Σκεφτόμαστε με τα "θέλω" μας

-

 

Σκεφτόμαστε με τα "θέλω" μας

Έχουν περάσει κοντά 13 χρόνια από την έκρηξη της μεγάλης κρίσης (ηθικής πρώτα και μετά οικονομικής) κι ενώ πιεστήκαμε όλοι, ενώ βασανιστήκαμε και βασανιζόμαστε δεν έχουμε ακόμα βγάλει τα συμπεράσματά μας και δεν μπορούμε χωρίς ξεσπάσματα και εξαλλοσύνες να συζητήσουμε με τον άλλον και κάπου να συμφωνήσουμε. Ας είναι. Παραθέτω λίγες γραμμές από τα όσα είπε σε συνέντευξή του ο σοφός φίλος μας Στέλιος Ράμφος.

 

"Το πρόβλημα που ζούμε στην Ελλάδα με το συναίσθημα είναι ακριβώς το ανεξέλεγκτό του που περιφρονεί επί μονίμου βάσεως το πραγματικό εν ονόματι μεγάλων ιδεών. Είμαστε θύματά της εγκαρδιότητός μας. Είμαστε τόσο εγκάρδιοι ώστε προσπερνούμε το πραγματικό για να πάμε σ' αυτό που μας αρέσει. Σκεφτόμαστε με όρους "θέλω". Με όρους αποκλειστικά του "θέλω" μόνο φαντασίωση υπάρχει. Εκεί θα ναυαγήσεις. Στον νεότερο κόσμο η πραγματικότης κάνει τον εαυτό της παρόντα με τρόπους που και τα συναισθήματα κρατάει και τα δέοντα πράττει. Δηλαδή φτιάνει θεσμούς. Τι είναι το συναίσθημα; Ότι δεν έχω όρια σ' αυτό που θέλω. Πότε το συναίσθημα γίνεται τέχνη; Όταν βάζεις όρια. Γιατί υπάρχει και ο άλλος. Εάν είσαι μόνο "θέλω" είσαι ζούγκλα".

Χρίστος Γεωργούσης



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στέγη αγάπης

-
Εικόνα
Γράφει ο Κώστας Αργουζής Η Στέγη αγάπης ξεκίνησε και πάλι τη λειτουργία της προσφέροντας καθημερινά φαγητό σε 13 ενδεείς συνανθρώπους μας, που χρήζουν γενικότερης φροντίδας οι περισσότεροι. Το προσπάθησαν ο πατήρ Στυλιανός Μπιζάς και η Ιωάννα Χανιώτη, αντιδήμαρχος Κοινωνικής Μέριμνας, από τα πλέον δραστήρια στελέχη της τοπικής μας αυτοδιοίκησης. Αξίζει να αναφερθεί το προσωπικό ενδιαφέρον του Πρωτοσύγκελλου της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας Αρχ. Δωρόθεου Βενετσανόπουλου, που, μόλις πληροφορήθηκε την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε στη Στέγη αγάπης, έδωσε αμέσως σχετικές εντολές για την αποκατάσταση της κανονικότητας. Όπως με ενημέρωσε σιτιζόμενος, το σημερινό μενού ήταν κοτόπουλο με πατάτες και ήταν πολύ καλό.
Read more »

Νέοι αγρότες: Ενισχύσεις από 30.000 έως 42.500 ευρώ – Τι προβλέπει η Δράση «Εγκατάσταση Γεωργών Νεαρής Ηλικίας»

-
Εικόνα
Από 30.000 έως 42.500 ευρώ διαμορφώνεται η ενίσχυση που θα δοθεί στους νέους αγρότες , που θα ενταχθούν στο νέο πρόγραμμα, η δημοσίευση του οποίου αναμένεται μετά το τέλος των αιτήσεων ΟΣΔΕ του 2024. Σύμφωνα με την προδημοσίευση της νέας πρόσκλησης για την υποβολή αιτήσεων στήριξης προς ένταξη στην παρέμβαση Π3-75.1 «Εγκατάσταση Γεωργών Νεαρής Ηλικίας» του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΣΣ ΚΑΠ) της Ελλάδας 2023– 2027», η παροχή κατ’ αποκοπή οικονομικής στήριξης προβλέπεται σε νέους που δεν έχουν υπερβεί το 41ο έτος της ηλικίας τους για την είσοδο και παραμονή στη γεωργική απασχόληση και την πρώτη τους εγκατάσταση, ως αρχηγών, σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Να σημειωθεί ότι, η αίτηση στήριξης θα συνταχθεί με βάση την παραδεκτή Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης (ΕΑΕ) με την οποία αιτείται βασική ενίσχυση, συνδεδεμένη ή μη, το έτος 2024. Πώς υπολογίζεται το ποσό στήριξης στη Δράση «Εγκατάσταση Γεωργών Νεαρής Ηλικίας» Το ποσό στήριξης που θα δοθεί παρέχεται υπό την μορφή κεφαλαίου μη...
Read more »

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ Η … ΓΑΛΟΥ

-
Εικόνα
Στην φωτογραφία δεξιά η Γαλου, αριστερά ο Βάγγος λένε τα κάλαντα στον Αχιλλέα Καρατζά και τον εγγονό του.   Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Τολστόι έγραφε ημερολόγιο, όπου σημείωνε κάθε μέρα τα συμβάντα και το πρόγραμμα της ζωής του. Παράδειγμα προς μίμηση. Πρέπει όλοι μας από την παιδική μας ηλικία καθημερινά να σημειώνουμε τα λάθη μας, τις πίκρες και τις χαρές μας, απογοητεύσεις, βάσανα, καημούς, παρέες και διασκεδάσεις, τις μέρες και τις ώρες που αφήσαμε ανεκμετάλλευτες. Τα γεγονότα και τα σκαμπανεβάσματα του βίου μας, αυτά που μας χάρισε η ζωή κι αυτά που μας πήρε η μοίρα, στον αγώνα που δώσαμε ως άνθρωποι μέσα στην κοινωνία. Κι όταν, με το καλό, γεράσουμε θα ανοίγουμε το ημερολόγιο και θα «ξαναζούμε» όσα περάσαμε!!! Πολλοί φεύγουμε χωρίς να αφήσουμε κάτι να μας θυμούνται. Κι έτσι μας ξεχνάνε γρήγορα και φεύγουμε ασήμαντοι, αδιάφοροι αφού δεν αφήσαμε κάτι για το σύνολο, τους συνανθρώπους μας στην τοπική μας κοινωνία. Πρέπει λοιπόν να προλάβουμε πριν φύγουμε να καταλάβουμε τα λάθη μα...
Read more »

Τι κι αν σε λένε Ινδαρέ;

-
Εικόνα
του Ανδρέα Κοσιάρη Ένας άνθρωπος δέχεται επίσκεψη από την Ελληνική Αστυνομία στο πλαίσιο πολυδιαφημισμένης «επιχείρησής» της. Ένας αστυνομικός ζητά να χρησιμοποιηθεί το σπίτι του ανθρώπου αυτού για την επιχείρηση, εκείνος ρωτά αν υπάρχει έγγραφο εισαγγελέα που να δίνει αυτή την άδεια, και ο αστυνομικός φεύγει χωρίς να πει τίποτα. Λίγη ώρα μετά, ο άνθρωπος της ιστορίας μας βρίσκεται στην ταράτσα του σπιτιού του δεμένος με χειροπέδες και δαρμένος, ενώ παρακολουθεί τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. να δέρνουν και να βρίζουν τα παιδιά του και να απειλούν τη γυναίκα του. Κι έπειτα, βρίσκεται κατηγορούμενος, αυτός και οι γιοί του, για επίθεση κατά των αστυνομικών και εξύβρισή τους. Στην επικοινωνιακή διαχείριση του συμβάντος από τον μηχανισμό παραπληροφόρησης της ΕΛ.ΑΣ., ακούει τα ΜΜΕ και τους εκπρόσωπους του πολιτικού κατεστημένου να διαδίδουν οχετούς λάσπης για αυτόν και για τα παιδιά του. Ακούει τους εκπροσώπους της ΕΛ.ΑΣ. να μπερδεύουν τις ιστορίες τους για το τι συνέβη, υπουργούς, βουλευτές και α...
Read more »

Όταν η ομορφιά του νησιού πνίγεται στην ασφυξία του περιφερειακού

-
Εικόνα
  Ήρθα φέτος στην Πάρο, στο νησί καταγωγής μου, με χαρά και λαχτάρα, όπως κάθε καλοκαίρι. Είναι το δικό μας καταφύγιο, ο τόπος που έχω συνδέσει με τις πιο ανέμελες στιγμές της παιδικής μου ηλικίας. Και φέτος όμως, όπως κάθε χρόνο, ένιωσα ότι  αυτό το νησί δεν μπορεί πια να «αναπνεύσει» . Και δεν μιλάω μεταφορικά. Βρισκόμαστε σχεδόν καθημερινά μέσα στο αυτοκίνητο, εγώ και τα παιδιά μου, κατεβαίνοντας από τον περιφερειακό για να κατευθυνθούμε από τον νότιο τμήμα του νησιού προς την Παροικιά. Η απόσταση που έχουμε μπροστά μας δεν ξεπερνά τα 3 χιλιόμετρα. Κι όμως, χρειάζεται παραπάνω από μία ολόκληρη ώρα για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Εκείνες τις στιγμές, το μόνο που σκέφτομαι είναι: κι αν είχαμε κάποιον άρρωστο μέσα στο αυτοκίνητο; Κι αν ένα παιδί βιώνε κρίση αλλεργίας ή κάποιος υπέστη έμφραγμα; Πώς θα φτάναμε στο Κέντρο Υγείας; Η απάντηση είναι απλή και τρομακτική: Δε θα φτάναμε. Ο περιφερ...
Read more »

Ο Αθλητισμός ως σπίτι.

-
Εικόνα
Γράφει ο  Giorgos Kyriazis Πριν πολλά χρόνια, χειμώνας ήταν, ήμουν έξω από τον Αρχίλοχο στο διάλειμμα μιας ταινίας τότε που οι άνθρωποι κάπνιζαν, έπιναν και φλέρταραν, δεν τα συσχετίζω. Φορούσα ένα μάλλινο ζεστό παλτό ανοιχτόχρωμο. Απέναντι μου στεκόταν ο Κώστας Γουζέλης φορώντας ένα ωραιότερο σκουρόχρωμο παλτό. Πιάσαμε μια μικρή κουβέντα και μου έβαλε στο μυαλό την εξής ατάκα: «το παλτό δεν είναι ρούχο είναι σπίτι Γιώργο, σπίτι». Που το πάω; Ποιά είναι τα σπίτια μας σε αυτήν την παλιοζωή; Μάλλον είναι λίγα σαν τους μεγάλους έρωτες. Όταν αισθάνομαι πολύ έντονα, σταθερά, χωρίς να χάνω τον εαυτό μου, την προσωπικότητά μου, εκεί που καταθέτω την πραμάτεια μου με ειλικρίνεια χωρίς να περιμένω ρέστα, εκεί που είμαι αθέατος και όλοι με βλέπουν. Η αφοσίωση σε κάτι είναι ένα σπίτι, οι άνθρωποί μας, οι ρίζες μας, εκεί που αναπαύεσαι ή δραστηριοποιείσαι, που βρίσκεις θεραπεία και μοιράζεσαι αγάπη. Μπορεί στα στενά αλλά και στα απέραντα, στις τέχνες, στη θρησκεία, στον εαυτό μας και σίγουρα σ...
Read more »

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΦΤΙΑΞΕ … ΟΜΑΔΑ

-
Εικόνα
Ένα υπέροχο τρόπο να τη βγάζεις «καθαρή», όταν σε πιάνουν με την «γίδα στην πλάτη», μας δίδαξε ο πρωθυπουργός και ο εκπρόσωπος τύπου του. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την μαθηματική απόδειξη ότι δύο αρνήσεις προκαλούν μία κατάφαση, πλην επί πλην μας κάνει συν. Δηλαδή το ένα αρνητικό σκάνδαλο της πληρωμένης «ομάδας αλήθειας» με χρήμα του κορόιδου Ελληνικού λαού, επί το άλλο αρνητικό σκάνδαλο της «σίτισης» των ΜΜΕ πάλι με χρήμα του κορόιδων, με αλληλεπίδραση μας δίνουν την θετική για την κυβέρνηση «αποπλάνηση και παραπλάνηση» των πολιτών. Πάμε όμως στο «ψητό» … Τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε μια ομάδα ακραίων λαϊκιστών με μοναδικό της σκοπό να παρεμβαίνει στα πράγματα προς όφελος του κυβερνώντος κόμματος κατασυκοφαντώντας τους πολιτικούς του αντιπάλους και όχι μόνο. Μια «δουλειά» οργανωμένη επαγγελματικά σε τέτοιο επίπεδο ώστε να μην αφήνει τίποτα ασχολίαστο και μάλιστα πολλές φορές με τόνο «απάνθρωπο». Έφθασαν στο σημείο να εύχονται «ψόφο» στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών. Μια ...
Read more »