Πάσχα με γαριδάκια!!!
Γράφει ο Κώστας Αργουζής
Συνέβη και αυτό στην οικονομικά ανθηρή Πάρο. Και είναι γεγονός, όχι προϊόν φαντασίωσης.
Πρόκειται για συμπατριώτη μας με σοβαρό ψυχικό νόσημα, που παρακολουθείται, του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή και διάγει ήρεμο βίο σε συνθήκες όμως που προσβάλλουν όλους μας.
Με συνάντησε τυχαία, καθίσαμε σε μια καφετέρια, ήπιαμε μαζί καφέ και πάνω στη κουβέντα με ρώτησε πως τα πέρασα το Πάσχα.
«Ήσυχα» του απάντησα , «χωρίς κάτι το ιδιαίτερο». «Εσύ πώς τα πέρασες;» τον ρώτησα. «Εγώ δεν είχα φαγητό και την έβγαλα με γαριδάκια».
Όταν το άκουσα, αισθάνθηκα σαν να έφαγα ένα δυνατό χαστούκι.
Αφήσαμε ως οργανωμένη κοινωνία, ανθρώπους ανήμπορους και χωρίς καμιά στήριξη ούτε τη μέρα του Πάσχα, που στο γιορτινό τραπέζι «ο μόσχος πολύς καί μηδείς ἐξέλθη πεινῶν», σύμφωνα με τον κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Θυμήθηκα τον μακαριστό ιεράρχη μας, τον Αμβρόσιο, που κάτι παραπάνω γνώριζε από εμάς, όταν ανήμερα του Πάσχα μετέτρεπε την αίθουσα τελετών της Εκατονταπυλιανής σε πλούσια τράπεζα με προσκεκλημένους πένητες, αλλά και όσους άλλους μοναχικούς βίωναν έντονη τη μοναξιά της ημέρας.
Αυτά τότε! Το σήμερα όμως είναι διαφορετικό. Ο καθένας μας, φορτωμένος με τα δικά του, έχει σοβαρή δυσκολία να δει και προσπερνά περιπτώσεις όπως αυτή που αναφέρθηκε με πασχάλιο γεύμα τα γαριδάκια.
Καιρός να ασχοληθούμε σοβαρά με ένα κοινωνικό πρόβλημα, που το συναντάμε στη διπλανή μας πόρτα και ακουμπά συνειδησιακά όλους μας.
Είναι πάνω απ΄όλα ζήτημα ανθρωπιάς.
