Ζωντανές μνήμες για μια "καλή" βασιλική γριούλα
Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Το 1957 ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης (1938-1957) απαγχονίστηκε στα 19 του χρόνια. Η βασίλισσα που πέθανε σήμερα (και που δεν επισκέφθηκε ποτέ την Ελλάδα) μπορούσε να τον σώσει. Τον δολοφόνησε δι’ απαγχονισμού.
«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο. Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα.
Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα.
Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».
Το 1956, εκτελούνται με απαγχονισμό στην Κύπρο ο Μιχαλάκης Καραολής κι ο Ανδρέας Δημητρίου 23 & 26 ετών. Υπήρξαν οι πρώτοι αγωνιστές για την ανεξαρτησία της Κύπρου που καταδικάσθηκαν σε θάνατο κι εκτελέστηκαν από τους άγγλους δυνάστες.
Παρά τις διεθνείς εκκλήσεις η #Ελισάβετ αρνήθηκε μέχρι τέλους να δώσει χάρη.
Επίσης, η γενναία στάση των Κυπρίων μπροστά στους δημίους τους και το γεγονός της θανάτωσής τους προκάλεσαν παγκόσμια αντίδραση και κατακραυγή.
Να τα λέμε κι αυτά για το δίκαιο που οφείλει η ιστορία σε όλους τους ανθρώπους....
