Καλοκαιρινό δίκαιο
Γράφει ο Giorgos Kyriazis
Η Δικαστής ήταν όμορφη, με επαγγελματική αυστηρότητα στο πρόσωπό της.
Άρχισε να διαβάζει την ετυμηγορία, «κατηγορούμενε καταδικάζεσαι σε ισόβια απιστία. Από τώρα και στο εξής και για όσο έχεις σώας τας φρένας δεν θα μπορείς να πιστέψεις σε τίποτα. Η μέχρι τώρα άρνησή σου να ενδώσεις σε οποιαδήποτε μορφή πίστης θα γίνει ολοκληρωτική και αμετάκλητη. Για να εκτελεστεί η απόφαση της δικαιοσύνης θα οριστεί επιτηρητής της έμπιστος άνθρωπος της δημοκρατίας μας».
Έκανε μια μικρή παύση και με φωνή και ύφος λίγο γλυκερά, είπε:
«Κατηγορούμενε δικαιούσαι μια τελευταία επιθυμία πριν σου επιβληθεί η ποινή».
Ο κατηγορούμενος αποδέχθηκε την ετυμηγορία και απευθυνόμενος στην «έδρα» είπε:
«Κυρία πρόεδρε θα ήθελα ένα γεύμα μπαρμπούνια τηγανητά, μια σαλάτα χωριάτικη με ξινομυζήθρα, μπόλικη κάπαρη, ελιές, ένα παξιμάδι κριθαριού και ένα ποτήρι δροσερό κρασί, μοσχάτο Αλεξανδρείας».
Η πρόεδρος χτύπησε το σφυράκι και σήμανε τη λήξη αυτής της σημαντικής συνεδρίασης του δικαστηρίου.
Ο φρουρός συνόδευσε τον καταδικασμένο σε παρακείμενη αίθουσα όπου θα ενέμενε το γεύμα του. Στάθηκε σε κάποια απόσταση και σεβόμενος τους θεσμούς επιτηρούσε με ετοιμότητα.
«Έζησα άπιστος και ευτυχισμένος. Μέσα μου βαθιά, οφείλω να παραδεχτώ, έκαιγε ένα κερί ελπίδας που συντηρούσα περιμένοντας την πίστη να αποκαλυφθεί σε πράξη. Κρίμα δε συνέβη, πάντα της έλειπε ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο κομμάτι αλήθειας, τώρα το κερί της θα σβήσει οριστικά»
Αυτά σκεφτόταν όταν η ευαίσθητη μύτη του μύρισε τα ψάρια που έφταναν. Άχνιζαν σε ανοξείδωτη πιατέλα και δίπλα ένα κατακίτρινο κομμένο λεμόνι. Η χωριάτικη σε λευκό βαθύ πιάτο με την ξινομυτζήθρα από πάνω σαν λόφος χιονισμένος, η κάπαρη με τα καπαρόφυλλα και τη ρίγανη κολυμπούσαν στο ελαιόλαδο.
Κοίταξε μακριά μια θάλασσα που δε φαινόταν.
Άρχισε να τρώει αργά απολαμβάνοντας την τελευταία επιθυμία του όπως της έπρεπε, με τέτοιο ρυθμό ώστε τα μπαρμπουνάκια να μην κρυώσουν, ούτε η σαλάτα να βγάλει υγρά. Που και που ξέπλενε το στόμα του με μια γουλιά κρασί ικανοποιημένος.
Σε εύλογο χρόνο τελείωσε και παρουσιάστηκε ξανά στο δικαστήριο, συνοδεία του φρουρού, για να παραλάβει την απόφαση.
«Έχεις να προσθέσεις κάτι κατηγορούμενε;», είπε η πρόεδρος.
«Πιστεύω ότι ήταν ένα από τα καλύτερα γεύματα της ζωής μου», απάντησε.
Παρέλαβε την απόφαση και εξήλθε της αίθουσας έχοντας πλέον στην κατοχή του πιστοποιητικό νομιμότητας, της απιστίας του.
