Παριανές υποκειμενικότητες

Του Χρίστου Γεωργούση   Συνεχίζουμε! Στα γεγονότα του Πολυτεχνείου αργά το βράδυ Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 1973, πριν ξημερώσει το Σάββατο 17 Νοεμβρίου, πριν κινηθούν τα τανκς, σε γενική συνέλευση μαθητών μέσα στο πολιορκημένο κτήριο, ένας 17χρονος μαθητής φώναξε. " Έχουμε έναν νεκρό. Τι κάνουμε; Συνεχίζουμε;". Η απάντηση ήταν : "Συνεχίζουμε"! Με σεβασμό στο πένθος όλων, στη μνήμη όλων των νεκρών και των αγωνιστών γενικά κι εκείνων που δεν το έβαλαν κάτω και δεν προσκύνησαν επαναλαμβάνουμε σήμερα εκείνο το "Ζητείται Ελπίς" του Αντώνη Σαμαράκη. Δάσκαλος στην Αθήνα ήμουν τότε και γνώρισα τους μαθητές και τις μαθήτριες της εποχής και τη φλόγα που είχαν. Αυτή η φλόγα κράτησε την χώρα μας ζωντανή. Αυτή τη φλόγα μέσα τους είχαν οι μαθήτριες των Γυμνασίων Κυψέλης που πήραν τη σημαία του σχολείου και κατέβηκαν στην Πατησίων, όπου τις πυροβόλησαν στα πόδια οι φρουροί της χούντας. Αυτή τη φλόγα να κρατήσουμε του Αλέξανδρου Σπαρτίδη και του Διομήδη Κομνηνού, των 17χρο...

Ετοιμάζεται, μήνες τώρα, από το υπουργείο εσωτερικών ο νέος κώδικας για την τοπική αυτοδιοίκηση! Έχουν ήδη γίνει γνωστές οι αλλαγές που προοιωνίζονται και καμία εξ αυτών δεν θα βελτιώσει ουσιαστικά τα πράγματα στους Δήμους της χώρας. Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που είσαι σίγουρος εκ των προτέρων ότι η κυβέρνηση δεν θα «τολμήσει» για πολλούς και διάφορους λόγους, αλλά κυρίως για έναν!!! Θέλει αδύναμους Δήμους, εξαρτημένους από το κέντρο, για να τους ελέγχει πολιτικά και οικονομικά. Αν ήθελε να αλλάξει την κατάσταση, θα είχε ήδη προχωρήσει σε νέο «κώδικα αυτοδιοίκησης», σε δίκαιη κατανομή των πόρων και σε γενναία στελέχωση. Αντί γι’ αυτό, σέρνει εκκρεμότητες, αφήνει μικρούς δήμους να καταρρέουν και επιβάλλει συνεχώς υποχρεώσεις χωρίς αντίστοιχους πόρους. Η Νέα Δημοκρατία δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει πραγματική αποκέντρωση. Οι Δήμοι σήμερα είναι «διαχειριστές μιζέριας» και οι αιρετοί «υποδοχείς διαμαρτυριών» αντί να τους έχουν δώσει τα εργαλεία, ώστε να γίνουν μοχλοί ανάπτυξης. Β...

    Του Χρίστου Γεωργούση   Προτάσεις για την στέγαση του Πολιτιστικού Κινήματος (κινήματος γράφω εγώ, κινηματογράφου επιμένει ο υπολογιστής!) α) Προς το Δήμο β) Προς τα σχολεία όλα γ) Προς τους Πολιτιστικούς Συλλόγους δ) Προς τους ενδιαφερόμενους όλους Θα πρέπει πρώτα πρώτα να ευχαριστήσουμε το Δήμο και τα σχολεία που παραχωρούν συχνά τη στέγη τους σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ο λυκειάρχης Ανδρέας Πετράκης το 1979 παρεχώρησε την αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου στη Κινηματογραφική Λέσχη. Τότε τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα. Η λυκειάρχης κ. Ιφιγένεια Χατζηγεωργίου παρεχώρησε πρόσφατα την αίθουσα του Πολυγωνικού για σειρά εκδηλώσεων, ενώ ο λυκειάρχης του ΕΠΑΛ κ. Ν. Φλέσσας με τη σύμφωνη γνώμη συνεργατών και ανθρώπων του Δήμου παραχωρεί την αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου. Συγχαρητήρια κι ευχαριστούμε. Είναι η Πάρος του πολιτισμού. Του κινηματογράφου, των θεάτρων, των μουσικών εκδηλώσεων, των συζητήσεων. Οι δύο αίθουσες των σχολείων και η αίθουσα στο κτήριο Δημητρακόπουλου δεν φτ...

Ο Ασκληπιός ήταν ένας σπουδαίος γιατρός στην αρχαία Ελληνική μυθολογία. Σε πολλές πόλεις ιδρύθηκαν ιερά θεραπευτήρια στο όνομά του και η Πάρος έχει το δικό της «Ασκληπιείο». Θεράπευε με βότανα κι ανάσταινε ακόμη και νεκρούς. Εμείς δεν έχουμε αυτή την ικανότητα, όμως μπορούμε με την φαντασία μας και την μνήμη μας να ξαναφέρνουμε κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα που έφυγαν. Συγγενείς, φίλους, χαρακτηριστικούς τύπους, φυσιογνωμίες. Όλους αυτούς που συνέδεσαν το όνομα τους και το παρατσούκλι τους, με τα αστεία τους, με το χαμόγελο και την καλή καρδιά τους, στην μικρή κοινωνία της Πάρου. Άλο που φεύγουν μουτρωμένοι, κατσούφηδες … ξεχνιούνται γρήγορα. Σήμερα θα θυμηθούμε τον Μπάρμπα Γιάννη την «παντόφλα» που δεν ανέβηκε σε «ψηλά σκαλοπάτια», που δεν του άρεσαν τα μεγαλεία και τα πλούτη. Έζησε απλά, ήσυχα, όμορφα και τίμια. Ήταν από τους πιο συμπαθείς τύπους, πάντα χαμογελαστός, με αγαθή ψυχή, δουλευταράς και θαλασσόλυκος. Ήταν πραγματικά … ΩΡΑΙΟΣ. Ήλθε οικογενειακώς από την Σύμη, τότε που τα Δωδ...

Τα χρόνια μετά την Κατοχή, θα περίμενε κανείς πως όσοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς θα τιμωρούνταν παραδειγματικά. Όμως, αυτό δεν έγινε, ούτε στην Ελλάδα γενικά, ούτε στα νησιά μας. Κι εδώ, στο δικό μας νησί, παρατηρήθηκε κάτι ακόμα πιο παράξενο. Δεν ήταν μόνο ότι οι δοσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν. Ήταν ότι οι ίδιοι οι αγωνιστές της Αντίστασης, αυτοί που ρίσκαραν τη ζωή τους για την ελευθερία, ήταν και εκείνοι που επέλεξαν να σωπάσουν. Να μη μιλούν δημόσια, να μην κατονομάζουν προδότες, να αποφεύγουν τη σύγκρουση ακόμα κι όταν οι αναμνήσεις πονούσαν. Και αν κάποιος, πάνω στον θυμό ή στο κρασί, έφερνε κουβέντα για εκείνα τα σκοτεινά χρόνια, πάντα θα βρισκόταν κάποιος από τους παλιούς να τον συγκρατήσει: «Άσ’ τα τώρα αυτά, δεν ωφελεί να τα σκαλίζουμε.» Κι έτσι πέρασαν τα χρόνια. Η σιωπή αυτή διατηρήθηκε, ακόμη κι όταν ήρθε η Δημοκρατία, ακόμη κι όταν η ιστορία άρχισε πια να γράφεται χωρίς φόβο. Ίσως επειδή οι άνθρωποι εδώ ήξεραν πως το χωριό δεν αντέχει τον διχασμό. Ο «προδότης» μπορεί ν...

  Αποφάσισα με αυτή την επιστολή να μιλήσω, για άλλη μια φορά, για το σωματείο μας και με τον τρόπο αυτό να επικοινωνήσω με όλους τους συναδέλφους μου ή τουλάχιστον με αυτούς που αντιλαμβάνονται την παράνοια της εποχής μας. Με αυτούς που επιθυμούν να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους κάτι διαφορετικό και ταυτόχρονα απειροελάχιστα μικρό σε σχέση με τη βρωμιά που υπάρχει γύρω μας αλλά πολύτιμο σε αξία, η οποία αποκτιέται απ' αυτή και μόνο την προσφορά του κληροδοτήματος προς τα νέα μέλη μιας κοινωνίας που παραπαίει. Για άλλη μια φορά σας θέτω ένα, κατά την άποψή μου, θεμελιώδες ερώτημα. Τι Σύλλογο θέλουμε να έχουμε; Τι είδους άτομα θέλουμε να μας εκπροσωπούν στις κοινωνικές - πολιτικές επαφές που είναι υποχρεωμένος να κάνει ο Σύλλογός μας στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του; Με ποιο τρόπο θέλουμε να τοποθετείται, όντας μέσα σε μια χειμάζουσα κοινωνία από σκάνδαλα, αδικίες, διαπλεκόμενες και διεφθαρμένες πολιτικές οικογένειες;   Το μοναδικό αυτό ερώτημα "Τι Σύλλογο θέλουμε να έχουμε...

Ο Δήμος Πάρου, στο πλαίσιο της μέριμνάς του για την ασφάλεια των σχολικών και αθλητικών εγκαταστάσεων του νησιού μας, προχώρησε στην τοποθέτηση φυλάκων για τη χειμερινή περίοδο. Η παρουσία φυλάκων αποσκοπεί στην αποτροπή φθορών, βανδαλισμών και κάθε είδους παραβατικής συμπεριφοράς, διασφαλίζοντας την προστασία της δημόσιας περιουσίας και την εύρυθμη λειτουργία των χώρων για τη χρήση τους από κατοίκους, μαθητές και αθλητές. Συγκεκριμένα, η φύλαξη θα πραγματοποιείται έξι (6) ημέρες την εβδομάδα, κατά τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες, στα εξής σημεία: Παροικία: -1ο Δημοτικό Σχολείο, Γενικό Λύκειο και Γυμνάσιο Παροικίας. -2ο Δημοτικό Σχολείο Παροικίας. Νάουσα: - Γυμνάσιο Νάουσας. -Δημοτικό Σχολείο Νάουσας. -Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Νάουσας. Κώστος: -Δημοτικό Σχολείο Κώστου. Μάρμαρα: -Γυμνάσιο Αρχιλόχου. Μάρπησσα: -Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημοτικού Σχολείου Αρχιλόχου-Μάρπησσας (Κλειστό Γυμναστήριο Μάρπησσας). -Δημοτικό Γήπεδο Μάρπησσας. Ο Δήμος Πάρου συνεχίζει να δίνει ...

Ο Δήμος Πάρου διοργανώνει τον 1ο Δρόμο Ειρήνης 2025, την Κυριακή 30 Νοεμβρίου στην Παροικία, αφιερωμένο στους Ήρωες της Εθνικής Αντίστασης Πάρου και Αντιπάρου. Η εκκίνηση και ο τερματισμός θα πραγματοποιηθούν στην Πλατεία Μαντώ Μαυρογένους. Ώρα προσέλευσης: 10:30 π.μ. Εκκίνηση: -11:00 π.μ. για τη διαδρομή των 7 χιλιομέτρων -11:05 π.μ. για τη διαδρομή του 1 χιλιομέτρου. Η διοργάνωση γίνεται από τον Δήμο Πάρου, με την πολύτιμη υποστήριξη της δρομικής ομάδας «Παριανοί Συντρέχτες», του Ποδηλατικού Ομίλου Πάρου και της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης (ΕΟΔ) Παράρτημα Δυτικών Κυκλάδων. Ο αγώνας έχει μη ανταγωνιστικό χαρακτήρα και στόχος του είναι η προώθηση της Ειρήνης, της συμμετοχής και της ευγενούς άμιλλας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν για όλους, ενώ θα πραγματοποιούνται εγγραφές και υπεύθυνες δηλώσεις επί τόπου στην πλατεία Μαντώ Μαυρογένους από τις 10:30 π.μ. Διαδρομές: -7 km για ηλικίες 15 ετών και άνω. -1 km για παιδιά έως 14 ετών και για όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν ελεύθερα με περπάτημα ή τ...

Αξιότιμοι κύριοι, Με την παρούσα επιστολή εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για την απόφαση κλεισίματος του καταστήματος των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) στη Νάουσα Πάρου, μια κωμόπολη με μόνιμο πληθυσμό σχεδόν 3.000 κατοίκων, ο οποίος τους θερινούς μήνες υπερβαίνει τις 15.000–20.000, λόγω της αυξημένης τουριστικής κίνησης. Το κατάστημα της Νάουσας εξυπηρετεί καθημερινά τις ανάγκες ενός μεγάλου αριθμού κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι ηλικιωμένοι, οι οποίοι θα είναι αναγκασμένοι να μεταβαίνουν στην Παροικία για τη διεκπεραίωση των υποθέσεών τους. Κατόπιν των ανωτέρω, ζητάμε: • Να μας γνωστοποιήσετε το σκεπτικό της απόφασης διακοπής λειτουργίας του καταστήματος. • Να επανεξετάσετε άμεσα την απόφασή σας. Σας ενημερώνουμε ότι είμαστε αποδέκτες πλήθος διαμαρτυριών από κατοίκους και επιχειρηματίες της Νάουσας, οι οποίοι εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους στην εν λόγω απόφαση. Επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμη ενέργειά μας. Με εκτίμηση, Ο Δήμαρχος...

Του Γιώργου Κυριαζή Έχει συννεφιά γκρίζα σχεδόν λευκή, σπυρωτή σα ρύζι μπασμάτι καλοβρασμένο, οι σκιές από τους κόκκους βρασμένες κι αυτές μαζί με το ρύζι και θες να τις φάς από περιέργεια μόνο γιατί δεν υπάρχει ανάμνηση της γεύσης της σκιάς. Όσο τρώγεται η σκιά άλλο τόσο τρώγεται η συννεφιά με τη φθινοπωρινή αχλή που καλύπτει όλο το θόλο. Η θάλασσα σκέτο νερό. Αρχίζω την τελετουργία του ντυσίματος, σαπουνάδα με ουδέτερο ph στη στολή για να φορεθεί, πράγμα απαραίτητο στις ξυρισμένες εσωτερικά στολές, ζώνη και γιλέκο φορτωμένα με κιλά, γάντια, ρολόι, ψαροντούφεκα, ακονισμένο μαχαίρι, σημαδούρα με το ξύλινο, νερό και τον εξωλκαία. Αφήνω τα πέδιλα ενωμένα, με τον ίδιο τρόπο πάντα, κοντά στο νερό έτσι που καθισμένος αφού βάλω τα καλτσάκια, με τα πόδια στο νερό, να τα φτάνω χωρίς να σηκωθώ. Καλό στεγνό σάλιωμα της μάσκας εσωτερικά για να μη θολώνει. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται σχολαστικά κάθε φορά με την ίδια καθησυχαστική ρουτίνα. Σταματάω κοιτάζω γύρω μου και πιάνω στην ατμόσφαιρα την...