παράδειγμά του. Με αυτή τη φιλοσοφία δημιούργησε τη φιλανθρωπική δράση «Wheels Of Will», με στόχο τη στήριξη του Συλλόγου Φλόγα και των παιδιών που δίνουν τη δική τους μάχη απέναντι στον καρκίνο. Η πρώτη μεγάλη διαδρομή πραγματοποιήθηκε το 2022, από τη Θεσσαλονίκη έως την Αθήνα. Ακολούθησαν η διαδρομή Αθήνα – Πάτρα το 2023, η διαδρομή Πάτρα – Ιωάννινα το 2024 και η Κρήτη το 2025, μεταφέροντας παντού το μήνυμα της ελπίδας, της δύναμης και της προσφοράς. ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Το άγαλμα του Βanksy στην πλατεία Waterloo του Λονδίνου, αποτυπώνει την αιματοβαμμένη ιμπεριαλιστική λύσσα των καιρών. Δεν αφορά σε μια ένστολη στρατιωτική φιγούρα. Δεν κρατάει όπλο. Αυτοί, έτσι κι αλλιώς, είναι οι εντελλόμενοι, που με τη σειρά τους καθορίζουν τη ζωή και το θάνατο του “φτηνού κρέατος” στα πεδία των μαχών. Ο Βanksy σμίλεψε την αλαζονική φιγούρα ενός κουστουμαρισμένου πολιτικάντη, μιας βρώμικης γραβάτας, τυφλωμένου από τη σημαία του ψευτοπατριωτισμου, με το ένα πόδι στο κενό. Εικονογράφησε σε “ολόγραμμα” τη φράση του Σάμιουελ Τζονσον, “ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων”, αυτών που δεν δίνουν πεντάρα τσακιστή για τον τόπο που τους γέννησε και το λαό τους αλλά, καιροσκοπικά και κυνικά, επικαλούνται τον “πατριωτισμό” και κραδαίνουν τη σημαία, για να αυγατισουν τα εταιρικά κέρδη των “εργοδοτών” τους, αυτων που κινούν τα νήματα της μάπετ πολιτικής τους οντότητας. Κορυφαία - αλλά όχι μοναδική - πηγή έμπνευσης του Ban...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Έστησα αυτί στην αυλή χορτασμένος ύπνο να ακούσω την πρωτομαγιά. Ένα ανησυχητικό αεράκι ανακάτεψε το στρώμα από τα άνθη μανταρινιάς. Τα πουλιά έσπρωχναν τη μέρα να προχωρήσει κι αυτή περίμενε να ακούσει ένα σπουργίτι. Ο ουρανός άσπρος και η αντάρα έφτανε κοντά στο σπίτι. Άρχισε να σιγοβρέχει πάλι. Δεν θέλω σήμερα χαρές ούτε φασαρίες, μια μέρα σαν τις άλλες θέλω. Η πρωτομαγιά έχασε τη δύναμή της από μια άλλη. Θα έρθω το βράδυ που κοιμάσαι να πάρω το στεφάνι. Μπήκα σπίτι, έφτιαξα καφέ και έβαλα δύο αβγά να βράζουν. Δεν είναι αργία, είναι απεργία, ξενέρωτη εποχή.

«Καμπανάκι» από τον Πάντο Τριαντάφυλλο για την υγεία στην Πάρο: «Το Κέντρο Υγείας έχει γίνει κέντρο διακομιδής» – Όσα αποκάλυψε για την υποστελέχωση, τις διακομιδές και την «απαξίωση» της αυτοδιοίκησης Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Οι ειδήσεις… αλλιώς» του ParosVoice.com με τον Νίκο Ραγκούση Λαουτάρη, ο δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου και επί σειρά ετών γιατρός του νησιού, Πάντος Τριαντάφυλλος, εξαπέλυσε σοβαρές καταγγελίες για την κατάσταση της υγείας στο νησί, χαρακτηρίζοντας το Κέντρο Υγείας Πάρου «κέντρο διακομιδής» και περιγράφοντας μια δομή που λειτουργεί οριακά, με ελλείψεις που εγκυμονούν κινδύνους ενόψει της τουριστικής περιόδου. Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, την οποία παρομοίασε με «γλάστρα», στερούμενη ουσιαστικών αρμοδιοτήτων και δυνατοτήτων παρέμβασης. Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την ερώτηση που κατέθεσε η παράταξή της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου για τη συνεδρίαση λογο...