Προστατεύστε το χρήμα

Του Γιώργου Κυριαζή

 

-Ακόμα Πάρο είσαι;

-Ναι.

-Τόσα χρόνια;

-…

-Δε βαρέθηκες;

-Όχι.

-Έχουμε πάει πολλές φορές, Πάσχα και καλοκαίρι.

-Περάσατε καλά;

-Ναι τέλεια. Πάσχα στις αναπαραστάσεις και στο γλέντι στο λιμανάκι ήταν καταπληκτικά.

-Δεν έχω πάει.

-Καλά πόσα χρόνια είσαι Πάρο;

-Σχεδόν 32.

-Και δεν έχεις πάει;

-Όχι δεν έχω πάει ποτέ στις αναπαραστάσεις ούτε στο γλέντι στο λιμανάκι της Νάουσας το Πάσχα.

-Ποτέ;

-Ποτέ απάντησα γελώντας.

-Στους κουρσάρους όμως, εσύ που είσαι της θάλασσας, θα έχεις πάει φαντάζομαι.

-‘Όχι δεν έχω πάει ποτέ.

 

Το φιλικό ζευγάρι με κοίταζε καχύποπτα νομίζοντας ότι τους τρολάρω.

-Καλά και τι κάνεις στην Πάρο; επέμεινε η κοπέλα. Που δούλευες;

-Στη Νάουσα και έμενα Παροικιά της απάντησα.

 

Η περιέργεια και η οικειότητα τροφοδότησαν κι άλλες ερωτήσεις προσπαθώντας να καταλάβει αν είμαι παράξενος ή τρολάρω. Έκανε μερικές ερωτήσεις λίγο πιο προσωπικές μήπως κατανοήσει τι συμβαίνει, νομίζω δεν τους ικανοποίησα, μετά τα παράτησε.

 

Ξαφνικά τους πέταξα, αν σας ζητούσαν να σώσετε το χρήμα ή το περιβάλλον τι θα κάνατε; 

Με κοίταξαν.

Αν σας ζητούσαν να σβήσετε τις αναμνήσεις σας τι θα κάνατε;

Αν σας ζητούσαν να ξαπλώσετε κάτω από ένα αρμυρίκι πάνω σε μια ξερολιθιά ή στο δωμάτιο ενός πεντάστερου τι θα διαλέγατε;

Αν σας ζητούσαν να επιλέξετε καλοκαίρι ή χειμώνα στο νησί τι θα λέγατε; 

Πισίνα ή θάλασσα;

 

Άρχισαν να ψιλιάζονται που το πάω.

-Ποιά είναι η αγαπημένη σου παραλία; Με ρωτάει η κοπέλα.

-Μία με φλοίσβο χωρίς ιδεολογία και όνομα της απαντάω, αυτή που με πήρε ο ύπνος μετά το μπάνιο, που είδα την ερωμένη μου να βουτάει γυμνή, που όταν πρωτοπήγα διάβαζα την ασκητική που την είχε μασήσει ο σκύλος μου, αυτή που έβλεπα τα χταπόδια και δε μου πέρναγε από το μυαλό, όπως τώρα, να τα ψαρέψω.

 

Με κοίταζαν και τώρα χαμογελούσαν με μια δόση φιλανθρωπίας ή έτσι μου φάνηκε.

-Και το αγαπημένο μέρος σου;

-Η φανερωμένη στην Αντίπαρο και οι κουκουναριές στη Νάουσα, απαντάω.

-Και από ανθρώπους; Με ρωτάει ο άνδρας.

-Πολλοί, του απαντάω.

-Και φαγητό;

-Οι αχινοί, λέω μειδιώντας.

-Εσύ, μου λέει η κοπέλα γελώντας, δεν είσαι άνθρωπος είσαι πρωτόγονος. Πιο πολύ από όλα τι σου άρεσε στο νησί;

-Η σοροκάδα και το μάρμαρο μόλις που πρόλαβα και απάντησα πριν το βαπόρι σφυρίξει και στρίψει απότομα αριστερά στο Φωκά για να μπεί στο λιμάνι.