Η ιστορία μιας ταινίας

Του Γιώργου Κυριαζή

 

Η καλή ταινία δε σχίζεται, δεν αφήνει κόλες, αντέχει αρκετά στον εφελκυσμό και πριν κοπεί σε προειδοποιεί. Αντικατέστησε άλλα υλικά συσκευασίας δύσχρηστα, είναι φτηνή και αν τη δουλεύεις σωστά είναι αποτελεσματική. Ακολουθεί τη λογική της μιας χρήσης. Δένει και στερεώνει πακέτα, είναι εύκαμπτη, αναλώσιμη και δεν επαναχρησιμοποιείται. Κούτες και ταινίες συνεργάζονται άψογα. 

 

Αν την πιέσεις ελαφρά με αιχμηρό αντικείμενο σπάει περίπου εκεί που υπολογίζεις. Όταν την ξεκολλάς βγάζει έναν ανατριχιαστικό ήχο.

 

Στην συσκευασία έχει την τιμητική της, μετά την παραλαβή του δέματος κόβεται αδιάφορα με μόνη μέριμνα την προστασία και την αποκάλυψη του περιεχομένου. Στις κούτες το περιεχόμενο κρύβεται, προστατεύεται και προπαντός τετραγωνίζεται. Για να μη μένει ανεκμετάλλευτος χώρος, το περιεχόμενο εγκιβωτίζεται, οι γωνίες βοηθούν στη λαβή, τη μεταφορά και στη σταθεροποίηση του φορτίου.

 

Η επιθυμία του ανθρώπου, για πρακτικότητα, πειθαρχεί στη λογική των 90 μοιρών και καθώς φαίνεται αυτό του δίνει μια εγγύτητα θεμελιακής σιγουριάς και ελέγχου. Ο ελεύθερος χώρος στο πακετάρισμα θεωρείται αστοχία ή και αποτυχία. Η ταινία συμπιέζει το χρόνο, το παρελθόν συσκευάζεται σε μικρότερο χώρο και δημιουργείται χωροχρονική ασφυξία που δεν περιορίζεται στα άψυχα αλλά επεκτείνεται στα γεγονότα. 

 

Μνήμη και συναισθήματα συμπιέζονται. Τα συναισθήματα δεν τετραγωνίζονται και κυλάνε ελεύθερα εκτός αποσκευής, η ταξινόμησή τους είναι ευκαιρία να επανασυνδεθούν και να συμφιλιωθούν με τα αποτελέσματα των πράξεων. Μια ταινία η ζωή μας, παίζουμε, τη βλέπουμε, τη σκηνοθετούμε και στο τέλος γράφουμε το σενάριο.

 

Σκέψου γαλάζιο και κολυμπάς στη θάλασσα.