Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...
Της Νίνας Γεωργιάδου
...και ο Παναγόπουλος ξανά – και με μια έδρα επιπλέον – στο θώκο της ΓΣΕΕ.
Ψάχνεις, με απελπισία, να δεις αν είναι fake ή αν σε γελούν τα μάτια σου και γρήγορα διαπιστώνεις πως είναι αλήθεια.
Κομμάτια και θρύψαλα.
Σα να το φύλαγε η χτεσινή μέρα στη σημερινή.
Της χούντας το πουλί κουρνιάζει στα έδρανα του Βολευτηρίου και οι εργατοπατέρες, με τα μαλακά χέρια, στα δικά τους βολευτήρια.
Εμείς στα υπνωτήρια. Βουλιάξαμε στον καναπέ.
Κάποτε τον εργάτη τον λέγαμε προλετάριο και κολασμένο της Γης.
Τώρα αυτά θεωρούνται παλιομοδίτικα.
Ο προλετάριος βαφτίστηκε «κοινωνικός εταίρος» και οι εκπρόσωποί του από άχυρο, συνομιλούν με τους εργοδότες για το πώς θα τον σφάξουν καλύτερα.
Σ’ αυτή την έρημο, δεν υπάρχουν ούτε οφθαλμαπάτες, ούτε αντικατοπτρισμοί.
Είμαστε η πρώτη χώρα, που ψήφισε το 13ωρο και επανεκλέγει κάποιον που ελέγχεται, για εκατομμύρια στον προσωπικό του λογαριασμό.
Η μισή ντροπή δική μας και η υπόλοιπη, πάλι δική μας.
Καληνύχτα και καλή τύχη.
Στο σύνδεσμο που ακολουθεί η ταινία, «Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο», με ελληνικούς υπότιτλους.
