Ας δούμε και κάτι που πρέπει επιτέλους να πούμε...
Φτάνει Πια
Σχολεία «υπό επιτήρηση» ή ελεύθερα κύτταρα παιδείας;
Η πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τοποθέτηση καμερών στα σχολεία φέρνει και πάλι στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: Θέλουμε τα σχολεία μας να είναι χώροι ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας ή πεδία διαρκούς αστυνόμευσης που θυμίζουν «Μεγάλο Αδελφό»; Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της νομικής συμβούλου της Δ.Ο.Ε., η τοποθέτηση και χρήση συστημάτων βιντεοεπιτήρησης στις σχολικές μονάδες κατά την ώρα λειτουργίας τους είναι απολύτως απαγορευμένη. Ακόμη και για τις ώρες που το σχολείο είναι κλειστό, ο νόμος θέτει αυστηρότατες προϋποθέσεις: Απαιτείται άδεια από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Πρέπει να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα του μέτρου. Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται μετά από διαβούλευση με εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Και βέβαια δεν είναι μόνο το γράμμα του νόμου, αλλά και η ουσία της εκπαίδευσης. Η ύπαρξη καμερών, ακόμα και «άδειων κουτιών» που προσομοιάζουν με κάμερες, πλήττει βάναυσα την ψυχική υγεία των μαθητών. Όπως τονίζει η Αρχή, ο κίνδυνο...