Υπάρχουν ημερομηνίες που χαράζονται στη μνήμη με τον πιο σκληρό τρόπο.
ΑΧΤΑΡΜΑΣ … ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΩΝ
Η Πάρος έχει ήδη «εισέλθει» στον γαλαξία του υπερτουρισμού με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων από την μια μεριά και την οικονομική ευμάρεια από την άλλη. Που άραγε γέρνει η ζυγαριά για την πλειοψηφία των Παριανών; Ένα δημοψήφισμα τι θα έδειχνε; Σίγουρα όχι το ίδιο με δέκα χρόνια πριν, όταν η συντριπτική πλειοψηφία έβλεπε με αισιοδοξία την τουριστική «επέκταση». Σήμερα ο πληθυσμός του νησιού τον χειμώνα έχει αυξηθεί κατά χιλιάδες, κυρίως λόγω της ανοικοδόμησης και των εργατών σε αυτό τον τομέα. Έτσι ακόμη και την ονομαζόμενη «νεκρή» περίοδο προηγουμένων δεκαετιών, υπάρχει «ζωή». Θετικό! Ναι μεν … αλλά. Ο καρχαρίας μυρίστηκε «χρήμα» και μαζί του ο κυβερνήτης «ανάπτυξη». Λίγοι … προχωρούν. Οι πολλοί μένουν … πίσω. Πιο πίσω όμως, τελευταία και καταϊδρωμένη, η … «ομορφιά». Η ομορφιά της ηρεμίας και της γαλήνης. Μερικοί θα πουν σκωπτικά ότι από αυτά θα έχουμε για αιώνες στο μέλλον. Τώρα τι γίνεται. Αυτό το «τώρα» για τον άνθρωπο δεν θα αλλάξει ποτέ. Αυτό «μετρά», ...
