Ευελπιστώ ότι αυτό το blog, μέσα από τη συμμετοχή των πολιτών, μπορεί να αποκτήσει τη βαρύτητα της διαφορετικής έκφρασης γνώμης για τα θέματα της Πάρου και όχι μόνο.
Πολιτικό μνημόσυνο για τον Μανώλη
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
-
Η οικογένεια και οι φίλοι του Μανώλη Ισιγώνη θα πραγματοποιήσουν πολιτικό μνημόσυνο για τον Μανώλη την Κυριακή 12 Φλεβάρη και ώρα 12.00 στο ΚΑΠΗ της Μάρπησσας.
Ενόψει του χειμερινού προγραμματισμού των δρομολογίων, η Ένωση Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων Δήμου Πάρου παρεμβαίνει προληπτικά. Πρόσφατα δημοσιεύματα, που δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα, κάνουν λόγο για σχεδιασμό της Blue Star Ferries για την περίοδο 1 Νοεμβρίου – 3 Ιανουαρίου 2027 χωρίς τη σαββατιάτικη σύνδεση Πάρου–Νάξου–Σαντορίνης και χωρίς το απογευματινό δρομολόγιο από τον Πειραιά, με μοναδική επιλογή το πρωινό που φτάνει στις 04:30. Δεν θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Θέλουμε όμως να ακουστεί εγκαίρως η φωνή των οικογενειών, πριν ληφθούν οποιεσδήποτε αποφάσεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα έπληττε πρώτα απ' όλα τα παιδιά μας. Η δίμηνη διακοπή των τοπικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϊ και άλλων αθλητικών δραστηριοτήτων, θα στερούσε από εκατοντάδες παιδιά τη βασική τους διέξοδο τον χειμώνα. Θα επηρέαζε επίσης τον σχολικό αθλητισμό, την εκπαίδευση και τις ευκαιρίες των μαθητών να συμμετέχουν σε αθλητικές, εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες εκτός νησιού. Το ζήτημα...
Η διαχείριση του αναψυκτήριου του Περιβαλλοντικού Πάρκου έχει δοθεί σε εταιρία (ΔΙΩΝΗ ΑΕ) με 12ετη σύμβαση. Τα προβλήματα που έχουν αναδειχθεί από τη λειτουργία του αναψυκτήριου φέτος είναι πολλά με αποτέλεσμα να αμαυρώνεται η εικόνα του Πάρκου, να καταστρατηγούνται βασικές καταστατικές του αρχές, να απογοητεύονται οι άνθρωποι που για χρόνια αποτελούν το εθελοντικό του στήριγμα και να δημιουργείται αρνητική εικόνα στους «εραστές» της περιοχής. Αυτός είναι και ο λόγος που φέραμε το θέμα στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο.
Γράφει ο Giorgos Kyriazis Πίστευε ότι, αν έτρεχε γρήγορα στην ανηφόρα, θα ακολουθούσε κατηφόρα. Η λογική του έκανε δηλώσεις και μετά χανόταν στη συνήθεια. Όταν πετύχαινε έναν στόχο αναρωτιόταν αν αυτό οφειλόταν σε κάποιο γραφειοκρατικό χρέος. Μόλις ανέβαινε, τον κατάπινε το «φιδάκι». Στην ουρά ζαλισμένος αδυνατούσε να επαναλάβει πράξεις με καλύτερη προοπτική. Είχε τα υλικά χωρίς τη συνταγή και όταν έβρισκε τη συνταγή, έχανε τα υλικά. Οι απόψεις του γερνούσαν γρηγορότερα από τον ίδιο. Η επίγνωση θα τον έκανε λιγότερο βλάκα αν ήταν συνεπής μαζί της. Όταν ξέμενε από επιχειρήματα υπερασπιζόμενος τις πεποιθήσεις του, τις μετακινούσε ελαφρά για να μπορεί να δικαιολογήσει τον εαυτό του. Τα αποτελέσματα των πράξεών του εξέθεταν την αδυναμία του να τα ερμηνεύσει. Η άγνοια δεν είναι απόδειξη βλακείας ούτε η γνώση αποτελεί τεκμήριο εξυπνάδας. Ήταν πιστός στις απόψεις του, αλλά άπιστος στην εφαρμογή τους. Η βλακεία κρύβεται στην τάξη της ορθογραφίας. Στην προσπάθειά του να αναλύσει τα λάθη του δημ...
Είτε είστε o χιουμανιστικός γονέας μιας μαύρης γάτας είτε όχι, νομίζω όλοι θα συμφωνήσετε ότι το μυστήριο που αποπνέει η μαύρη γάτα δεν συναντάται σε καμια άλλη γάτα! Οι Μαύρες γάτες συνήθως και κατάφορα αδίκως συνδέονται με το Χάλογουιν, την μαγεία και την κακοτυχία. Γιατί οι Μαύρες γάτες στην πραγματικότητα κάθε άλλο παρά σημάδια κακού είναι. Παρακάτω θα σας περιγράψω 7 πράγματα που πιθανώς δεν γνωρίζατε γι’ αυτές! Αλλά πριν το κάνω θέλω να σας ξεκαθαρίσω ότι ετούτο εδώ το ποστ θέλει να διαλύσει όλη την παραφιλολογία που υπάρχει για την μαύρη γάτα και όχι να την συντηρήσει:
Η παραπάνω λέξη, αμφιλεγόμενη εννοιολογικά, έχει και θετική και αρνητική χροιά. Και χαρακτηρίζει εκείνους που πηδούσαν πάνω στα καμιόνια των Γερμανών στην κατοχή για να πάρουν τρόφιμα και εκείνους που μπουκάρουν στα σπίτια των νοικοκυραίων για να κλέψουν. Αντίστοιχος παραλληλισμός μπορεί να γίνει και με τους δημάρχους και τις δημοτικές αρχές. Πως κινούνται μερικές φορές , παρακάμπτοντας την νομοθεσία, προκειμένου να προλάβουν, ή να αντιμετωπίσουν, ένα έκτακτο ή και επικίνδυνο γεγονός και πως άλλες φορές κινούνται χωρίς κανένα σεβασμό στο δημόσιο χρήμα εξυπηρετώντας υποστηρικτές τους και παρατρεχάμενους. Μπαίνουμε λοιπόν σε επισημάνσεις και ερωτήματα. Πως η σημερινή νομοθεσία επηρεάζει τις δημοτικές αρχές και τις «σπρώχνει» πολλές φορές να λειτουργούν στο όριο της νομιμότητας; Αυτό αν ισχύει για ποιους λόγους γίνεται ; Για αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων ; Για ψηφοθηρικούς σκοπούς ή και δημιουργία «στρατιάς» υποστηρικτών με έκδοση και αγορά βιβλίων, χρηματοδότηση εκδηλώσεων, ενοικιάσε...
Είναι κοινή διαπίστωση πλέον , ότι μπήκαμε σε καταστάσεις που δύσκολα μπορεί κανείς να διαχειριστεί και μάλλον βαδίζουμε «ξυπόλητοι στ΄αγκάθια». Το επιλέξαμε οι περισσότεροι (αεροδρόμιο γαρ) , προσδοκώντας οι δημοτικές αρχές των τελευταίων ετών λαμβάνοντας τα ξεκάθαρα μηνύματα , να έχουν το θάρρος και την ισχυρή βούληση να προχωρήσουν στις απαραίτητες ενέργειες δημιουργίας υποδομών και στην οργάνωση αυτού που αποκαλούμε «καθημερινότητα». Και φυσικά να διεκδικήσουν από το κεντρικό κράτος μία «λελογισμένη» ανάπτυξη, με επίκεντρο ένα «σωστό» χωροταξικό. Δυστυχώς όμως οι αιρετοί που διοικούν δεν ασχολούνται με τα πολύ σοβαρά αυτά ζητήματα και αναλώνονται σε ανούσια επικοινωνιακά δελτία τύπου , σε υποσχέσεις στους πάντες για τα πάντα και σε ανελλιπή παρουσία στις κοινωνικές εκδηλώσεις . Έχουν ανακαλύψει τον τρόπο να διακτινίζονται . Στην σημερινή εποχή όμως ο ρόλος των αιρετών , απαιτεί στοιχειώδη τουλάχιστον μόρφωση , διαθέσιμο χρόνο για εργασία , ορθολογικό τρόπο σκέψης και φυσικά εντιμότ...
Του Γιάννη Γεωργούση Γιατί οι νέοι, αλλά και οι μεγαλύτεροι, δεν συμμετέχουν στα κοινά; Κι εννοώ συμμετοχή εθελοντική, εθελούσια και αφιλοκερδή. Είναι πολλοί οι λόγοι. Άλλοτε εμφανίζονται ως αυτόνομοι ισχυροί παράγοντες αποχής από τα κοινά, άλλοτε αλληλεπιδρούν. Μετά τη δικτατορία εμφανίστηκε μια εκρηκτική διάθεση και διάσταση συμμετοχής. Επί δικτατορίας, οι πολίτες ήταν φιμωμένοι, απαγορευόταν η συνάθροιση και το συνεταιρίζεσθαι, καθώς και οι ελεύθερες απόψεις, ο διάλογος, η ελευθεροτυπία. Έτσι, ήταν σαν να έσπασε μια τεχνητή φούσκα μετά το 1974, να έγινε ένα Big Bang και να θέριεψε η συμμετοχή στα κοινά και, γενικότερα, στην πολιτική ζωή. Από ένα σημείο και πέρα όμως, η κομματική ένταξη και η κομματική πειθαρχία στένεψαν τους ορίζοντες των πρωτοβουλιών και «ευνούχισαν» την πρωτοτυπία και τον αυθορμητισμό. Η ελευθερία φάνηκε να συστέλλεται. Εξίσου σημαντικό είναι ότι το πολιτικό σύστημα, που ήταν σχετικά σταθερό επί δε...