Παριανές υποκειμενικότητες

Ο Δήμος Πάρου έχει τη χαρά να υποδεχθεί τον Παραολυμπιονίκη ποδηλασίας, Νίκο Παπαγγελή, έναν αθλητή-σύμβολο δύναμης, θέλησης και προσφοράς.  Ο Νίκος, μέλος της Εθνικής Ομάδας Ποδηλασίας, έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε κορυφαίες διεθνείς διοργανώσεις, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για μικρούς και μεγάλους. Μέσα από τη δική του προσωπική διαδρομή, ο Νίκος απέδειξε πως καμία δυσκολία δεν είναι αρκετή για να σταθεί εμπόδιο στα όνειρα και τους στόχους μας. Με πίστη, επιμονή και αστείρευτη δύναμη ψυχής, συνεχίζει να εμπνέει καθημερινά με το παράδειγμά του. Με αυτή τη φιλοσοφία δημιούργησε τη φιλανθρωπική δράση «Wheels Of Will», με στόχο τη στήριξη του Συλλόγου Φλόγα και των παιδιών που δίνουν τη δική τους μάχη απέναντι στον καρκίνο. Η πρώτη μεγάλη διαδρομή πραγματοποιήθηκε το 2022, από τη Θεσσαλονίκη έως την Αθήνα. Ακολούθησαν η διαδρομή Αθήνα – Πάτρα το 2023, η διαδρομή Πάτρα – Ιωάννινα το 2024 και η Κρήτη το 2025, μεταφέροντας παντού το μήνυμα της ελπίδας, της δύναμης και της προσφοράς. ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Το άγαλμα του Βanksy στην πλατεία Waterloo του Λονδίνου, αποτυπώνει την αιματοβαμμένη ιμπεριαλιστική λύσσα των καιρών. Δεν αφορά σε μια ένστολη στρατιωτική φιγούρα. Δεν κρατάει όπλο. Αυτοί, έτσι κι αλλιώς, είναι οι εντελλόμενοι, που με τη σειρά τους καθορίζουν τη ζωή και το θάνατο του “φτηνού κρέατος” στα πεδία των μαχών. Ο Βanksy σμίλεψε την αλαζονική φιγούρα ενός κουστουμαρισμένου πολιτικάντη, μιας βρώμικης γραβάτας, τυφλωμένου από τη σημαία του ψευτοπατριωτισμου, με το ένα πόδι στο κενό. Εικονογράφησε σε “ολόγραμμα” τη φράση του Σάμιουελ Τζονσον, “ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων”, αυτών που δεν δίνουν πεντάρα τσακιστή για τον τόπο που τους γέννησε και το λαό τους αλλά, καιροσκοπικά και κυνικά, επικαλούνται τον “πατριωτισμό” και κραδαίνουν τη σημαία, για να αυγατισουν τα εταιρικά κέρδη των “εργοδοτών” τους, αυτων που κινούν τα νήματα της μάπετ πολιτικής τους οντότητας. Κορυφαία - αλλά όχι μοναδική - πηγή έμπνευσης του Ban...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Έστησα αυτί στην αυλή χορτασμένος ύπνο να ακούσω την πρωτομαγιά. Ένα ανησυχητικό αεράκι ανακάτεψε το στρώμα από τα άνθη μανταρινιάς. Τα πουλιά έσπρωχναν τη μέρα να προχωρήσει κι αυτή περίμενε να ακούσει ένα σπουργίτι. Ο ουρανός άσπρος και η αντάρα έφτανε κοντά στο σπίτι. Άρχισε να σιγοβρέχει πάλι. Δεν θέλω σήμερα χαρές ούτε φασαρίες, μια μέρα σαν τις άλλες θέλω. Η πρωτομαγιά έχασε τη δύναμή της από μια άλλη. Θα έρθω το βράδυ που κοιμάσαι να πάρω το στεφάνι. Μπήκα σπίτι, έφτιαξα καφέ και έβαλα δύο αβγά να βράζουν. Δεν είναι αργία, είναι απεργία, ξενέρωτη εποχή.

«Καμπανάκι» από τον Πάντο Τριαντάφυλλο για την υγεία στην Πάρο: «Το Κέντρο Υγείας έχει γίνει κέντρο διακομιδής» – Όσα αποκάλυψε για την υποστελέχωση, τις διακομιδές και την «απαξίωση» της αυτοδιοίκησης Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Οι ειδήσεις… αλλιώς» του ParosVoice.com με τον Νίκο Ραγκούση Λαουτάρη, ο δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου και επί σειρά ετών γιατρός του νησιού, Πάντος Τριαντάφυλλος, εξαπέλυσε σοβαρές καταγγελίες για την κατάσταση της υγείας στο νησί, χαρακτηρίζοντας το Κέντρο Υγείας Πάρου «κέντρο διακομιδής» και περιγράφοντας μια δομή που λειτουργεί οριακά, με ελλείψεις που εγκυμονούν κινδύνους ενόψει της τουριστικής περιόδου. Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, την οποία παρομοίασε με «γλάστρα», στερούμενη ουσιαστικών αρμοδιοτήτων και δυνατοτήτων παρέμβασης. Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την ερώτηση που κατέθεσε η παράταξή της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου για τη συνεδρίαση λογο...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Το ήξερε ότι είχε γίνει πια θρύλος όμως το αντιμετώπιζε με τη γνωστή σεμνότητα, που έχουν οι άντρες με εμπεδωμένη αυτοπεποίθηση. Ξάπλωσε στην πειρατική αιώρα του καταστρώματος, χάιδεψε την πίπα με τη σκαλιστή νεκροκεφαλή κι έσκασε ένα λοξό χαμόγελο, καθώς σκέφτηκε τον τρόμο που προκαλούσε και μόνο το άκουσμα του ονόματός του! Red Fart! Το εμπνευσμένο όνομα, του είχε αποδοθεί, σε αντιστοιχία με τον Black Bart και τον αντιπροσώπευε απόλυτα! Εμπεριείχε τη γοητεία που έχουν οι κοκκινοτρίχηδες - και με την οποία είχε σαγηνεύσει τη Μελάνια - και τη δυσοσμία που, ανεπιτήδευτα, προκαλούσε στο πέρασμα του. Έκανε νόημα στον Hegseth, τον πρωτομούτσο του, να του ανάψει την πίπα και αναλογίστηκε, σεμνά, τα κατορθώματά του! Κατάφερε, χωρίς πολλή προσπάθεια: - Να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ, που πρώτα ήταν ανοιχτά. - Να μπουν διόδια στα Στενά του Ορμούζ, που πρώτα ήταν δωρεάν. - Να συσπειρώσει εναντίον του τις Ευρωπαίες Εταίρες, που είχαν αδιαμαρτύρητα δεχτεί να πλη...

Γράφει, εκτός απ' τον τίτλο, ο Κώστας Αργουζής Και πάλι για του νεφροπαθείς της Πάρου και της Αντιπάρου που χρήζουν αιμοκάθαρσης. Τα ευκαιριακά δημοσιεύματα, τα προφορικά παράπονα, τα ατομικά αιτήματα προς το Υπουργείο Υγείας, αποτελούν μεμονωμένες και ασυντόνιστες ενέργειες που τις χαρακτηρίζει και η ασυνέχεια, άρα η αναποτελεσματικότητα. Για να γίνει κάτι το ουσιαστικό απαιτείται οργάνωση και συντονισμός ενεργειών. Το τι χρειάζεται για να λειτουργήσει μια μονάδα αιμοκάθαρσης στο νησί λίγο πολύ μας είναι γνωστό. - Χώρος κατάλληλος πλησίον του Κέντρου Υγείας, - Ιατρικός εξοπλισμός, και πάνω απ΄όλα - ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Η εξεύρεση του κατάλληλου χώρου βαραίνει όλους μας ως τοπική κοινωνία και πρέπει να στηρίξουμε τις προσπάθειες του Δημάρχου, Ο ιατρικός εξοπλισμός μπορεί να δοθεί από το κράτος, αλλά και από χορηγούς, όπως συνέβη στη Νάξο και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό μπορεί να βρεθεί με γενναία οικονομικά κίνητρα από το Δήμο και το Βελέντζειο Ίδρυμα. Μια συ...

Γράφει ο Κώστας Αργουζής Η Στέγη αγάπης ξεκίνησε και πάλι τη λειτουργία της προσφέροντας καθημερινά φαγητό σε 13 ενδεείς συνανθρώπους μας, που χρήζουν γενικότερης φροντίδας οι περισσότεροι. Το προσπάθησαν ο πατήρ Στυλιανός Μπιζάς και η Ιωάννα Χανιώτη, αντιδήμαρχος Κοινωνικής Μέριμνας, από τα πλέον δραστήρια στελέχη της τοπικής μας αυτοδιοίκησης. Αξίζει να αναφερθεί το προσωπικό ενδιαφέρον του Πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας Αρχ. Δωρόθεου Βενετσανόπουλου, που, μόλις πληροφορήθηκε την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε στη Στέγη αγάπης, έδωσε αμέσως σχετικές εντολές για την αποκατάσταση της κανονικότητας. Όπως με ενημέρωσε σιτιζόμενος, το σημερινό μενού ήταν κοτόπουλο με πατάτες και ήταν πολύ καλό.

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Δεσμεύομαι στον εαυτό μου, ξεκινώντας μια δραστηριότητα, ότι θα το πάω χαλαρά και ξεκούραστα. Σχεδόν πάντα διαψεύδομαι από ένα ανόητο νεανικό πάθος. Και η συμμετοχή, η βόλτα, η άσκηση μετατρέπονται σε υπερπροσπάθεια χωρίς αντίπαλο. Θέλω να σταματήσω το χρόνο; να αυτοτιμωρηθώ, να σταματήσω να σκέφτομαι; Είναι ένα χαρακτηριστικό που με θυμώνει. Σήμερα μια χαλαρή προπόνηση 30 χιλιομέτρων με το παλιό σιδερένιο κουρσάκι εξελίχθηκε σε σκληρή προπόνηση interval. Ξεκίνησα με τη ρουτίνα μου- θα το πάω αργά να απολαύσω μια άνοιξη που μπορεί να με περιμένει. Ποδηλατώ εγκεφαλικά, έτσι καλά πας. Μπαίνω μέσα στις ελιές σε ασφαλτόδρομο με ελάχιστη κυκλοφορία. Κοιτάζω τα πόδια μου. Το τιμόνι έχει σκουριά. Στη διαδρομή βογκάει το αλυσοπρίονο να ρημάξει τον «ελαιώνα , τον πλάγιο ήλιο και τη θάλασσα στο βάθος». Μια καρακάξα πετάει και χώνεται στις ελιές. Σκέφτομαι ενστικτωδώς την «Πρέβεζα». Συναντώ έναν άνδρα και μια γυναίκα που περπατάνε αντίθετα, ανταλλάσσουν μια ματιά. Πιάνω ...

Η είδηση ότι η κυβέρνηση του Τραμπ εξετάζει «επιβράβευση» και «τιμωρία» συμμάχων εντός του ΝΑΤΟ, ανάλογα με τη στάση τους στο πόλεμο με το Ιράν, δεν είναι απλώς μια ακόμη ένδειξη έντασης στις διατλαντικές σχέσεις. Είναι κάτι άκρως ανησυχητικό που δείχνει τη μετατροπή μιας αμυντικής συμμαχίας σε μηχανισμό επιβολής πειθαρχίας, με όρους σχεδόν «αυτοκρατορικούς». Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα παρουσιάζεται ως «ωφελημένη». Αυτό ακριβώς είναι που θα έπρεπε να μας προβληματίζει περισσότερο. Όταν μια χώρα «επιβραβεύεται» επειδή ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις επιλογές μιας υπερδύναμης, το ερώτημα δεν είναι τι κερδίζει, αλλά τι έχει ήδη χάσει. Η μεταφορά στρατευμάτων ή η ενίσχυση στρατιωτικής παρουσίας μπορεί να παρουσιάζεται ως γεωπολιτικό όφελος. Στην πραγματικότητα όμως αυξάνει την εξάρτηση της χώρας από εξωτερικές στρατηγικές, τη μετατρέπει σε πιθανό στόχο σε περιόδους έντασης και περιορίζει την αυτονομία της εξωτερικής πολιτικής της. Και κυρίως, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο ...

Σήμερα δεν θα ήθελα να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη, ούτε για τον ΠΑΟΚ όλων αυτών των προέδρων που πέρασαν από την ομάδα - όπως και από όλες τις άλλες ομάδες - οι οποίοι ασχολούνται με αυτές κυρίως για προσωπικό όφελος. Δεν αντιλέγω, μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που συμπαθούν τις ομάδες τους, αλλά ο κύριος λόγος της ενασχόλησής τους είναι η εκμετάλλευση για να γεμίσουν τις τσέπες τους. Σήμερα θέλω να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ της καρδιάς και των συναισθημάτων . Για την ομάδα των παιδικών μας χρόνων, όπου η αγάπη είναι ανιδιοτελής και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είναι οι μνήμες που έχουμε όλοι μας· μνήμες που δημιουργήθηκαν μέσα από τίτλους, μέσα από συζητήσεις και αδικίες, μέσα από τους πατεράδες μας, τις παρέες μας, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές μας. Σχετικά με το πρόσφατο αφιέρωμα της gazzetta.gr για την ιστορία του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι ήταν πάρα πολύ «λίγο». Δεν ανέδειξε την ουσία της τεράστιας ιστορίας του: πώς ακριβώς οι πρόσφυγες έφτιαξαν αυτή την ομάδα, πώς από το κίτρινο χρώμα έφ...

Ο Δήμος Πάρου, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των υπηρεσιών υγείας στο νησί και σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, καλεί τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες ακινήτων στην περιοχή της Παροικίας, να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για την εκμίσθωση ακινήτου τους προς το Υπουργείο Υγείας, με σκοπό τη δημιουργία και λειτουργία Μονάδας Αιμοκάθαρσης. Προϋποθέσεις ακινήτου: -Να βρίσκεται στην Παροικία και σε κοντινή απόσταση από το Κέντρο Υγείας. -Να είναι ισόγειο και να διαθέτει πρόσβαση σε δρόμο. -Να έχει συνολική ωφέλιμη επιφάνεια εκατόν πενήντα (150) τετραγωνικών μέτρων και άνω. -Να πληροί τις βασικές προδιαγραφές καταλληλότητας για υγειονομική χρήση ή να δύναται να διαμορφωθεί αναλόγως. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος αυτοπροσώπως είτε μέσω εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου, στο Γραφείο Πρωτοκόλλου του Δήμου Πάρου, συνοδευόμενη από φάκελο ακινήτου (τίτλο ιδιοκτησίας,τοπογραφικόκ.λ.π.) Επίσης η αίτηση μπορεί να σταλεί ηλεκτρονικά στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυ...

Του Γιώργου Κυριαζή Έφτιαξα λάσπη σε τρεις δόσεις. Από λάσπη δεν γνωρίζω καλά, έβαλα πολύ νερό. Για να σφίξει, προσέθετα έτοιμο σοβά, έτσι ώστε να πετύχω την πυκτότητα που ήθελα. Η μάντρα θέλει τέχνη, αποφασιστικότητα και μπράτσα. Βάζω τις πέτρες σε τάξη. Χωρίς αλφάδι, με το μάτι, το χέρι και το ένστικτο. Παρατηρούσα τις μικρές ατέλειες. Ήμουν ικανοποιημένος από την πορεία και το ύφος του έργου. Μου ήρθαν εικόνες από τα παιδικά μου χρόνια, να παρακολουθώ το καλούπωμα για τις κολώνες, πως έπεφτε η πλάκα με το γκαζοτενεκέ και το καροτσάκι να ισορροπεί πάνω στο μαδέρι. Μαντίλι στο κεφάλι για τον ιδρώτα και τον ήλιο. Τσιγάρο στο στόμα απ’ τη μία, πρόκα απ’ την άλλη. Τικ, τοκ, τοκ, γκαπ-γκαμπ - έτσι καρφωνόταν ή πρόκα με το σκεπάρνι από το ξημέρωμα. Ήπια λίγο νερό. Κοίταξα προς τα πόδια μου. Τα παπούτσια είχαν λερωθεί με τσιμέντα. Μικρός ήθελα να γίνω οικοδόμος, η ζωή τα έφερε αλλιώς και ευτυχώς γιατί δε θα άντεχα το γιαπί. Έβαλα το μάτι στην άκρη και σημάδεψα πάνω στην ακμή του έργου. Η αλ...

Της Νίνας Γεωργιάδου ...και ο Παναγόπουλος ξανά – και με μια έδρα επιπλέον – στο θώκο της ΓΣΕΕ. Ψάχνεις, με απελπισία, να δεις αν είναι fake ή αν σε γελούν τα μάτια σου και γρήγορα διαπιστώνεις πως είναι αλήθεια. Κομμάτια και θρύψαλα. Σα να το φύλαγε η χτεσινή μέρα στη σημερινή. Της χούντας το πουλί κουρνιάζει στα έδρανα του Βολευτηρίου και οι εργατοπατέρες, με τα μαλακά χέρια, στα δικά τους βολευτήρια. Εμείς στα υπνωτήρια. Βουλιάξαμε στον καναπέ. Κάποτε τον εργάτη τον λέγαμε προλετάριο και κολασμένο της Γης. Τώρα αυτά θεωρούνται παλιομοδίτικα. Ο προλετάριος βαφτίστηκε «κοινωνικός εταίρος» και οι εκπρόσωποί του από άχυρο, συνομιλούν με τους εργοδότες για το πώς θα τον σφάξουν καλύτερα. Σ’ αυτή την έρημο, δεν υπάρχουν ούτε οφθαλμαπάτες, ούτε αντικατοπτρισμοί. Είμαστε η πρώτη χώρα, που ψήφισε το 13ωρο και επανεκλέγει κάποιον που ελέγχεται, για εκατομμύρια στον προσωπικό του λογαριασμό. Η μισή ντροπή δική μας και η υπόλοιπη, πάλι δική μας. Καληνύχτα και καλή τύχη. Στο σύνδεσμο που ακολουθ...

Γράφει ο Κώστας Αργουζής Συνέβη και αυτό στην οικονομικά ανθηρή Πάρο. Και είναι γεγονός, όχι προϊόν φαντασίωσης. Πρόκειται για συμπατριώτη μας με σοβαρό ψυχικό νόσημα, που παρακολουθείται, του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή και διάγει ήρεμο βίο σε συνθήκες όμως που προσβάλλουν όλους μας. Με συνάντησε τυχαία, καθίσαμε σε μια καφετέρια, ήπιαμε μαζί καφέ και πάνω στη κουβέντα με ρώτησε πως τα πέρασα το Πάσχα. «Ήσυχα» του απάντησα , «χωρίς κάτι το ιδιαίτερο». «Εσύ πώς τα πέρασες;» τον ρώτησα. «Εγώ δεν είχα φαγητό και την έβγαλα με γαριδάκια». Όταν το άκουσα, αισθάνθηκα σαν να έφαγα ένα δυνατό χαστούκι. Αφήσαμε ως οργανωμένη κοινωνία, ανθρώπους ανήμπορους και χωρίς καμιά στήριξη ούτε τη μέρα του Πάσχα, που στο γιορτινό τραπέζι «ο μόσχος πολύς καί μηδείς ἐξέλθη πεινῶν», σύμφωνα με τον κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Θυμήθηκα τον μακαριστό ιεράρχη μας, τον Αμβρόσιο, που κάτι παραπάνω γνώριζε από εμάς, όταν ανήμερα του Πάσχα μετέτρεπε την αίθουσα τελετών της Εκατονταπυλιανής ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Οι χερσαίες επεμβάσεις, που επεξεργάζεται ο πορτοκαλής διαταραγμένος φασίστας και το επιτελείο του, αφορά σε 17.000 πεζοναύτες. Όσοι δεν επιστρέψουν σε φέρετρα, με την αιματοβαμμένη αστερόεσσα, συμπεριλαμβάνονται στους βετεράνους, για τους οποίους η επιβίωση, είναι τις περισσότερες φορές, πιο οδυνηρή κι απ’ το θάνατο. • Οι περισσότεροι νέοι κατατάσσονται στον αμερικάνικο στρατό, με το πιστόλι της φτώχειας στον κρόταφο και προέρχονται κυρίως από τις νότιες Πολιτείες και αγροτικές περιοχές. Η πιθανότητα να σπουδάσουν και να βρουν δουλειά, είναι σχεδόν μηδενική, καθώς είναι αδύνατο να ανταπεξέλθουν τα υψηλά δίδακτρα. Το δέλεαρ της παροχής σπουδών, μετά την αποστράτευση είναι σημαντικό αλλά παραμένει μόνο δέλεαρ καθώς οι περισσότεροι βετεράνοι πάσχουν από βαρύ μετατραυματικό στρες. • Οι βετεράνοι υποφέρουν από βαριά κατάθλιψη σε ποσοστό πενταπλάσιο από τους απλούς πολίτες. Ανάμεσά τους, σαρώνει επίσης μια σχετικά νέα κλινική κατηγορία που ονομάζεται Ηθική ...

Στον σύγχρονο δυτικό κόσμο η κυρίαρχη μορφή πολιτικής οργάνωσης είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία. Η πολιτική ελευθερία, τα ατομικά δικαιώματα και ο πλουραλισμός θεωρούνται θεμελιώδεις αξίες. Ωστόσο, σχεδόν παντού συνυπάρχουν με μια οικονομική δομή που βασίζεται στον καπιταλισμό και τις τελευταίες δεκαετίες, στον νεοφιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό … αλλά βαθύ. Θα μπορούσε να υπάρξει δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό; Δηλαδή ένα σύστημα όπου τα μέσα παραγωγής ανήκουν στο κράτος ή στην κοινωνία, αλλά το πολιτικό καθεστώς παραμένει δημοκρατικό, πλουραλιστικό και ελεύθερο; Η ιδέα αυτή δεν ταυτίζεται με τα ιστορικά καθεστώτα κρατικού κομμουνισμού. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια διαφορετική αρχή που είναι η κοινωνική ιδιοκτησία των βασικών παραγωγικών πόρων, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο πολιτικής δημοκρατίας, ελεύθερων εκλογών και προστασίας δικαιωμάτων. Στοχαστές όπως ο John Rawls και άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι μια κοινωνία μπορεί να συνδυάσει δημοκρατία και κοιν...

Του Γιώργου Κυριαζή Δίπλα μου στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ ένας κύριος, με την επιβίβαση, ανέκτησε το χαμένο πορτοφόλι του. Του το παρέδωσε μια γυναίκα, που είδα φευγαλέα, με λαϊκή και δουλεμένη όψη γύρω στα σαράντα. Η χαρά του μεγάλη, «είχα μέσα πέντε χιλιάδες», αναφώνησε. Μια κυρία δίπλα μου συγκινημένη είπε: «γίνονται και θαύματα». Ξεκινήσαμε το ταξίδι για την επαρχία. Σχεδόν όλοι οι επιβάτες φορούσαν μαύρα και ένιωσα περίεργα που φορούσα καταπράσινη ζακέτα. Από μικρός αγαπούσα τις απλές και συμπυκνωμένες αφηγήσεις, τη λαϊκή σοφία, τον επαρχιώτη Δον Κιχώτη, τους μαστόρους και τους τεχνίτες. Ήμουν ρευστός και τρύπωνα ανάμεσά τους. Είχα μια ενστικτώδη τάση να ανακαλύπτω την αντίφαση, την αντίθεση, την ειρωνία, το ανεπαίσθητο του λόγου. Δεν έψαχνα το σύννεφο στο γαλάζιο, ούτε το ελάχιστο σημάδι στα καθαρά πρόσωπα αν και η  ανεπιτήδευτη σκιά με γοήτευε. Ο κύριος με το πορτοφόλι ήταν στη διπλανή θέση, μας χώριζε ο διάδρομος. Τον παρατηρούσα και προσπαθούσα να καταλάβω πού χάθηκε η χαρά, πο...

 

  Του Κώστα Αργουζή Ξέφυγε χθες το Δημοτικό Συμβούλιο από τα συνήθη γραφειοκρατικού και διαχειριστικού χαρακτήρα θέματα και πήρε σημαντικές αποφάσεις όπως: - Να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση του επικίνδυνου ερειπίου που βρίσκεται στο κέντρο του παραδοσιακού οικισμού της Παροικιάς και στον πλέον πολυσύχναστο δρόμο της αγοράς, μετά την αδιαφορία του ιδιοκτήτη να το επισκευάσει. - Να προχωρήσει στην αγορά πλησίον του περιφερειακού της Παροικιάς έκτασης 8 - 13 στρεμμάτων για τη δημιουργία παρκιγκ και - Να λειτουργήσει τη Μαρίνα της Νάουσας, αφού έχουν προχωρήσει και βρίσκονται στο τέλος τους οι διαδικασίες αδειοδότησης από το Υπουργείο Τουρισμού. Ως γνωστόν φορέας διαχείρισης της Μαρίνας είναι το Πάρκο Πάρου, το οποίο έχει και την όλη ευθύνη για την καλή λειτουργία της.

  Καμία αποκατάσταση δωσίλογων με διατάγματα της Χούντας Το αίτημα που εισηγείται το 16ο θέμα του Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου της 19 Μαρτίου 2026 εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς και εύλογες αντιδράσεις. Το συγκεκριμένο αίτημα βασίζεται σε υπουργική απόφαση της δικτατορίας (ΦΕΚ 881/1973), με την οποία επιχειρήθηκε να χαρακτηριστούν ως «αγωνιστές της εθνικής αντίστασης» ακόμη και μέλη οργανώσεων όπως η ΠΑΟ, που –σύμφωνα με τα ίδια τα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού– έδρασαν «με γερμανικά όπλα και γερμανική στήριξη», πραγματοποιώντας στη Μακεδονία και τον Έβρο τις ίδιες εγκληματικές ενέργειες με τα Τάγματα Ασφαλείας. Πρόκειται για οργανώσεις δοσιλογικές και όχι αντιστασιακές. Γι’ αυτό και δεν έχουν αναγνωριστεί ως τέτοιες από το ελληνικό κράτος. Άλλωστε, μετά τη μεταπολίτευση, τα νομοθετήματα της Χούντας κατέστησαν άκυρα, ενώ με τον νόμο του 1982 καθορίστηκαν με σαφήνεια ποιες οργανώσεις της περιόδου της Κατοχής αναγνωρίζονται επίσημα ως αντιστασιακές — χωρίς να περιλαμβά...