Ευελπιστώ ότι αυτό το blog, μέσα από τη συμμετοχή των πολιτών, μπορεί να αποκτήσει τη βαρύτητα της διαφορετικής έκφρασης γνώμης για τα θέματα της Πάρου και όχι μόνο.
Μήπως ήρθε η ώρα για επικοινωνία και κοινές δράσεις;
Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Αυτή την εποχή του μεγάλου γεωπολιτικού αναβρασμού, η ελπίδα έρχεται από την Ανατολή, απ’ όπου έρχεται κι ο ήλιος. Η ελπίδα έρχεται από τους ξυπόλυτους του κόσμου, που «δεν έχουν τίποτα να χάσουν, εκτός απ’ τις αλυσίδες τους». Ο ασύμμετρος πόλεμος – το αντάρτικο – ήταν, μέσα στην σύγχρονη Ιστορία, η επέλαση των καταπιεσμένων, με ψυχή βαθιά, που κλόνισε αυτοκρατορίες, Ιερές Συμμαχίες και συνασπισμούς αποικιοκρατών. Γι αυτό βαφτίστηκε «τρομοκρατία». Για να απονομιμοποιηθεί και να διεγείρει τον τρόμο. • Στα τέλη του 18ου αιώνα, οι «ξυπόλυτοι μαύροι» της Αϊτής, με ανταρτοπόλεμο, συνέτριψαν τα πανίσχυρα στρατεύματα του Ναπολέοντα και ανάγκασαν τη Γαλλία, να αναγνωρίσει την πρώτη ανεξάρτητη «μαύρη δημοκρατία». • Και η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση, παρά τις εσωτερικές παλινωδίες της, ήταν ένα μεγαλειώδες αντάρτικο Κλεφτών, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Γι αυτό βαφτίστηκε «τρομοκρατία», ακόμη κι από τα ιερατεία του Φαναριού, έγινε όμως παρακαταθήκη για τον μεγάλ...
Ενημέρωση προς τους πολίτες της Πάρου και κατ' επέκταση τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Τι ομοιότητες μπορεί να έχουν το δυστύχημα στα Τέμπη με το Δημαρχείο της Πάρου; Πάμε πρώτα στις διαφορές: Στο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, έχασαν τη ζωή τους επιβεβαιωμένα 57 άνθρωποι (στην πλειονότητά τους νεαροί φοιτητές), ενώ δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν. Εδώ, ευτυχώς, ζούμε και εργαζόμαστε όλοι ειρηνικά, στο σάπιο δημαρχείο, απολαμβάνοντας τη ραστώνη του τουριστικού καλοκαιριού και τα απόνερά της το χειμώνα. Η σύγκρουση ήταν μέτωπο με μέτωπο (μετωπική) μεταξύ δύο τρένων που κινούνταν στην ίδια γραμμή. Το InterCity 62 (IC62) της Hellenic Train, το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη με περίπου 350 επιβαίνοντες, και η Φορτηγή αμαξοστοιχία που κινούνταν από τη Θεσσαλονίκη προς τη Λάρισα. Εδώ, ευτυχώς, δεν έχουμε ράγες… Πάμε τώρα στις ομοιότητες: Στην περίπτωση των Τεμπών είχαν προηγηθεί...
Πάρος, 14 Σεπτεμβρίου 2026 Η Πάρος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης – Ο ΦΟΔΣΑ απαντά με επιθέσεις Τα γραφόμενα στο τελευταίο Δελτίο Τύπου του ΦΟΔΣΑ αλλά και το όλο ύφος του δεν συνάδουν με το κύρος ενός δημόσιου φορέα που καλείται να υπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον και τις κοινωνίες των νησιών μας. Όταν ο Δήμαρχος ισχυρίζεται και οι Υπηρεσίες του Δήμου επιβεβαιώνουν, ότι το μήνυμα πρόσκλησης στη Γενική Συνέλευση του ΦΟΔΣΑ δεν παρελήφθη, αυτό δεν επιδέχεται οποιασδήποτε αμφισβήτησης και τα σχετικά στοιχεία είναι στη διάθεση οποιουδήποτε για να το επιβεβαιώσει. Ο τεχνικός έλεγχος στον κεντρικό διακομιστή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας του Δήμου Πάρου ολοκληρώθηκε. Σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα, δεν εντοπίστηκε κανένα ίχνος παραλαβής πρόσκλησης για την Τακτική Γενική Συνέλευση του ΦΟΔΣΑ της 10ης Σεπτεμβρίου 2026 στις δύο δηλωμένες ηλεκτρονικές διευθύνσεις του Δήμου, όπως άλλωστε προκύπτει και από το συνημμένο έγγραφο του Αυτοτελούς Τμήματος Ανάπτυξης & Διαχείρισης Ολικής Ποιότητας του Δήμου Π...
"Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με μοναδικό θέμα τα ογκώδη απορρίμματα που δεν γίνονται δεκτά στον ΧΥΤΑ δυστυχώς ειδαμε για άλλη μια φορά οτι βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές: Ο Δήμαρχος δεν αξιοποιεί τις δυνατότητες που διαθέτει, τα προβλήματα γιγαντώνονται, αποστέλλει επιστολές, ρίχνει αλλού τις ευθύνες και φθάνει να απειλεί με ένδικα μέσα και επαναστατικές ενέργειες. Πολλά θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν ο κ. Μπιζάς προχωρούσε εγκαίρως σε εργολαβία, όπως έχει κάνει στο παρελθόν ο Δήμος. Θα μπορούσε να συζητήσει και να αναζητήσει λύσεις αντί να συμβάλει στη δημιουργία χαρτοβασιλείου με επιστολές. Ηταν επιβεβλημένο επίσης να συμμετέχει ως μέλος του ΔΣ και μέτοχος του ΦΟΣΔΑ, στην τελευταία συνεδρίασή του, που ειχε θέμα τον εξοπλισμο του ΧΥΤΑ της Πάρου και να ειχε προσκαλέσει εκπρόσωπο του ΦΟΣΔΑ. Δεν έκανε τίποτε από αυτά. Αντ’ αυτού έχουμε συνεδριάσεις Δημοτικού Συμβουλίου, Δημοτικής Επιτροπής και στη συνέχεια εξώδικα και ασφαλιστικά μέτρα, κάλεσμα σε φορείς και...
Ενόψει του πρώτου κουδουνιού, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων Δήμου Πάρου εύχεται από καρδιάς σε όλους τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς του νησιού μας καλή σχολική χρονιά, με υγεία, δύναμη και πρόοδο. Δυστυχώς όμως, για άλλη μια φορά, η νέα σχολική χρονιά δεν ξεκινά όπως θα έπρεπε και όπως αξίζει στα παιδιά μας. Στο ΓΕΛ Νάουσας, μετά από κοινή συνάντηση της Ένωσής μας με τον Διευθυντή και τους γονείς του σχολείου, διαπιστώθηκε για άλλη μια φορά το οξύ στεγαστικό πρόβλημα: οι υπάρχουσες αίθουσες δεν επαρκούν για τον αυξημένο αριθμό μαθητών, ένα ζήτημα που έχει τεθεί επίσημα από τη Διεύθυνση του σχολείου ήδη από τον Μάρτιο του 2026. Αντί όμως για μια ουσιαστική κτηριακή λύση, οδηγηθήκαμε σε ένα απαράδεκτο δίλημμα: είτε να «κοπεί» η αίθουσα εκδηλώσεων στα δύο με γυψοσανίδα, είτε να μεταγραφούν μαθητές και να αναγκαστούν να πηγαινοέρχονται καθημερινά στην Παροικιά. Για εμάς, η παραμονή όλων των παιδιών στο σχολείο του τόπου τους ήταν αδια...
Γράφει η Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου Οι Κούληδες, η κυβερνώσα δηλαδή μαφία, δεν έκανε κολληγιά με το φονικό μόρφωμα, για τους λόγους που επικαλείται, την «υπεράσπιση», τάχα του καθ΄ημάς πουλημένου προτεκτοράτου από την επεκτατική «γαλάζια πατρίδα» Δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για τη χώρα ούτε για το λαό. Η κολληγιά – που δεν είναι συμμαχία, καθώς δεν υπάρχει κανένα υπογεγραμμένο συνυποσχετικό – έγινε: • Γιατί υπάρχει ιδεολογική ταύτιση με το σιωναζισμό, όπως και με τον Αζοφοναζισμό. • Γιατί το επιβάλλει η ΝΑΤΟϊκή δράκα και οι πέραν του Ατλαντικού μαφιόζοι, όπως έκαναν και με τους σαλτιμπάγκους της Ουκρανίας. • Γιατί κοιτάνε να πουλήσουν στην καλύτερη, για τις τσέπες τους, τιμή ό τι απέμεινε από το οικόπεδο-χώρα. • Γιατί είναι εκβιάσιμοι και εκβιασμένοι από τις ισραhellινές μυστικές υπηρεσίες. Η «συμμαχία» της Ελλάδας με το Γενοκτονικό, αποικιακό μόρφωμα, έχει επενδυθεί, κατά καιρούς, με διάφορα αφηγήματα. Το αρχικό επιχείρημα του Αδ-όνειδος, πως πρόκειται για το «μόνο πολιτισμένο κράτο...
Του Γιώργου Κυριαζή Δίπλα μου στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ ένας κύριος, με την επιβίβαση, ανέκτησε το χαμένο πορτοφόλι του. Του το παρέδωσε μια γυναίκα, που είδα φευγαλέα, με λαϊκή και δουλεμένη όψη γύρω στα σαράντα. Η χαρά του μεγάλη, «είχα μέσα πέντε χιλιάδες», αναφώνησε. Μια κυρία δίπλα μου συγκινημένη είπε: «γίνονται και θαύματα». Ξεκινήσαμε το ταξίδι για την επαρχία. Σχεδόν όλοι οι επιβάτες φορούσαν μαύρα και ένιωσα περίεργα που φορούσα καταπράσινη ζακέτα. Από μικρός αγαπούσα τις απλές και συμπυκνωμένες αφηγήσεις, τη λαϊκή σοφία, τον επαρχιώτη Δον Κιχώτη, τους μαστόρους και τους τεχνίτες. Ήμουν ρευστός και τρύπωνα ανάμεσά τους. Είχα μια ενστικτώδη τάση να ανακαλύπτω την αντίφαση, την αντίθεση, την ειρωνία, το ανεπαίσθητο του λόγου. Δεν έψαχνα το σύννεφο στο γαλάζιο, ούτε το ελάχιστο σημάδι στα καθαρά πρόσωπα αν και η ανεπιτήδευτη σκιά με γοήτευε. Ο κύριος με το πορτοφόλι ήταν στη διπλανή θέση, μας χώριζε ο διάδρομος. Τον παρατηρούσα και προσπαθούσα να καταλάβω πού χάθηκε η χαρά, πο...