Παριανές υποκειμενικότητες

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Η Δικαστής ήταν όμορφη, με επαγγελματική αυστηρότητα στο πρόσωπό της. Άρχισε να διαβάζει την ετυμηγορία, «κατηγορούμενε καταδικάζεσαι σε ισόβια απιστία. Από τώρα και στο εξής και για όσο έχεις σώας τας φρένας δεν θα μπορείς να πιστέψεις σε τίποτα. Η μέχρι τώρα άρνησή σου να ενδώσεις σε οποιαδήποτε μορφή πίστης θα γίνει ολοκληρωτική και αμετάκλητη. Για να εκτελεστεί η απόφαση της δικαιοσύνης θα οριστεί επιτηρητής της έμπιστος άνθρωπος της δημοκρατίας μας». Έκανε μια μικρή παύση και με φωνή και ύφος λίγο γλυκερά, είπε: «Κατηγορούμενε δικαιούσαι μια τελευταία επιθυμία πριν σου επιβληθεί η ποινή». Ο κατηγορούμενος αποδέχθηκε την ετυμηγορία και απευθυνόμενος στην «έδρα» είπε: «Κυρία πρόεδρε θα ήθελα ένα γεύμα μπαρμπούνια τηγανητά, μια σαλάτα χωριάτικη με ξινομυζήθρα, μπόλικη κάπαρη, ελιές, ένα παξιμάδι κριθαριού και ένα ποτήρι δροσερό κρασί, μοσχάτο Αλεξανδρείας». Η πρόεδρος χτύπησε το σφυράκι και σήμανε τη λήξη αυτής της σημαντικής συνεδρίασης του δικαστηρίου. Ο φ...

Η πιο επικίνδυνη μορφή αδικίας δεν είναι η βία ή η παρανομία, αλλά η ψευδαίσθηση της δικαιοσύνης. Ο Πλάτων το είδε πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια λέγοντας ότι «το έσχατο όριο της αδικίας είναι να φαίνεσαι δίκαιος χωρίς να είσαι» που περιγράφει φυσικά και τη δική μας εποχή. Στην Πολιτεία βάζει τον Γλαύκωνα να ορίσει την πιο ύπουλη μορφή αδικίας που είναι εκείνη που φορά το προσωπείο του δικαίου. Δεν είναι η απροκάλυπτη αδικία που διαλύει την κοινωνία, αλλά η αδικία που μεταμφιέζεται, που κρύβεται πίσω από νόμους, θεσμούς, ή δημόσιες δηλώσεις περί ηθικής. Η αδικία που έχει κατορθώσει να πείσει, πρώτα τον εαυτό της κι ύστερα τους άλλους, ότι είναι δίκαιη. Από την εποχή του Πλάτωνα ως σήμερα, αυτή η φράση επιστρέφει διαρκώς, στη φιλοσοφία, στην πολιτική, στην καθημερινή ζωή. Κάθε φορά που μια κοινωνία χάνει την ικανότητα να ξεχωρίζει το είναι από το φαίνεσθαι, αναπαράγει την ίδια πλατωνική τραγωδία … την αυταπάτη της δικαιοσύνης. Στις σύγχρονες δημοκρατίες, η προειδοποίηση του Πλάτωνα απ...

“Αυτόν; Άστον να λέει αυτόν”. Αν αυτή η φράση ακουστεί μέσα σε ένα καφενείο δε θα δώσει κανείς ιδιαίτερη σημασία. Στο πλαίσιο της συζήτησης σε έναν τέτοιο κοινωνικό χώρο, όπου πολλές φορές ακούγονται τεράστιες αλήθειες, λέγονται και πολύ χειρότερα. Όταν αυτή η φράση όμως ακουστεί μέσα σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο έχει κληθεί από ανώτατο ελεγκτικό φορέα, να αποφασίσει για πολύ σοβαρή υπόθεση η οποία συνδέεται με οικονομικές συμφωνίες και παραχώρηση δημοτικής γης, αποκτά μια άλλη βαρύτητα. Ειδικότερα όταν αυτή ξεστομίζεται από το δικηγόρο ενός Δήμου και αφορά τον Διευθυντή μιας υπηρεσίας ο οποίος κλήθηκε από το Δήμαρχο να μελετήσει αυτά που είπε η ελεγκτική αρχή και να πει τη γνώμη του. Να σημειώσω εδώ, για να καταλαβαίνουν και οι αναγνώστες, ότι η μόνη αρχή που έχει δικαίωμα και υποχρέωση να αποφασίζει είναι το Δημοτικό Συμβούλιο και κάποια άλλα όργανα τα οποία κι αυτά λειτουργούν στο πλαίσιο των αποφάσεών του. Οι εισηγήσεις που γίνονται, λοιπόν, τόσο από μια διοικητική υπηρεσία ...

Γράφει ο Κώστας Αργουζής Φωτισμένοι άνθρωποι που νοιάζονταν γι' αυτόν τον τόπο και την ανάδειξή του υπήρχαν σε όλες τις εποχές. Μια ξεχωριστή φωνή ήταν αυτή του δημοτικού συμβούλου Ανδρέα Βαρούχα εν έτει 1900! Πρότεινε στο Δημοτικό Συμβούλιο να κατασκευαστεί αρχαιολογικό Μουσείο για να στεγάσει τις σημαντικές αρχαιότητες που έφερε στο φως η σκαπάνη του Αρχαιολογικού Γερμανικού Ινστιτούτου. Τα χρόνια πέρασαν και μέχρι τη δεκαετία του 1960, οι αρχαιότητες του νησιού μας φυλάσσονταν στα κελιά της Εκατονταπυλιανής. Ήταν τότε που οι προσπάθειες του αρχαιολόγου και προϊσταμένου της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Κυκλάδων Νικολάου Ζαφειρόπουλου απέδωσαν και ολοκληρώθηκε η πρώτη αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου της Πάρου. Σήμερα ο χώρος αυτός δεν είναι αρκετός για να στεγάσει τις αρχαιότητες της Πάρου και η ανάγκη ενός νέου αρχαιολογικού μουσείου προβάλλει επιτακτική. Για να δημιουργηθεί η πρώτη αίθουσα χρειάστηκαν 60 χρόνια μετά την πρόταση του Δημοτικού Συμβούλου. Ας ελπίσουμε ότι η δημιουργί...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Στέγες, ταράτσες και γαλάζιος ουρανός. Ταράτσες με κεραίες και ηλιακούς για τις πολυκατοικίες στη μια πλευρά και κεραμοσκεπές για τους νεόπλουτους στις μονοκατοικίες από την άλλη. Στην πόλη υπάρχει κοινωνικό και αρχιτεκτονικό όριο. Μπαίνοντας σε ένα σπίτι όλα φαίνονται συγκεκριμένα αλλά και ρευστά, έξω ο χώρος απλώνεται μέχρι τα όρια της αντίληψής μας. Ένα γεγονός είναι αφορμή για εσωτερική τακτοποίηση. Ξεκινά μια προσπάθεια ενδοσκόπησης και επανάληψη των ευχάριστων. Η αποδοχή του αιφνίδιου δίνει χώρο στο ρεαλισμό. Κρίση και ελευθερία συντάσσουν τον απολογισμό. Το πισωγύρισμα λειτουργεί ως καύσιμο, μας ωθεί στο μέλλον. Η ζωή μας από ανάμνηση συστήνεται ξανά μέσα στην παλίρροια που πηγαινοφέρνει τις ιστορίες μας. Όλα είναι εκεί που τα ζήσαμε αλλά εμείς απουσιάζουμε. Η επιστροφή δεν είναι επιλογή είναι παιδί της φθοράς και της ύπαρξης. Αυτή η παραστρατημένη αίσθηση εσωτερικεύεται και συγυρίζει το παρελθόν. Εκεί κατοικεί το εγώ και η συνείδηση, το τώρα και το πρ...

Στο σημερινό μας άρθρο θα προσπαθήσουμε να βρούμε μια διέξοδο από τον φαύλο κύκλο της εξουσίας, της χειραγώγησης και της κοινωνικής παραίτησης που οδηγούνται οι πολίτες .. τεχνηέντως. Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία η δημοκρατία μοιάζει να διατηρεί τα εξωτερικά της χαρακτηριστικά, ενώ συχνά χάνει το ουσιαστικό της περιεχόμενο. Οι πολίτες ψηφίζουν, οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται, τα μέσα ενημέρωσης εκπέμπουν αδιάκοπα πληροφορίες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν την ψευδαίσθηση της ελεύθερης έκφρασης. Παρ' όλα αυτά, ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αισθάνεται ότι δεν ελέγχει τίποτα από όσα καθορίζουν τη ζωή του. Το πρώτο ερώτημα αφορά τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης. Ο Νόαμ Τσόμσκι υποστήριξε ότι στα σύγχρονα δημοκρατικά καθεστώτα η συναίνεση των πολιτών δεν επιβάλλεται με τη βία αλλά «κατασκευάζεται» μέσω μηχανισμών πληροφόρησης και επικοινωνίας. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς πλήρως μαζί του, είναι δύσκολο να αγνοήσει το γεγονός ότι τα περισσότερα μεγάλα μέσ...

Γράφει ο Giorgos Kyriazis Ολυμπιακός είσαι; -Όχι. Παναθηναϊκός; -Όχι δεν είμαι. Τι είσαι; «Τρομακτική ερώτηση το τι είσαι!» -Δεν ασχολούμαι με αυτούς. Αν δε γνωρίζεις τις απαντήσεις μην κάνεις ερωτήσεις. Μια από τις λαϊκές σοφίες που ακούγαμε μικροί και μπορεί να τις πιστεύαμε μέχρι να μυριστούμε ότι τα πράγματα είναι πολύπλοκα. Οι ερωτήσεις προηγούνται. Οι απαντήσεις έρχονται δεύτερες και είναι περισσότερες. Οι ερωτήσεις έχουν την εξουσία, καθορίζουν το πλαίσιο, αιφνιδιάζουν. Η απάντηση μπορεί να αποκτήσει ανεξαρτησία ή να συμπορευτεί με την ερώτηση. Αν οι ερωτήσεις είναι ανακριτικές, το ναι και το όχι αναλαμβάνουν διαχειριστές των απαντήσεων. Ο χρόνος δεν μοιράζεται δίκαια, είναι υπέρ των ερωτήσεων. Πολλές φορές η απάντηση εκμεταλλεύεται τη σειρά της, κυρίως στον προφορικό λόγο, και απαντά με ερώτηση. Απάντηση σε μια φιλοσοφική ή επιστημονική ερώτηση μπορεί να μη φτάσει ποτέ. Η πιο εγωιστική ερώτηση είναι η ρητορική. Το παιχνίδι είναι στημένο, θα το πάρει ο Ολυμπιακός μου είπε ένας ...

  Ως μέλη της Επιτροπής Υγείας και Ασφάλειας των Εργαζομένων του Δήμου μας θα θέλαμε να αναφερθούμε στο θέμα της παράδοσης των Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) στους εργαζόμενους. Προς ενημέρωση του όποιου κόσμου ενδιαφέρεται να μάθει, σας αναφέρουμε τα ακόλουθα. Το ΔΣ του Σωματείου, ύστερα από συζήτηση με τον Δήμαρχο και τον Γενικό Γραμματέα για τα ΜΑΠ, διαπίστωσε, για άλλη μια φορά, ενώ υπήρχε δέσμευση από τη Δημοτική Αρχή για την παροχή των ΜΑΠ μέχρι τέλος Ιουνίου, ότι   η παροχή προς τους εργαζόμενους μετατίθεται προς το μέλλον καθότι υπήρχε παραίτηση Δημοτικού Συμβούλου και εξαιτίας αυτού δεν μπορούσε να συνεδριάσει το Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε να προχωρήσει και ολοκληρωθεί η διαδικασία (άποψη της Δημοτικής Αρχής). Αυτό είχε ως συνέπεια να εξαγγελθεί αποχή από την εργασία των εργαζομένων ως μια συμβολική κίνηση για το μέλλον. Η παραπάνω ενέργεια υλοποιήθηκε και, στη συνέχεια, άρχισαν τα όργανα της υποκειμενικής πληροφόρησης. Ανεξάρτητα από τα επιχειρήματα που αναπτύσσον...

Σήμερα θα σας κάνουμε μία πρόταση που δεν υπάρχει περίπτωση να την έκανε ποτέ η … Λαϊκή Συσπείρωση και ο επικεφαλής της. Ανακηρύσσουμε όμως αυθαίρετα την σημερινή ημέρα ως «παγκόσμια ημέρα τρολαρίσματος». Πάμε λοιπόν … στην πρόταση. Ας υποθέσουμε ότι οι ενδιαφερόμενοι για την θέση του δημάρχου στις επόμενες εκλογές είναι ο νυν δήμαρχος, ο πρώην δήμαρχος και ο έπαρχος. Τους μαζεύουμε και τους λέμε ότι θα ήταν ότι καλύτερο για την Πάρο, μιας και δεν έχουν καμία απολύτως πολιτική διαφορά, διότι εκπροσωπούν την ίδια «θεώρηση» των πραγμάτων, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τους υποψηφίους τους σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με περισσότερο από σίγουρη την επικράτηση του στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές. Για να καμφθούν οι θεμιτές προσωπικές φιλοδοξίες θα προτείνουμε το «σχέδιο» να λειτουργήσει ως εξής : Ο καθένας τους θα συμπεριλάβει στο κοινό ψηφοδέλτιο είκοσι εκλεκτούς του για υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, σύνολο εξήντα. Επικεφαλής του συνδυασμού θα τεθεί τιμητικά ένα πρόσωπο κοινής αποδοχ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Αυτό το μεσαίο δάχτυλο, που δείχνει ο σιωναζί στους Συριανούς, είναι η τιμή της χώρας. Αυτό το μεσαίο δάχτυλο, που δείχνει ο σιωναζί σε όλους μας, είναι η αξιοπρέπεια του γκουβέρνου των κούληδων αλλά και όλων εμάς, των υπηκόων του. Από το «κορίτσια, ο Στόλος», στο «κορίτσια, ο πελάτης Γενοκτόνος». Ξεπουλιόμαστε σε τιμή ευκαιρίας! Από τους «δανειστές», στους Γενοκτόνους. Στην Αλβανία, η Εξέγερση των Φλαμίνγκο, κι εδώ, η δουλοπρέπεια των στρουθοκαμήλων,  • Το Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Πτήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας, το έχει αναλάβει η ισραηλινή Elbit Systems, που κάνει ασκήσεις στους ελληνικούς αιθέρες, για το πώς θα κατακρεουργήσει, πιο αποτελεσματικά, τη Γάζα, το Λίβανο, το Ιράν. • Ο Θεσσαλικός κάμπος – κάποτε σιτοβολώνας της χώρας – μετατρέπεται σε μια χωματερή, εγκατάστασης ενός γιγάντιου data center, από την ισραhellινή εταιρία, Clavenia Ltd. Το Larissa data center θα καταναλώνει 100 εκατομμύρια λίτρα νερού ετησίως για την ψύξη των διακομιστ...