Παριανές υποκειμενικότητες

Α) Μ.Α.Π. για τα έτη: 2022, 2023, 2024, 2025  Σας γνωρίζουμε ότι στις 19 Μαρτίου 2026 το Δημοτικό Συμβούλιο Πάρου συζήτησε το θέμα: «Αποτίμηση των Μέσων Ατομικής Προστασίας (Μ.Α.Π.) των δικαιούχων εργαζομένων του Δήμου Πάρου [με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου (μόνιμοι) και ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (Ι.Δ.Α.Χ)] ετών 2022, 2023, 2024 και 2025 σε χρήμα». Η απόφαση αυτή έλαβε αύξοντα αριθμό 57/2026  Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα την αποτίμηση των μη χορηγηθέντων Μέσων Ατομικής Προστασίας (Μ.Α.Π.) στους δικαιούχους εργαζόμενους του Δήμου Πάρου [με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου (μόνιμοι), ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (Ι.Δ.Ο.Χ.) και αορίστου χρόνου (Ι.Δ.Α.Χ)], σε χρήμα που αφορά το χρονικό διάστημα από 01-01-2022 έως 31-12-2025.  Ειδικότερα εγκρίθηκε:  1. Η αναγνώριση οφειλής προς τον κάθε δικαιούχο εργαζόμενο.  2. Η κατανομή καθορισμού απόδοσης του οφειλόμενου ποσού, σύμφωνα με τις συνημμένες λίστες, το οποίο θα αποδοθεί μετά από Αναμόρφωση ε...

  Δηµοτική αρχή και συνάδελφοι,   Την Τρίτη 09/06/2026 στις 13:00 μµ, μετά από αίτημα του ΣΕΟΤΑΠΑ προς τον Δήμαρχο για ενημέρωση σχετικά με τη χορἡγηση των ΜΑΠ, πραγματοποιήθηκε συνάντηση του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Πάρου - Αντιπάρου με τον Δήμαρχο κ. Μπιζά και τον Γενικό Γραµµατέα του Δήμου κ. Δεναξά. Στη συνάντηση, ενημερωθήκαμε από τη Δηµοτική Αρχή, ότι λόγω παραίτησης Δημοτικού Συμβοὐλου  και μέχρι να πληρωθεί η κενή θέση και να ολοκληρωθεί η διαδικασία για τη δέσμευση του ποσού, δεν είναι εφικτό να υλοποιηθεί η απόδοση των χρημάτων στους δικαιούχους ως το τέλος Ιουνίου. Κατά συνέπεια, η υπόσχεση που λάβαμε τον Μάρτιο 2026 από τη Δημοτικἠ Αρχή, ότι τα χρήµατα για τα ΜΑΠ παρελθόντων ετών θα έχουν δοθεί στους δικαιούχους εργαζόμενους ως το τέλος Ιουνίου 2026, για ακόμα μία Φορά, δεν θα τηρηθεί. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, σε συνδυασμό µε τον οικονομικό στραγγαλισμὁ που δέχονται τα νοικοκυριά από την ακρίβεια κ...

Αν θελήσουμε να μελετήσουμε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα της καθημερινότητας του πολίτη, όπως είναι τα απορρίμματα και ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημα αποκομιδής και διαχείρισής τους, πολύ γρήγορα θα βρεθούμε μπροστά σε ένα γνώριμο σχήμα με τρεις βασικούς πυλώνες που είναι το κεντρικό κράτος, η τοπική διοίκηση και οι πολίτες. Και σχεδόν πάντα, κάθε πυλώνας τείνει να επιρρίπτει την ευθύνη στους άλλους δύο. Οι δημοτικές αρχές συχνά κατηγορούν το κεντρικό κράτος για το θεσμικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, για τις χρονοβόρες διαδικασίες και για την οικονομική ασφυξία που οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση δημοτικών τελών και σε εργολαβίες. Και όταν «ζορίζονται» μεταφέρουν το βάρος στη «θεωρία της ατομικής ευθύνης», υπονοώντας ότι αν ο πολίτης ήταν πιο συνειδητοποιημένος, το πρόβλημα θα λυνόταν σχεδόν από μόνο του. Οι πολίτες, από την άλλη, κατηγορούν τους δήμους για κακή οργάνωση, «ψηφοθηρική» χωροθέτηση κάδων και αδιαφορία. Και βέβαια οι «άνωθεν» σφυρίζουν αδιάφορα κ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Την ώρα που η πραγματική ζωή τραβά την ανηφόρα, με φτώχεια, εθνική υποτέλεια, άλματα στο κενό, έδρανα κάθε λογής γεμάτα μαφιόζους, γεωπολιτικό τρόμο και μια Γενοκτονία σε εξέλιξη, όλα όσα δηλαδή θα μπορούσαν να αφυπνίσουν μια κοινωνία και να την οδηγήσουν σε δυναμική αντιπαράθεση με τους αίτιους και τις αιτίες, τα social media έχουν γίνει προεκλογικά μπαλκόνια, με λογίδρια, αναλύσεις, εκτιμήσεις, δημοσκοπήσεις και πλαστικές σημαίες. Κάτι σαν τα μπαλκόνια ακατοίκητων διαμερισμάτων, πολλών εξ αδιαιρέτου κληρονόμων, που τα έχουν καταχέσει τα περιστέρια γιατί, ακόμη κι αυτά κατάλαβαν πως οι πλαστικές κορδέλες που κρέμονται στα κάγκελα και κάποτε φάνταζαν σπουδαίες, είναι πια ακίνδυνες. Στο προεκλογικό παζάρι στήνονται σιγά- σιγά οι πάγκοι, με ληγμένα προϊόντα, δεύτερο χέρι αποφόρια, φθαρμένα λόγια και οι πολιτικοί εμπορομανάβηδες ξελαρυγγιάζονται, διαλαλώντας ο καθένας την πραμάτεια του προς άγρα πελατών. Από τότε που ο πολίτης έπαψε να είναι ενεργός διεκδ...

Γράφει ο Γιάννης Γεωργούσης Ο Π. Κροπότκιν στο έργο του «Η αναρχική ηθική» καταλήγει «Κάνε στους άλλους αυτά που θα ήθελες να κάνουν αυτοί σε εσένα σε ανάλογες περιπτώσεις». Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε: Ο χρυσός κανών «Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, κάνετε και σεις τα ίδια σ’ αυτούς. Αυτός είναι ο νόμος και οι προφήται». Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, στο κεφάλαιο «Η αγάπη προς τους εχθρούς» διαβάζουμε «Να φέρεστε προς τους άλλους όπως θα ηθέλατε να φερθούν σ’ εσάς». Ο Ευαγγελιστές και ο αναρχοκομουνιστής Κροπότκιν, λένε το ίδιο πράγμα! Μόνο που οι Ευαγγελιστές το διατυπώνουν θετικά, ενώ ο Κροπότκιν αρνητικά. Η αναρχική ηθική είναι βαθιά μια χριστιανική ηθική! Φίλος στο facebook έγραψε (και τον ευχαριστώ!): «Προσπάθησε να φέρεσαι όπως θα ήθελες να σου φέρονται και ακόμα καλύτερα...» Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Η αναρχική ηθική» του Κροπότκιν γράφει: Αυτή η μελέτη περί της καταγωγής και του σκοπού της ηθικής, ήταν προϊόν μιας ευτράπελης κατάστασης. Κάποιοι Άγγλοι αναρχικ...

Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα εισέρχεται σε μια περίοδο αυξημένης πολυπλοκότητας, όπου η ανάγκη για συναινέσεις και συνεργασίες δεν αποτελεί απλώς επιλογή, αλλά προϋπόθεση διακυβέρνησης. Το εκλογικό σύστημα αν και δίνει «μπόνους» εδρών στο πρώτο κόμμα, δεν δίνει μονοκομματική κυβέρνηση αν δεν «πάρεις» περίπου τριανταοκτώ τα εκατό, το οποίο είναι απλησίαστο. Η κατακερματισμένη λαϊκή εντολή διαμορφώνει ένα περιβάλλον στο οποίο κανένα κόμμα δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνο του. Ωστόσο, εδώ αναδύεται ένα παράδοξο… Ενώ οι αριθμητικές συνθήκες ωθούν προς τη συνεργασία, η πολιτική κουλτούρα αντιστέκεται. Και κάπως έτσι, η συγκρότηση βιώσιμων κυβερνήσεων μοιάζει με έναν σύγχρονο «τετραγωνισμό του κύκλου». Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι συνεργασίες αποτελούν δομικό στοιχείο του πολιτικού τους συστήματος. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις συνασπισμού δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά έκφραση πολιτικής ωριμότητας και θεσμικής συνέχειας. Τα κόμματα έχουν μάθει να διαπραγματεύονται, να υπο...

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ Πολλοί αναφέρονται στο Κίνημα της Πετσέτας και άλλα σχετικά. Ο αγώνας από μας που τον ξεκινήσαμε ήταν για να περιοριστεί η αυθαιρεσία στις παραλίες και στις πλατείες και παντού. Να μην κάνει ο καθένα του κεφαλιού του. Το πρώτο σοκ προήλθε από την παραλία στον άι Γιάννη το Δέτη που είχε κατάληψη 100%. Η αντίδραση των κατοίκων οικολόγων και μη και Παριανών της Αθήνας, αλλά και ξένων ήταν άμεση. Ενόψει της συγκέντρωσης που θα γίνει στο Πολυγωνικό την Κυριακή θέλω να θέσω ξανά το θέμα της ευθύνης. Γιατί η Πάρος είναι τόπος συνεχιζόμενων αυθαιρεσιών, καταλήψεων και μεγάλων οικοδομικών παραβάσεων. Αν γίνει κάποιος 'έλεγχος θα τρίβουμε τα μάτια μας από τις εξυπνάδες των μη νομίμως ενεργούντων, αλλά ΟΠΕΚΕΠΕ και τα θαύματα που έχουν επιτελέσει μπροστά στα μάτια όλων. α) Την πρώτη ευθύνη την έχουν οι κεντρικοί της εξουσίας στην Αθήνα. Πού ξανακούστηκε να ασχολείται το Υπουργείο Οικονομικών με τις παραλίες της χώρας ολόκληρης και των Κυκλάδων. Αυτοί είναι που λαμβά...

Την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, ο Δήμος Πάρου υποδέχθηκε τον Παραολυμπιονίκη ποδηλασίας Νίκο Παπαγγελή, μέλος της Εθνικής Ομάδας Ποδηλασίας και πηγή έμπνευσης για μικρούς και μεγάλους, στο πλαίσιο της φιλανθρωπικής δράσης «Wheels Of Will», μεταφέροντας ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας, δύναμης και αλληλεγγύης. Η δράση ξεκίνησε από την Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους στην Παροικία, όπου ο Νίκος Παπαγγελής είχε την ευκαιρία να συναντήσει μικρούς και μεγάλους φίλους, να συνομιλήσει μαζί τους και να μοιραστεί το μήνυμα της δράσης, η οποία στηρίζει τον Σύλλογο Φλόγα και τα παιδιά που δίνουν τη δική τους μάχη απέναντι στον καρκίνο. Στη συνέχεια ακολούθησε η ποδηλατική διαδρομή γύρω από το νησί, με εκκίνηση στις 14:00 από την Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους και διέλευση από τη Νάουσα, τις Λεύκες, το Πίσω Λιβάδι, τον Δρυό, το Άσπρο Χωριό και την Αλυκή, μεταφέροντας το μήνυμα της προσπάθειας και αναδεικνύοντας την αξία της κοινωνικής προσφοράς και του αθλητισμού σε όλη την Πάρο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, ποδ...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Περπατάω χωρίς προορισμό και αφήνομαι στην παρατήρηση. Καμένο ξύλο και καθαρός αέρας αναμειγνύονται. Το μπακάλικο φαίνεται από χρόνια κλειστό, μέσα από τη σκόνη της τζαμαρίας βλέπω στη βιτρίνα μια βανίλια και ένα μπουκάλι μέντα. Πιο εκεί μια σκεπή γκρεμισμένη μέσα στο σαλόνι του σπιτιού. Στον τοίχο υπάρχει ένα πωλείται ξεβαμμένο, πιο πέρα μια γιαγιά σκουπίζει την ανακαινισμένη αυλή της. Στη διασταύρωση αυτό που έχει απομείνει από το φούρνο είναι ψωμὶ στην πόρτα ζωγραφισμένο. Το μαγαζί στον πεζόδρομο είναι χωρίς ρεύμα και ιδιοκτήτη, ακόμα γράφει πωλούνται ηλεκτρικά είδη. Εγκαταλειμμένα και ζωντανά σπίτια δίπλα-δίπλα ψυχρά σαν ζευγάρια χωρισμένα. Στη μικρή πλατεία το καφενείο παρατημένο και τα παιδιά του καφετζή θα είναι στο εξωτερικό ξενιτεμένα. Κατεβαίνοντας προς τη μεγάλη πλατεία ένα μαύρο suv και ένα παλιό αγροτικό Toyota σκουριασμένο είναι διπλοπαρκαρισμένα. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι περνάνε ερωτευμένα. Περνώντας την ταβέρνα, παρέες τρώνε και μυρίζει ψητό κ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Ο διαγωνισμός της Eurovision ήταν πάντα, ,με ελάχιστες εξαιρέσεις, καλλιτεχνικά παρακμιακός και πολιτικά προπαγανδιστικός. Τα τελευταία ειδικά χρόνια έχει σφραγιστεί από απερίγραπτη ασχήμια, σε όλα τα επίπεδα και από μια ωμή και απροκάλυπτη προπαγάνδα που, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, πριμοδοτεί το Γενοκτονικό μόρφωμα της Μέσης Ανατολής. Για την αθλιότητα της ελληνικής συμμετοχής και τη στάση της ΕΡΤ, ούτε σάλιο. Ίσως μόνο για φτύσιμο. Η δήλωση του Στέφαν Γιον Χάφσταϊν, προέδρου του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ισλανδίας (RÚV), περιλαμβάνεται σε μια έρευνα των New York Times, η οποία αναλύει, πώς ο Ναζινιάχου μετέτρεψε τον διαγωνισμό σε όπλο «ήπιας ισχύος». Σύμφωνα με τους New York Times, εφάρμοσε μια εκτεταμένη καμπάνια προπαγάνδας (hasbara), χρηματοδοτώντας διαφημίσεις, bots και influencers, με στόχο τη μαζική χειραγώγηση της τηλεψηφοφορίας. Παράλληλα, σύμφωνα με την έρευνα, διπλωμάτες του φονικού μορφώματος και ο ίδιος ο πρόεδ...