Παριανές υποκειμενικότητες

  ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥ–ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ Στη χθεσινή μονοθεματική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου για τη διαχείριση των απορριμμάτων συμμετείχε και ο βουλευτής Κυκλάδων της ΝΔ Μάρκος Καφούρος. Ο κ. Καφούρος εμφανίστηκε ιδιαίτερα «επαναστατικός», στα λόγια τουλάχιστον, μιλώντας για την ανάγκη κεντρικού κρατικού σχεδιασμού, χρηματοδότησης και στελέχωσης των υπηρεσιών, ώστε να καλύπτονται οι ιδιαίτερες ανάγκες των νησιών. Όταν, όμως, ο δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Αναστάσης Γκίκας ανέδειξε την αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και στην πολιτική που ο ίδιος στηρίζει, ο βουλευτής δήλωσε ότι «δεν είναι εκπρόσωπος της κυβέρνησης». Τι εκπροσωπεί, όμως, ένας βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας όταν ψηφίζει και υπερασπίζεται την κυβερνητική πολιτική; Παρακολουθήσαμε δήμαρχο και βουλευτή να καταδικάζουν τον ΦΟΔΣΑ, ενώ και οι δύο, από θέσεις ευθύνης στην Τοπική Διοίκηση, έχουν στηρίξει την ανταποδοτικότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την παράδοση δημόσιων και δημ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Οι Κούληδες, η κυβερνώσα δηλαδή μαφία, δεν έκανε κολληγιά με το φονικό μόρφωμα, για τους λόγους που επικαλείται, την «υπεράσπιση», τάχα του καθ΄ημάς πουλημένου προτεκτοράτου από την επεκτατική «γαλάζια πατρίδα» Δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για τη χώρα ούτε για το λαό. Η κολληγιά – που δεν είναι συμμαχία, καθώς δεν υπάρχει κανένα υπογεγραμμένο συνυποσχετικό – έγινε: • Γιατί υπάρχει ιδεολογική ταύτιση με το σιωναζισμό, όπως και με τον Αζοφοναζισμό. • Γιατί το επιβάλλει η ΝΑΤΟϊκή δράκα και οι πέραν του Ατλαντικού μαφιόζοι, όπως έκαναν και με τους σαλτιμπάγκους της Ουκρανίας. • Γιατί κοιτάνε να πουλήσουν στην καλύτερη, για τις τσέπες τους, τιμή ό τι απέμεινε από το οικόπεδο-χώρα. • Γιατί είναι εκβιάσιμοι και εκβιασμένοι από τις ισραhellινές μυστικές υπηρεσίες. Η «συμμαχία» της Ελλάδας με το Γενοκτονικό, αποικιακό μόρφωμα, έχει επενδυθεί, κατά καιρούς, με διάφορα αφηγήματα. Το αρχικό επιχείρημα του Αδ-όνειδος, πως πρόκειται για το «μόνο πολιτισμένο κράτο...

ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΡΕ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Η τελευταία ατάκα, από την ταινία του Μαραγκού, Μάθε, παιδί μου, γράμματα, είναι η κραυγή που διαρρέει την ιστορία του χώρου - που ήταν κάποτε χώρα - από το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, μέχρι σήμερα. Την ούρλιαξε ο Νίκος Καλογερόπουλος, δίχως πια να τραυλίζει, και μ αυτήν σφράγισε και τη ζωή του. ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΡΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ - Για τους δοσίλογους, τους μαυραγορίτες και τους επίγονούς τους, που λυμαίνονται, από τότε μέχρι σήμερα τον τόπο. - Για τα Σκοπευτήρια, τα ξερονήσια και τα κρατητήρια, που ρήμαξαν όσους είχαν ψυχή βαθιά. - Για τη στημένη χρεοκοπία και τους 6000 αυτοκτονημένους που θάφτηκαν αμνημόνευτοι. - Για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, τα πυρπολημένα δάση, τα ζωντανά, θαμμένα ζωντανά, τα ερειπωμένα εργοστάσια, τα σχολεία που κλείνουν, μπάζουν και βουλιάζουν. - Για τους χιλιάδες πρόσφυγες που περιδινίζονται στον πάτο του Αρχιπελαγους κι αυτούς που σαπίζουν στα σημερινα στρατόπεδα συγκεντρώσης. - Για την πανδημική τ...

Η Πάρος έχει ήδη «εισέλθει» στον γαλαξία του υπερτουρισμού με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων από την μια μεριά και την οικονομική ευμάρεια από την άλλη. Που άραγε γέρνει η ζυγαριά για την πλειοψηφία των Παριανών; Ένα δημοψήφισμα τι θα έδειχνε; Σίγουρα όχι το ίδιο με δέκα χρόνια πριν, όταν η συντριπτική πλειοψηφία έβλεπε με αισιοδοξία την τουριστική «επέκταση». Σήμερα ο πληθυσμός του νησιού τον χειμώνα έχει αυξηθεί κατά χιλιάδες, κυρίως λόγω της ανοικοδόμησης και των εργατών σε αυτό τον τομέα. Έτσι ακόμη και την ονομαζόμενη «νεκρή» περίοδο προηγουμένων δεκαετιών, υπάρχει «ζωή». Θετικό! Ναι μεν … αλλά. Ο καρχαρίας μυρίστηκε «χρήμα» και μαζί του ο κυβερνήτης «ανάπτυξη». Λίγοι … προχωρούν. Οι πολλοί μένουν … πίσω. Πιο πίσω όμως, τελευταία και καταϊδρωμένη, η … «ομορφιά». Η ομορφιά της ηρεμίας και της γαλήνης. Μερικοί θα πουν σκωπτικά ότι από αυτά θα έχουμε για αιώνες στο μέλλον. Τώρα τι γίνεται. Αυτό το «τώρα» για τον άνθρωπο δεν θα αλλάξει ποτέ. Αυτό «μετρά», ...

Ο ΦΙΛΙΠΠΑΣ ΤΣΑΝΤΑΝΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ … ΠΩΣ ΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝΕ «Μ΄άσπρα πουλιά και σύννεφα, τον ουρανό θα ντύσω και τ΄ όνομα σου αθάνατο, στην πέτρα θα κεντήσω». Είσαι η πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα κι έζησα! Το λέω και καυχιέμαι, γιατί «φουσκώνω» από περηφάνια κι ευχαρίστηση όταν λέω ότι είμαι Παριανός!!! Έτσι , έχω νομίζω το δικαίωμα να γράψω δύο λόγια για την ομορφιά σου, αλλά και την … κατάντια σου. Ήσουνα η νύφη του Αιγαίου, με τα άσπρα ασβεστωμένα σπιτάκια σου, τα όμορφα εκκλησάκια, την αρχαία περίφημη Εκατονταπυλιανή, τις κατοικιές μες΄τα χωράφια, τα καταπράσινα αμπέλια το καλοκαίρι, τις καθαρές αμμουδιές και παραλίες, τους ανεμόμυλους, τα δασάκια με τα πεύκα, τα θαλασσόδεντρα, τα ξύλινα παραδοσιακά καΐκια στο λιμάνι, ψαράδικα, εμπορικά και σφουγγαράδικα, δρόμοι κι αυλές ασβεστωμένες, μικρές πλατείες «ελεύθερες» , «πλούσιο» μουσείο και πολλές άλλες ομορφιές που κάθε επισκέπτης θαύμαζε. Σ΄έβγαλαν καρτ-ποστάλ και σε διαφήμιζαν σε όλο τον κόσμο! Ξακουστή από την αρ...

Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Εντάξει τα σύκα, ο τρύγος, ο μεθυστικός μούστος, η πηχτή μουσταλευριά, τα γλυκά καρπούζια, οι παχιές μύγες, οι χοντροί ασημόραχοι κολιοί, οι αυγωμένοι σκάροι, τα πανηγύρια της Παναγιάς και τα δυο φεγγάρια! Τίποτα όμως δεν ξεπερνά το πλήθος και την ευδαιμονία των τζιτζικιών τον Αύγουστο. Ζούνε κάτω από τις ρίζες των δέντρων, δεκαεφτά χρόνια και μια ζεστή νύχτα, ο εγκλεισμός κι η μοναξιά τελειώνουν. Εκατομμύρια μικροί κρατήρες ανοίγουν στο χώμα, σκαμμένοι από τα λιλιπούτεια πόδια των τζιτζικιών. Αθέατοι, την ώρα που, ευτυχώς, τα δόντια των αρότρων ξεκουράζονται στις αυλές των αγροτόσπιτων, οι άνθρωποι βλέπουν όνειρα και τα φίδια είναι ζαλισμένα απ' το μακρύ χειμωνιάτικο ύπνο. Τότε ανεβαίνουν στη γη των ζεστών τόπων, δισεκατομμύρια τζιτζίκια, cicale, cicadas, cigales, cigarras, σε καραβάνια και για πρώτη φορά στη δεκαεφτάχρονη σκοτεινή ζωή τους, συναντιούνται με τη ράτσα τους. Περπατούν σα μεθυσμένα, από την πολύχρονη μοναχική κλεισούρα κι αρχίζουν να...

Η παραπάνω λέξη, αμφιλεγόμενη εννοιολογικά, έχει και θετική και αρνητική χροιά. Και χαρακτηρίζει εκείνους που πηδούσαν πάνω στα καμιόνια των Γερμανών στην κατοχή για να πάρουν τρόφιμα και εκείνους που μπουκάρουν στα σπίτια των νοικοκυραίων για να κλέψουν. Αντίστοιχος παραλληλισμός μπορεί να γίνει και με τους δημάρχους και τις δημοτικές αρχές. Πως κινούνται μερικές φορές , παρακάμπτοντας την νομοθεσία, προκειμένου να προλάβουν, ή να αντιμετωπίσουν, ένα έκτακτο ή και επικίνδυνο γεγονός και πως άλλες φορές κινούνται χωρίς κανένα σεβασμό στο δημόσιο χρήμα εξυπηρετώντας υποστηρικτές τους και παρατρεχάμενους. Μπαίνουμε λοιπόν σε επισημάνσεις και ερωτήματα. Πως η σημερινή νομοθεσία επηρεάζει τις δημοτικές αρχές και τις «σπρώχνει» πολλές φορές να λειτουργούν στο όριο της νομιμότητας; Αυτό αν ισχύει για ποιους λόγους γίνεται ; Για αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων ; Για ψηφοθηρικούς σκοπούς ή και δημιουργία «στρατιάς» υποστηρικτών με έκδοση και αγορά βιβλίων, χρηματοδότηση εκδηλώσεων, ενοικιάσε...

Η συζήτηση που άνοιξε με αφορμή τις εξελίξεις στην Πάρο αγγίζει ένα από τα πιο ουσιαστικά ζητήματα της δημόσιας ζωής στη χώρα που είναι ποιος πραγματικά αποφασίζει για τον τόπο μας και ποιος τελικά λογοδοτεί στους πολίτες. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα στις δύο ακραίες προσεγγίσεις. Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει απολέσει σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων της. Κρίσιμες αποφάσεις για τη χωροταξία, τις οικοδομικές άδειες, τις παραχωρήσεις αιγιαλού, τη διαχείριση φυσικών πόρων, ακόμη και για βασικές περιβαλλοντικές πολιτικές, λαμβάνονται από υπουργεία, αποκεντρωμένες διοικήσεις, ανεξάρτητες αρχές και κρατικούς οργανισμούς. Οι δήμοι καλούνται πολλές φορές να διαχειριστούν τις συνέπειες αποφάσεων που δεν έλαβαν ποτέ οι ίδιοι. Αυτό δημιουργεί ένα πραγματικό δημοκρατικό έλλειμμα. Οι πολίτες εκλέγουν δημοτικές αρχές, αλλά διαπιστώνουν ότι σε πολλά από τα σοβαρότερα ζητήματα αυτές δεν έχουν ούτε την αρμοδιότητα ούτε τα μέσα να παρέμβουν αποφασιστικά. Η ...

ΚΟΒ ΠΑΡΟΥ – ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ Η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε το μεσημέρι της 28ης Ιουλίου στην Πάρο και απείλησε κατοικημένες περιοχές, περιουσίες και το φυσικό περιβάλλον, ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο τις μεγάλες ελλείψεις στην πρόληψη, την πολιτική προστασία και τη διαχείριση κρίσιμων υποδομών. Όλες οι μέχρι στιγμής ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε στην περιοχή του ΧΥΤΑ. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί και από την επίσημη έρευνα, επιβεβαιώνονται οι προειδοποιήσεις που υπήρχαν εδώ και χρόνια. Ήδη από το 2020, μετά την εκδήλωση αντίστοιχης πυρκαγιάς, είχε αναδειχθεί ο κορεσμός του κυττάρου και η ανάγκη άμεσου εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεων, λήψης ουσιαστικών μέτρων πυρασφάλειας και συνολικής αναβάθμισης της διαχείρισης των απορριμμάτων. Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος έχουν, αναλογικά με τις αρμοδιότητές τους, σοβαρές ευθύνες γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν προχώρησαν οι αναγκαίες παρεμβάσεις. Το σημερινό περιστατικό αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τις αντιφάσεις ενό...

Η φαρσοκωμωδία που εκτυλίσσεται τις τελευταίες ώρες γύρω από τον «χαμένο θησαυρό» των ανακυκλώσιμων υλικών της Πάρου αποκαλύπτει, για ακόμη μία φορά, τα αδιέξοδα της πολιτικής που παραδίδει κρίσιμες λειτουργίες στους ιδιώτες και αφήνει τον κρατικό μηχανισμό χωρίς σχέδιο και χωρίς υποδομές. Είναι γνωστό ότι το τελευταίο διάστημα η ιδιωτική μονάδα συγκέντρωσης και διαχείρισης ανακυκλώσιμων υλικών στην Πάρο δεν λειτουργούσε. Ως αποτέλεσμα   τα ανακυκλώσιμα υλικά μεταφέρονταν και εναποτίθεντο περιμετρικά του ΧΥΤΑ. Σήμερα, αντί να αναζητηθούν οι πραγματικές πολιτικές και διοικητικές ευθύνες για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, επιχειρείται να μετατρέψουν   σε αποδιοπομπαίους τράγους τους   εργαζόμενους Η απόπειρα να αποδοθούν ποινικές ευθύνες σε εργαζόμενους, τη στιγμή που τα ακριβή αίτια της πυρκαγιάς εξακολουθούν να διερευνώνται, δεν είναι μόνο άδικη. Είναι επικίνδυνη, γιατί επιχειρεί να συγκαλύψει τις πραγματικές ευθύνες μιας πολιτικής που ιδιωτικοποιεί τη διαχείριση των ...