Παριανές υποκειμενικότητες

Σήμερα δεν θα ήθελα να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη, ούτε για τον ΠΑΟΚ όλων αυτών των προέδρων που πέρασαν από την ομάδα - όπως και από όλες τις άλλες ομάδες - οι οποίοι ασχολούνται με αυτές κυρίως για προσωπικό όφελος. Δεν αντιλέγω, μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που συμπαθούν τις ομάδες τους, αλλά ο κύριος λόγος της ενασχόλησής τους είναι η εκμετάλλευση για να γεμίσουν τις τσέπες τους. Σήμερα θέλω να μιλήσω για τον ΠΑΟΚ της καρδιάς και των συναισθημάτων . Για την ομάδα των παιδικών μας χρόνων, όπου η αγάπη είναι ανιδιοτελής και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είναι οι μνήμες που έχουμε όλοι μας· μνήμες που δημιουργήθηκαν μέσα από τίτλους, μέσα από συζητήσεις και αδικίες, μέσα από τους πατεράδες μας, τις παρέες μας, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές μας. Σχετικά με το πρόσφατο αφιέρωμα της gazzetta.gr για την ιστορία του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι ήταν πάρα πολύ «λίγο». Δεν ανέδειξε την ουσία της τεράστιας ιστορίας του: πώς ακριβώς οι πρόσφυγες έφτιαξαν αυτή την ομάδα, πώς από το κίτρινο χρώμα έφ...

Ο Δήμος Πάρου, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των υπηρεσιών υγείας στο νησί και σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, καλεί τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες ακινήτων στην περιοχή της Παροικίας, να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για την εκμίσθωση ακινήτου τους προς το Υπουργείο Υγείας, με σκοπό τη δημιουργία και λειτουργία Μονάδας Αιμοκάθαρσης. Προϋποθέσεις ακινήτου: -Να βρίσκεται στην Παροικία και σε κοντινή απόσταση από το Κέντρο Υγείας. -Να είναι ισόγειο και να διαθέτει πρόσβαση σε δρόμο. -Να έχει συνολική ωφέλιμη επιφάνεια εκατόν πενήντα (150) τετραγωνικών μέτρων και άνω. -Να πληροί τις βασικές προδιαγραφές καταλληλότητας για υγειονομική χρήση ή να δύναται να διαμορφωθεί αναλόγως. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος αυτοπροσώπως είτε μέσω εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου, στο Γραφείο Πρωτοκόλλου του Δήμου Πάρου, συνοδευόμενη από φάκελο ακινήτου (τίτλο ιδιοκτησίας,τοπογραφικόκ.λ.π.) Επίσης η αίτηση μπορεί να σταλεί ηλεκτρονικά στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυ...

Του Γιώργου Κυριαζή Έφτιαξα λάσπη σε τρεις δόσεις. Από λάσπη δεν γνωρίζω καλά, έβαλα πολύ νερό. Για να σφίξει, προσέθετα έτοιμο σοβά, έτσι ώστε να πετύχω την πυκτότητα που ήθελα. Η μάντρα θέλει τέχνη, αποφασιστικότητα και μπράτσα. Βάζω τις πέτρες σε τάξη. Χωρίς αλφάδι, με το μάτι, το χέρι και το ένστικτο. Παρατηρούσα τις μικρές ατέλειες. Ήμουν ικανοποιημένος από την πορεία και το ύφος του έργου. Μου ήρθαν εικόνες από τα παιδικά μου χρόνια, να παρακολουθώ το καλούπωμα για τις κολώνες, πως έπεφτε η πλάκα με το γκαζοτενεκέ και το καροτσάκι να ισορροπεί πάνω στο μαδέρι. Μαντίλι στο κεφάλι για τον ιδρώτα και τον ήλιο. Τσιγάρο στο στόμα απ’ τη μία, πρόκα απ’ την άλλη. Τικ, τοκ, τοκ, γκαπ-γκαμπ - έτσι καρφωνόταν ή πρόκα με το σκεπάρνι από το ξημέρωμα. Ήπια λίγο νερό. Κοίταξα προς τα πόδια μου. Τα παπούτσια είχαν λερωθεί με τσιμέντα. Μικρός ήθελα να γίνω οικοδόμος, η ζωή τα έφερε αλλιώς και ευτυχώς γιατί δε θα άντεχα το γιαπί. Έβαλα το μάτι στην άκρη και σημάδεψα πάνω στην ακμή του έργου. Η αλ...

Της Νίνας Γεωργιάδου ...και ο Παναγόπουλος ξανά – και με μια έδρα επιπλέον – στο θώκο της ΓΣΕΕ. Ψάχνεις, με απελπισία, να δεις αν είναι fake ή αν σε γελούν τα μάτια σου και γρήγορα διαπιστώνεις πως είναι αλήθεια. Κομμάτια και θρύψαλα. Σα να το φύλαγε η χτεσινή μέρα στη σημερινή. Της χούντας το πουλί κουρνιάζει στα έδρανα του Βολευτηρίου και οι εργατοπατέρες, με τα μαλακά χέρια, στα δικά τους βολευτήρια. Εμείς στα υπνωτήρια. Βουλιάξαμε στον καναπέ. Κάποτε τον εργάτη τον λέγαμε προλετάριο και κολασμένο της Γης. Τώρα αυτά θεωρούνται παλιομοδίτικα. Ο προλετάριος βαφτίστηκε «κοινωνικός εταίρος» και οι εκπρόσωποί του από άχυρο, συνομιλούν με τους εργοδότες για το πώς θα τον σφάξουν καλύτερα. Σ’ αυτή την έρημο, δεν υπάρχουν ούτε οφθαλμαπάτες, ούτε αντικατοπτρισμοί. Είμαστε η πρώτη χώρα, που ψήφισε το 13ωρο και επανεκλέγει κάποιον που ελέγχεται, για εκατομμύρια στον προσωπικό του λογαριασμό. Η μισή ντροπή δική μας και η υπόλοιπη, πάλι δική μας. Καληνύχτα και καλή τύχη. Στο σύνδεσμο που ακολουθ...

Γράφει ο Κώστας Αργουζής Συνέβη και αυτό στην οικονομικά ανθηρή Πάρο. Και είναι γεγονός, όχι προϊόν φαντασίωσης. Πρόκειται για συμπατριώτη μας με σοβαρό ψυχικό νόσημα, που παρακολουθείται, του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή και διάγει ήρεμο βίο σε συνθήκες όμως που προσβάλλουν όλους μας. Με συνάντησε τυχαία, καθίσαμε σε μια καφετέρια, ήπιαμε μαζί καφέ και πάνω στη κουβέντα με ρώτησε πως τα πέρασα το Πάσχα. «Ήσυχα» του απάντησα , «χωρίς κάτι το ιδιαίτερο». «Εσύ πώς τα πέρασες;» τον ρώτησα. «Εγώ δεν είχα φαγητό και την έβγαλα με γαριδάκια». Όταν το άκουσα, αισθάνθηκα σαν να έφαγα ένα δυνατό χαστούκι. Αφήσαμε ως οργανωμένη κοινωνία, ανθρώπους ανήμπορους και χωρίς καμιά στήριξη ούτε τη μέρα του Πάσχα, που στο γιορτινό τραπέζι «ο μόσχος πολύς καί μηδείς ἐξέλθη πεινῶν», σύμφωνα με τον κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Θυμήθηκα τον μακαριστό ιεράρχη μας, τον Αμβρόσιο, που κάτι παραπάνω γνώριζε από εμάς, όταν ανήμερα του Πάσχα μετέτρεπε την αίθουσα τελετών της Εκατονταπυλιανής ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Οι χερσαίες επεμβάσεις, που επεξεργάζεται ο πορτοκαλής διαταραγμένος φασίστας και το επιτελείο του, αφορά σε 17.000 πεζοναύτες. Όσοι δεν επιστρέψουν σε φέρετρα, με την αιματοβαμμένη αστερόεσσα, συμπεριλαμβάνονται στους βετεράνους, για τους οποίους η επιβίωση, είναι τις περισσότερες φορές, πιο οδυνηρή κι απ’ το θάνατο. • Οι περισσότεροι νέοι κατατάσσονται στον αμερικάνικο στρατό, με το πιστόλι της φτώχειας στον κρόταφο και προέρχονται κυρίως από τις νότιες Πολιτείες και αγροτικές περιοχές. Η πιθανότητα να σπουδάσουν και να βρουν δουλειά, είναι σχεδόν μηδενική, καθώς είναι αδύνατο να ανταπεξέλθουν τα υψηλά δίδακτρα. Το δέλεαρ της παροχής σπουδών, μετά την αποστράτευση είναι σημαντικό αλλά παραμένει μόνο δέλεαρ καθώς οι περισσότεροι βετεράνοι πάσχουν από βαρύ μετατραυματικό στρες. • Οι βετεράνοι υποφέρουν από βαριά κατάθλιψη σε ποσοστό πενταπλάσιο από τους απλούς πολίτες. Ανάμεσά τους, σαρώνει επίσης μια σχετικά νέα κλινική κατηγορία που ονομάζεται Ηθική ...

Στον σύγχρονο δυτικό κόσμο η κυρίαρχη μορφή πολιτικής οργάνωσης είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία. Η πολιτική ελευθερία, τα ατομικά δικαιώματα και ο πλουραλισμός θεωρούνται θεμελιώδεις αξίες. Ωστόσο, σχεδόν παντού συνυπάρχουν με μια οικονομική δομή που βασίζεται στον καπιταλισμό και τις τελευταίες δεκαετίες, στον νεοφιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό … αλλά βαθύ. Θα μπορούσε να υπάρξει δημοκρατία χωρίς καπιταλισμό; Δηλαδή ένα σύστημα όπου τα μέσα παραγωγής ανήκουν στο κράτος ή στην κοινωνία, αλλά το πολιτικό καθεστώς παραμένει δημοκρατικό, πλουραλιστικό και ελεύθερο; Η ιδέα αυτή δεν ταυτίζεται με τα ιστορικά καθεστώτα κρατικού κομμουνισμού. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια διαφορετική αρχή που είναι η κοινωνική ιδιοκτησία των βασικών παραγωγικών πόρων, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο πολιτικής δημοκρατίας, ελεύθερων εκλογών και προστασίας δικαιωμάτων. Στοχαστές όπως ο John Rawls και άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι μια κοινωνία μπορεί να συνδυάσει δημοκρατία και κοιν...

Του Γιώργου Κυριαζή Δίπλα μου στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ ένας κύριος, με την επιβίβαση, ανέκτησε το χαμένο πορτοφόλι του. Του το παρέδωσε μια γυναίκα, που είδα φευγαλέα, με λαϊκή και δουλεμένη όψη γύρω στα σαράντα. Η χαρά του μεγάλη, «είχα μέσα πέντε χιλιάδες», αναφώνησε. Μια κυρία δίπλα μου συγκινημένη είπε: «γίνονται και θαύματα». Ξεκινήσαμε το ταξίδι για την επαρχία. Σχεδόν όλοι οι επιβάτες φορούσαν μαύρα και ένιωσα περίεργα που φορούσα καταπράσινη ζακέτα. Από μικρός αγαπούσα τις απλές και συμπυκνωμένες αφηγήσεις, τη λαϊκή σοφία, τον επαρχιώτη Δον Κιχώτη, τους μαστόρους και τους τεχνίτες. Ήμουν ρευστός και τρύπωνα ανάμεσά τους. Είχα μια ενστικτώδη τάση να ανακαλύπτω την αντίφαση, την αντίθεση, την ειρωνία, το ανεπαίσθητο του λόγου. Δεν έψαχνα το σύννεφο στο γαλάζιο, ούτε το ελάχιστο σημάδι στα καθαρά πρόσωπα αν και η  ανεπιτήδευτη σκιά με γοήτευε. Ο κύριος με το πορτοφόλι ήταν στη διπλανή θέση, μας χώριζε ο διάδρομος. Τον παρατηρούσα και προσπαθούσα να καταλάβω πού χάθηκε η χαρά, πο...

 

  Του Κώστα Αργουζή Ξέφυγε χθες το Δημοτικό Συμβούλιο από τα συνήθη γραφειοκρατικού και διαχειριστικού χαρακτήρα θέματα και πήρε σημαντικές αποφάσεις όπως: - Να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση του επικίνδυνου ερειπίου που βρίσκεται στο κέντρο του παραδοσιακού οικισμού της Παροικιάς και στον πλέον πολυσύχναστο δρόμο της αγοράς, μετά την αδιαφορία του ιδιοκτήτη να το επισκευάσει. - Να προχωρήσει στην αγορά πλησίον του περιφερειακού της Παροικιάς έκτασης 8 - 13 στρεμμάτων για τη δημιουργία παρκιγκ και - Να λειτουργήσει τη Μαρίνα της Νάουσας, αφού έχουν προχωρήσει και βρίσκονται στο τέλος τους οι διαδικασίες αδειοδότησης από το Υπουργείο Τουρισμού. Ως γνωστόν φορέας διαχείρισης της Μαρίνας είναι το Πάρκο Πάρου, το οποίο έχει και την όλη ευθύνη για την καλή λειτουργία της.